Ακόμη και με τα χαλαρά κριτήρια του «The Weave» («Το Πλέξιμο»), όπως αποκαλεί ο πρόεδρος Τραμπ τις ομιλίες του —εκείνα τα μακροσκελή, γεμάτα παρεκβάσεις κοκτέιλ εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, ευφυών παρατηρήσεων και προσβολών επιπέδου σχολικής αυλής—, η απίστευτη αμηχανία Εκείνης της Στιγμής στο Οχάιο ήταν συγκλονιστική τόσο για τους θαυμαστές όσο και για τους επικριτές του.
Ήταν 12 Οκτωβρίου και ο πρόεδρος συμμετείχε στην προεκλογική εκστρατεία του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή Τζον Χάστεντ στο Γιάνγκσταουν: μια κοινότητα της Ζώνης της Σκουριάς που κάποτε παρήγαγε δέκα εκατομμύρια τόνους χάλυβα ετησίως, έναν σκληρό τόπο για σκληρούς ανθρώπους. Οι 3.000 παρευρισκόμενοι που γέμισαν το Covelli Centre αγαπούν τον πρόεδρό τους για τη σκληρότητά του.
Ο Χάστεντ είναι γεροδεμένος και σε καλή φυσική κατάσταση, με συνηθισμένα, συμμετρικά χαρακτηριστικά. Με το προεξέχον μέτωπο και πηγούνι του, το νυσταγμένο χαμόγελό του και τα αραιωμένα γκρίζα μαλλιά του, ο Χάστεντ μοιάζει με τον συμπαθητικό ιδιοκτήτη μιας αντιπροσωπείας αυτοκινήτων ή ενός οδοντιατρείου. Πριν από σαράντα χρόνια, έπαιζε στη θέση του cornerback στο Πανεπιστήμιο του Ντέιτον, ως μέλος της ομάδας Flyers που κατέκτησε το πρωτάθλημα της τρίτης κατηγορίας του NCAA το 1989.
Όταν εκείνος και ο πρόεδρος συναντήθηκαν στο Γιάνγκσταουν, δεν ήταν άγνωστοι μεταξύ τους. Σύμφωνα με τη διαδικτυακή βάση δεδομένων που διατηρεί το Roll Call Factbase, ο κ. Τραμπ είχε μοιραστεί τη σκηνή με τον Χάστεντ, ο οποίος κατέχει αδιάλειπτα αιρετό αξίωμα από το 2001, περισσότερες από δώδεκα φορές μέσα σε μία δεκαετία, αναφέροντάς τον πάντοτε ονομαστικά. Όμως ο κ. Τραμπ δεν είχε πει ποτέ κάτι αξιομνημόνευτο γι’ αυτόν — μέχρι αυτόν τον μήνα.
Σε ομιλία του στο λύκειο Vandalia-Butler, στη Βαντάλια του Οχάιο, στις 3 Οκτωβρίου, ο κ. Τραμπ αποκάλυψε ότι μόλις είχε πληροφορηθεί τα κατορθώματα του Χάστεντ στο αμερικανικό ποδόσφαιρο.
«Κανείς δεν μου είπε ότι ήσουν σπουδαίος αθλητής», είπε ο πρόεδρος. «Τώρα τον κοιτάζω… διαφορετικά».
Μισή ώρα αργότερα, ο πρόεδρος παρακίνησε το πλήθος να επευφημήσει ρυθμικά: «ΧΑ-ΣΤΕΝΤ! ΧΑ-ΣΤΕΝΤ!»
Πίστευε ότι το πλήθος έβλεπε πλέον τον γερουσιαστή της πολιτείας του με την ίδια νέα ματιά που τον έβλεπε και ο ίδιος:
«Τώρα ξέρουν ότι είσαι καλός ποδοσφαιριστής… Διαφορετικά δεν θα το έκαναν αυτό.
Αυτό συμβαίνει όταν είσαι αστέρι του ποδοσφαίρου».
Αστέρι του ποδοσφαίρου! Ήταν το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί ο πρόεδρος.
«Ήταν παναμερικανικός αθλητής», είπε ο κ. Τραμπ στο ακροατήριο σαράντα λεπτά αργότερα.
Εννέα ημέρες αργότερα, στο Γιάνγκσταουν, ο κ. Τραμπ αποφάσισε να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην ιδιότητα του αστέρα του ποδοσφαίρου, αναφέροντάς την λιγότερο από ένα λεπτό μετά την έναρξη της ομιλίας του και εκφράζοντας την έκπληξή του για το πόσο σπάνια καυχιόταν ο Χάστεντ γι’ αυτήν.
