Ας μην διστάσουμε να δούμε την αλήθεια κατάματα και να την παραδεχθούμε: Η εικόνα που παρουσιάζει το ελληνικό Κοινοβούλιο είναι από τις χειρότερες στην ιστορία του – ίσως δε και η χειρότερη. Όχι σήμερα, αλλά συνολικά στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο της Βουλής των Ελλήνων, που προέκυψε από τις εθνικές εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023.
Ο κυρίαρχος λαός εξέλεξε στην αξιωματική αντιπολίτευση τον ΣΥΡΙΖΑ, με 47 βουλευτές. Σήμερα διαθέτει 12 και είναι τέταρτο κόμμα -χωρίς να έχουν μεσολαβήσει εκλογές- ενώ παράλληλα στην τρέχουσα περίοδο έχει αλλάξει τρεις φορές πρόεδρο Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Εξέλεξε στην τρίτη θέση το ΠΑΣΟΚ, με 32 έδρες, που σήμερα έχει ανέβει στις 36 (ίσως και 37 ή 38 στο προσεχές διάστημα) και έχει γίνει αξιωματική αντιπολίτευση. «Έδωσε» οκτώ έδρες στην Πλεύση Ελευθερίας, η οποία από τον περασμένο Φεβρουάριο έχει μείνει με πέντε, τον ελάχιστο δηλαδή απαιτούμενο αριθμό για να μπορεί να συνεχίσει να διατηρεί Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Εξέλεξε στην πέμπτη θέση τους Σπαρτιάτες, με 12 βουλευτές, που σήμερα δεν υφίστανται ως Κοινοβουλευτική Ομάδα, επειδή αποδείχθηκε ότι είχε εξαπατήσει τους ψηφοφόρους και είχε παρανομήσει. Εξ αυτού του λόγου, μάλιστα, η Βουλή λειτουργεί από τον Ιούνιο του 2025 με 297 βουλευτές και όχι με 300, μετά την απόφαση του Εκλογοδικείου βάσει της οποίας κρίθηκαν έκπτωτοι τρεις βουλευτές των Σπαρτιατών. Στη μισή δηλαδή τρέχουσα τετραετή κοινοβουλευτική περίοδο, η Βουλή αριθμητικά θα είναι «λειψή».
Οι αλλαγές επί αλλαγών, που είναι απολύτως αδύνατο για ένα μέσο πολίτη να τις παρακολουθήσει και να τις κατανοήσει, δεν σταματούν εκεί. Τον Δεκέμβριο του 2023 εμφανίστηκε στη Βουλή η Νέα Αριστερά, όπως ονομάστηκε η νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα που συγκρότησαν οι 11 αποχωρήσαντες από τον ΣΥΡΙΖΑ, και η οποία εξαφανίστηκε τον περασμένο Ιούνιο με την αποχώρηση επτά βουλευτών από την Νέα Αριστερά, αλλά και με μία παραίτηση από τη βουλευτική έδρα, αυτή της Έφης Αχτσιόγλου.
