Τελικά το «μπλε κύμα» χτύπησε και σάρωσε την κυριαρχία του προέδρου Τραμπ και του Λευκού Οίκου στο Κογκρέσο αλλά και στην εκλογή κυβερνητών στις πολιτείες. Πρόκειται για ολιστική εκλογική ήττα με προσωπικά χαρακτηριστικά για τον Ντόναλντ Τραμπ ο οποίος όχι μόνον είχε μπει επικεφαλής στην προεκλογική εκστρατεία των ενδιάμεσων εκλογών από την πλευρά των Ρεπουμπλικανών, αλλά και είχε προσδώσει χαρακτήρα δημοψηφίσματος σε αυτές με την επίκληση «να θεωρείτε ότι είμαι εγώ στα ψηφοδέλτια». Τα αίτια της βαριάς ήττας οφείλονται, σύμφωνα με τη βασική ανάλυση, στην ακρίβεια στα τρόφιμα και τα καύσιμα, στη διαφθορά και τη συναλλακτική στρατηγική σε όλο τον κόσμο υπέρ του πλουτισμού του κύκλου του Λευκού Οίκου και μιας κάστας σούπερ- πλούσιων που είχαν επαφή και υποστήριξη του Λευκού Οίκου.
Επίσης επειδή ο πρόεδρος Τραμπ, που είχε δεσμευθεί για ιδιότυπο «απομονωτισμό» των ΗΠΑ από τα πεδία του πολέμου και επαναφορά μεγάλου όγκου από διάφορες περιοχές του πλανήτη των ενόπλων δυνάμεων, ενέπλεξε τη χώρα στο μέτωπο του Ιράν και δεν κατόρθωσε να κλείσει το μέτωπο της Ουκρανίας. Οι δύο πόλεμοι, με την εμπλοκή στην ασφάλεια για την ελευθεροπλοΐα στα διεθνή θαλάσσια περάσματα μαζί με την πολιτική των δασμών που αποφάσισε και προώθησε εναντίον της Ευρώπης, της Κίνας και άλλων, θεωρήθηκε ότι εκτόξευσαν το κόστος ζωής του μέσου νοικοκυριού, εκθέτοντας την Αμερική. Ακόμη και η ανάσχεση στην παράνομη μετανάστευση και η ασφάλεια των συνόρων που ήταν θέματα αιχμής για την υποστήριξη την οποία είχαν οι Ρεπουμπλικανοί και το κίνημα MAGA στις προεδρικές εκλογές του 2024 κατέληξαν σε «βαρίδια» εξαιτίας των ακραίων πρακτικών που ακολουθήθηκαν.
Το «πείραμα» Τραμπ απέτυχε επειδή ο ηγέτης και ένοικος στον Λευκό Οίκο απεδείχθη απρόβλεπτος, αποσπασματικός, εξωφρενικά αυτάρεσκος, ακραία αλαζονικός και έκδηλα κερδοσκόπος στις διεθνείς μπίζνες στη βάση της γεωπολιτικής που προέκρινε.
Τα στοιχήματα όμως που υπηρετούσε το «πείραμα» Τραμπ, για την απορρύθμιση της παγκοσμιοποίησης της «δημιουργικής καταστροφής», την ανάκτηση των εθνικών κρατών, τον έλεγχο της ισλαμοποίησης της Δύσης, την ανάσχεση της κουλτούρας της ακύρωσης των woke ακροτήτων, τη θωράκιση των συνόρων από την παράτυπη μετανάστευση, την επαναφορά της Δύσης στις αρχές και τις αξίες της κουλτούρας που την οριοθετούσε, την αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων υπέρ των μεσαίων στρωμάτων που εξελίσσονταν σε πλέμπα με φορολογικές ρυθμίσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, τη διαχείριση της ευθύνης στη χρήση των νέων τεχνολογιών, παραμένουν. Όπως και τα μέτωπα του πολέμου τόσο στο Ιράν, όπου το καθεστώς δεν μπορεί να αναδειχθεί ως νικητής και τροπαιούχος, όσο και στην Ουκρανία όπου κάποιες από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις ειδικά η Βρετανία και η Γερμανία καλλιεργούν την αναγκαιότητα ενός νέου «μεγάλου πολέμου» με παγκόσμιες διαστάσεις απέναντι στη Ρωσία και στην Ευρασία.
Η περίοδος της προεδρίας Τραμπ στις ΗΠΑ και την ηγεσία της Δύσης δεν τελείωσε στις 3 Νοεμβρίου. Υπάρχουν δύο χρόνια μπροστά και μέσα σε αυτά ο ένοικος του Λευκού Οίκου, αφού ξεπεράσει ψυχολογικά το εκλογικό σοκ που υπέστη, οφείλει να αναμετρηθεί με την ιστορία, επιδιώκοντας την υστεροφημία του. Να συνεργασθεί όχι μόνον με τους Δημοκρατικούς στο Κογκρέσο για τη διοίκηση και μετεξέλιξη των ΗΠΑ, αλλά και να ανακτήσει τη χαμένη ευκαιρία που είχε τον Ιανουάριο του 2025 και να αξιοποιήσει τα ταλέντα και την εμπειρία των γραφειοκρατιών και του «βαθέως κράτους» των ΗΠΑ, στη διπλωματία, τις ένοπλες δυνάμεις, τις υπηρεσίες εθνικής και εσωτερικής ασφαλείας, την οικονομία, την ενέργεια που οι προσπάθειές του πρέπει να συνεχισθούν απέναντι στην αβελτηρία της Κομισιόν στην Ευρώπη με τον «πράσινο μονόδρομο», τις επιχειρήσεις και τις διεθνείς επενδύσεις. Η νίκη επί του καθεστώτος του Ιράν πρέπει να επιβληθεί. Η ειρήνη στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας να συμβεί. Η « νέα Γιάλτα» ΗΠΑ-Κίνας-Ρωσίας να προκύψει. Ο κόσμος και η Δύση δεν μπορούν να γυρίσουν στο 2024. Πρέπει να κινηθούν προς το 2028.
Εφημερίδα Απογευματινή