«Αν είχα το δικό του ιστορικό στο ποδόσφαιρο», αστειεύτηκε ο πρόεδρος, «θα νόμιζαν ότι ήμουν ο Τζίμι Μπράουν».
Ποιος;
Η συνολική εικόνα που είχε για τον γερουσιαστή είχε αλλάξει.
«Είναι σαν να έχει γίνει πλέον ένας διαφορετικός άνθρωπος», είπε ο κ. Τραμπ.
Όμως η πραγματικά σοκαριστική στιγμή, εκείνη που προκάλεσε αντιδράσεις σε ολόκληρη τη χώρα, ήρθε όταν περιέγραψε μεγαλόφωνα τη διαδικασία αυτής της νέας αξιολόγησης.
«Πρέπει να πω», άρχισε ο πρόεδρος, προσθέτοντας «δεν το κάνω αυτό πολύ συχνά με άνδρες», προτού αποκαλύψει:
«Άρχισα να εξετάζω το σώμα του… από πάνω μέχρι κάτω. Κοίταξα τον κώλο του και κοίταξα ολόκληρο το —»
Σε εκείνο το σημείο, το πλήθος, μη γνωρίζοντας πώς αλλιώς να αντιδράσει, άρχισε να γελά.
«— και μετά κοίταξα τα χέρια του. Κοιτάξτε τα χέρια του. Έχει κάτι σαν νύχια αρπακτικού. Και τότε κατάλαβα. Είσαι σπουδαίος αθλητής! Δεν το ήξερα, επειδή δεν μιλάει γι’ αυτό. Συγχαρητήρια. Τώρα επιτέλους το ξέρουν. Αυτό ήταν πολύ καλό».
Όχι, αυτό ήταν πολύ παράξενο.
Μια αναζήτηση στο American Presidency Project, τη διαδικτυακή βάση δεδομένων όλων των προεδρικών αρχείων που διατηρεί το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα, δεν εντοπίζει, όπως ήταν αναμενόμενο, καμία άλλη περίπτωση κατά την οποία ένας πρόεδρος είπε ή έγραψε τις λέξεις «κοίταξα τον κώλο του».
Πράγματι, τα χρονικά της αμερικανικής προεδρίας καταγράφουν μόλις περίπου δύο δωδεκάδες χρήσεις της φράσης «ο κώλος του» — όλες από τον κ. Τραμπ.
Οι περισσότερες αναφέρονταν σε άλλους ανθρώπους που τους έδιναν μια κλοτσιά στον κώλο, τους έσωζαν τον κώλο, τους απέλυαν, τους έκαναν μηνύσεις μέχρι να τους πάρουν και τα σώβρακα, τους έριχναν στη φυλακή, τους έβαζαν να κινητοποιηθούν ή τους έδιναν να καταλάβουν, αλλά μία αναφερόταν στη δηλωμένη πρόθεση ενός ανώνυμου ατόμου να «τσακίσει» τον κώλο του κ. Τραμπ.
Όταν επέστρεψε στο Μίσιγκαν την Κυριακή, ο πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε ότι τα προηγούμενα σχόλιά του για τα οπίσθια του γερουσιαστή αποτελούσαν «δικό μου λάθος».
«Για πλάκα, είπα ότι κοίταξα τον κώλο του — και δεν το έχω κάνει ποτέ αυτό με άνδρα, είναι αλήθεια. Μεταξύ μας», συνέχισε μπροστά στις χιλιάδες συγκεντρωμένων, «με γυναίκες, ναι, με άνδρες, όχι, εντάξει;»
Ακολούθησε μια παρέκβαση, σχεδόν εξίσου εντυπωσιακή, σχετικά με μια σταρ της χιπ χοπ από την κοντινή περιοχή, η οποία είναι, μάλλον απροσδόκητα, μία από τις μεγαλύτερες υποστηρίκτριες του MAGA στον χώρο του θεάματος.
«Παρεμπιπτόντως, έχω κοιτάξει στο παρελθόν έναν απίστευτα όμορφο κώλο: της Νίκι Μινάζ», είπε ο πρόεδρος, προκαλώντας γέλια στο ακροατήριο. «Είναι δύσκολο να μην τον προσέξεις».
Έπειτα, το «Πλέξιμο» επέστρεψε στον Χάστεντ.