Σα να μην έφταναν όλα αυτά, άρχισαν από νωρίς οι ανεξαρτητοποιήσεις και παραιτήσεις βουλευτών, που «απογειώθηκαν» αριθμητικά όταν ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε ότι δεν θα δεχθεί στο νέο κόμμα που δημιούργησε, την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, κανέναν εν ενεργεία βουλευτή. Έτσι, έχουμε φτάσει σήμερα στον απίστευτο αριθμό των 48 ανεξάρτητων βουλευτών, που συν τοις άλλοις περιορίζει τη δυνατότητα άσκησης ολοκληρωμένης αντιπολίτευσης και ελέγχου των πεπραγμένων της κυβέρνησης. Πόσοι άραγε έχουν συνειδητοποιήσει ότι μόλις 249 βουλευτές ανήκουν σε κάποια Κοινοβουλευτική Ομάδα;
Καμία ΚΟ πλέον (εδώ και καιρό δηλαδή) δεν είναι τόσο πολυάριθμη ώστε να μπορεί να καλύπτει και να διαχειρίζεται με επάρκεια τόσα νομοσχέδια και τόσο θέματα που ανακύπτουν καθημερινά. Στους δε ανεξάρτητους βουλευτές ανήκει, μετά τη διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία, ο Αντώνης Σαμαράς, που παράλληλα προχωρά τις διεργασίες για τη δημιουργία νέου, δικού του κόμματος. Τρεις μάλιστα ανεξάρτητοι βουλευτές προσχώρησαν στην ακροδεξιά Συμμαχία Ελλήνων, που στηρίζει ο προσφάτως αποφυλακισθείς Χρυσαυγίτης Ηλίας Κασιδιάρης και επιχείρησαν να συνδέσουν την κοινοβουλευτική τους παρουσία (χωρίς επιτυχία, ευτυχώς) με το νεοσύστατο κόμμα.
Οι δε τακτικές παραιτήσεις βουλευτών, που έχουν πληθύνει τελευταία, από τη μία πλευρά δημιουργούν στον κόσμο την εντύπωση ότι η Βουλή είναι κάτι σαν κέντρο διερχομένων, ενώ αλλοιώνουν στην πραγματικότητα το περιεχόμενο της λαϊκής ψήφου του 2023. Από την άλλη πλευρά, φέρνουν στη Βουλή, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, νέους βουλευτές οι οποίοι είναι πρακτικά αδύνατο να προσαρμοστούν και να ασκήσουν όπως αρμόζει τα κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα.
Έτσι, στα τριάμισι χρόνια αυτής της κοινοβουλευτικής περιόδου, για την οποία οι πολίτες εξέλεξαν 300 βουλευτές, έχουν περάσει ήδη από τα έδρανα… 314! Τη θέση του Σπύρου Πνευματικού πήρε η Κωνσταντίνα Καραμπατσώλη, του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη ο Δημήτρης Καλογερόπουλος, του Κωνσταντίνου Τασούλα ο Γιώργος Αμυράς – και αυτά μόνο από τη ΝΔ και για άλλους λόγους. Από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη θέση της Έφης Αχτσιόγλου πήρε ο Γιάννης Δραγασάκης, του Γιώργου Καραμέρου η Μυρτώ Κοροβέση, του Χάρη Μαμουλάκη ο Σωκράτης Βαρδάκης, του Διονύση Καλαματιανού η Ζωή Αναστασοπούλου, του Μίλτου Ζαμπάρα ο Γιώργος Βαρεμένος, του Όθωνα Ηλιόπουλου η Πόπη Τσαπανίδου, της Κατερίνας Νοτοπούλου ο Γιάννης Αμανατίδης, του Συμεών Κεδίκογλου η Θεοδώρα Ακριώτου, του Βασίλη Κόκκαλη ο Γιάννης Καρυπίδης και του Αλέξη Τσίπρα ο Θοδωρής Δρίτσας.
Ζαλιστήκατε; Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Γιατί όμως συζητάμε και αναλύουμε την απαξίωση του πολιτικού συστήματος, όταν ένας από τους βασικούς λόγους είναι μπροστά στα μάτια μας; Γιατί κατηγορούμε συχνά τις νεότερες γενιές για απολιτικοποίηση, όταν αντικρίζουν αυτά τα φαινόμενα στον «ναό» της Δημοκρατίας και βλέπουν πολλές φορές την ψήφο τους να γίνεται επί της ουσίας κουρελόχαρτο;
Η τετραετία 2023-2027 το ελάχιστο που μπορούμε να πούμε είναι ότι δεν περιποιεί τιμή στη Βουλή των Ελλήνων. Οι συνέπειες αυτής της άκρως υποτιμητικής κατάστασης δεν έχουν ακόμα φανεί.
Εφημερίδα Απογευματινή