«Ενώ εκείνος μιλάει… εγώ εξετάζω το σώμα του. Και είπα: “Ο κώλος του ήταν σαν ένα μεγάλο κομμάτι μυός”. Ο Τύπος τρελάθηκε την επόμενη ημέρα. Έλεγαν: “Τι συμβαίνει με τον Τραμπ; Το μόνο που θέλει είναι να μιλάει για τον κώλο ενός άνδρα”. Δεν εξήγησαν ολόκληρη την ιστορία με το ποδόσφαιρο».
Αφήνοντας κατά μέρος το τι καλό πίστευε ότι θα μπορούσε να προσφέρει μια συζήτηση για την ανατομία του Τζον στον στόχο που είχε μπροστά του —να πείσει τους Ρεπουμπλικανούς ψηφοφόρους και τους υποστηρικτές του MAGA στο Οχάιο να προσέλθουν στις κάλπες στις 3 Νοεμβρίου—, μένουμε να αναρωτιόμαστε γιατί ένας πολιτικός που έχει συναντήσει αμέτρητους αθλητές, αλλά δεν είχε ποτέ καταφύγει σε τέτοιου είδους σχόλια, αισθάνθηκε τώρα την ανάγκη να το κάνει.
Βεβαίως, οι περιγραφές της σωματικής ελκυστικότητας τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών κατείχαν ανέκαθεν εξέχουσα θέση στη ρητορική του προέδρου, συνήθως με μια αναφορά, πριν ή μετά, στο πρόσωπο που επαινούσε ως «Central Casting», την εταιρεία επιλογής ηθοποιών του Χόλιγουντ με ιστορία ενός αιώνα.
Μόλις τέσσερις ημέρες μετά το πρώτο ξέσπασμα για τον Χάστεντ, ο πρόεδρος περιέγραψε τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο για τη θέση του κυβερνήτη της Τζόρτζια, Ρικ Τζάκσον, ως «έναν πολύ όμορφο, επιβλητικό άνδρα, με υπέροχη εμφάνιση».
Ήδη από τον Μάρτιο του 2016, όταν ο Τζον Κέισικ και ο Μάρκο Ρούμπιο εξακολουθούσαν να διεκδικούν το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, ο δημοσιογράφος Πίτερ Αλεξάντερ, τότε στο NBC News, ρώτησε τον κ. Τραμπ πώς θα έπρεπε οι γονείς να εξηγήσουν στα παιδιά τους τις χυδαιολογίες του.
«Α, είσαι τόσο πολιτικά ορθός. Είσαι τόσο όμορφος. Α, κοιτάξτε τον», είπε ο κ. Τραμπ στον Αλεξάντερ.
«Δεν έχεις ακούσει ποτέ καμιά μικρή βρισιά — καμιά λίγο απρεπή έκφραση… Δεν είσαι εσύ ένας τέλειος νεαρός;»
Ίσως τα πιο εκπληκτικά απ’ όλα —και εκείνα που προμήνυαν το ξέσπασμα για τον Χάστεντ— ήταν τα σχόλια του κ. Τραμπ στο Λατρόμπ της Πενσιλβάνια, κατά τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής περιόδου του 2024.
Ξεκινώντας με έναν φόρο τιμής στον διασημότερο γιο του Λατρόμπ, τον αείμνηστο θρύλο του γκολφ Άρνολντ Πάλμερ, ο πρώην πρόεδρος δήλωσε αποφασισμένος να αφηγηθεί στους 3.000 συγκεντρωμένους στο περιφερειακό αεροδρόμιο Άρνολντ Πάλμερ «την πραγματική ιστορία του Άρνολντ».
«Λατρεύω τις γυναίκες», είπε ο κ. Τραμπ, «αλλά αυτός ο τύπος — αυτός ήταν άνδρας με όλη τη σημασία της λέξης… Όταν έκανε ντους με τους άλλους επαγγελματίες, εκείνοι έβγαιναν και έλεγαν: “Θεέ μου, αυτό είναι απίστευτο”».
Ο κ. Τραμπ φάνηκε να αντιλαμβάνεται ότι η ρητορική του είχε ξεπεράσει κάποιο όριο.
«Έπρεπε να το πω», δήλωσε, ζητώντας κατά κάποιον τρόπο συγγνώμη.
«Έχουμε εδώ γυναίκες με πολύ εκλεπτυσμένο επίπεδο. Αλλά συνήθιζαν να κοιτάζουν τον Άρνολντ — αυτό είναι κακό — αλλά ήταν πραγματικά κάτι το ξεχωριστό».
Όταν το Associated Press επικοινώνησε με την κόρη του Πάλμερ, την Πεγκ, η οποία ήταν τότε 68 ετών, εκείνη επέκρινε τον κ. Τραμπ για την «άστοχη επιλογή τρόπου με τον οποίο τίμησε τη μνήμη του πατέρα μου».
Τι στο καλό συμβαίνει, λοιπόν;
Οι προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης που υποστηρίζουν το MAGA έσπευσαν να απορρίψουν το ενδεχόμενο που υποδεικνύει το Ξυράφι του Όκαμ: δηλαδή ότι η απλούστερη εξήγηση είναι συνήθως και η σωστή.
«Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον που να αποπνέει περισσότερο ετεροφυλοφιλία από τον Ντόναλντ Τραμπ», δήλωσε ο συνάδελφός μου στο Newsmax, παρουσιαστής ραδιοφωνικών εκπομπών και podcast, Ρομπ Κάρσον.
Και τα στοιχεία —τρεις γάμοι, πέντε παιδιά, οι δηλώσεις που ο ίδιος χαρακτήρισε «κουβέντες αποδυτηρίων» και πολλά άλλα που έχουν παρουσιαστεί μέχρι σήμερα— το επιβεβαιώνουν.
Το κατάλληλο πρίσμα για να κατανοήσουμε την πολυλογία του προέδρου σχετικά με την εμφάνιση άλλων ανθρώπων δεν είναι το σεξουαλικό, αλλά το γενεαλογικό.
Παρότι έχει χάσει κάπως τη φόρμα του από το 2024, ο κ. Τραμπ, στα 80 του χρόνια, παραμένει αρκετά δραστήριος ώστε να εξαπολύει το «Πλέξιμο» σε διαφορετικές πολιτείες κάθε βράδυ, μερικές φορές δύο φορές την ημέρα.
Μερικές φορές, τα καμώματά του, ιδιαίτερα το ταλέντο του για καυστικό χιούμορ, μπορούν να δημιουργήσουν μια πιο νεανική ατμόσφαιρα.
Αλλά θα είναι πάντοτε προϊόν της Νέας Υόρκης των συνοικιών έξω από το Μανχάταν στα μέσα του 20ού αιώνα, μιας εποχής και ενός τόπου όπου ένας άνδρας μπορούσε να σχολιάσει επιδοκιμαστικά την εμφάνιση άλλων ανδρών —του Κάρι Γκραντ, για παράδειγμα, ή του Τζακ Κένεντι— χωρίς να τίθεται αμέσως υπό αμφισβήτηση η σεξουαλικότητά του.
Τηλεοπτικές σειρές με φόντο τη Νέα Υόρκη, όπως το Batman και το The Odd Couple, παρουσίαζαν άνδρες να μοιράζονται τον ίδιο χώρο χωρίς να προκαλούν πονηρά γελάκια.
Τίποτα από αυτά δεν περνάει σήμερα.
Είναι η ίδια κληρονομιά της γενιάς του που οδηγεί τον πρόεδρο να αναφέρεται σε ονόματα περασμένων εποχών, όπως ο Τζίμι Μπράουν, να χρησιμοποιεί την ευέξαπτη καταληκτική έκφραση των Νεοϋορκέζων «Καταλαβαίνεις;» ή να επιπλήττει μια γυναίκα δημοσιογράφο επειδή παρεμβαίνει υπερβολικά συχνά, λέγοντάς της «Σκάσε, γουρουνάκι».
Ως βετεράνος δημοσιογράφος της Ουάσινγκτον και ο ίδιος Νεοϋορκέζος από τις εξωτερικές συνοικίες, που ενηλικιώθηκα έχοντας τον Ντόναλντ Τραμπ ως καθημερινό στοιχείο της ενημέρωσής μου από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, πιστεύω από το 2016 ότι πολύ περισσότερα πράγματα σχετικά με αυτόν τον άνθρωπο μπορούν να εξηγηθούν με αναφορά στην καταγωγή του από το Μεγάλο Μήλο (Big Apple), απ’ όσα έχουν ποτέ κατανοήσει οι περισσότεροι άνθρωποι — ιδιαίτερα οι επικριτές του.
Καταλαβαίνεις;
Ο Τζέιμς Ρόζεν είναι επικεφαλής ανταποκριτής του Newsmax στην Ουάσινγκτον και συγγραφέας, πιο πρόσφατα, του βιβλίου Scalia: Supreme Court Years, 1986-2001.
Του JAMES ROSEN ΓΙΑ ΤΗ DAILY MAIL
