Αντισυνταγματικές έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας τόσο την εικοσαετή όσο και τη δεκαετή προθεσμία παραγραφής που προβλέπονται για την επιβολή φορολογικών επιβαρύνσεων σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής, κρίνοντας ότι στις συγκεκριμένες περιπτώσεις εφαρμόζεται η γενική πενταετής παραγραφή.
Η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου αφορά διαφορετικές νομοθετικές διατάξεις που ρύθμιζαν την παραγραφή των σχετικών φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου.
Η απόφαση για την εικοσαετή παραγραφή
Με την υπ’ αριθ. 1246/2026 απόφασή του, το ΣτΕ έκρινε ότι η διάταξη του άρθρου 36 παρ. 3 του νόμου 4174/2013, η οποία προέβλεπε εικοσαετή παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου να επιβάλλει φορολογικές επιβαρύνσεις λόγω φοροδιαφυγής, αντίκειται στη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.
Η υπόθεση εξετάστηκε από την επταμελή σύνθεση του Β΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, υπό την προεδρία του αντιπροέδρου Κωνσταντίνου Κουσούλη, με εισηγήτρια τη σύμβουλο Επικρατείας Μαρία Σταματοπούλου.
Αντισυνταγματική και η δεκαετής παραγραφή
Το δικαστήριο έκρινε, παράλληλα, αντισυνταγματική και τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 66 παρ. 27α, εδάφιο β΄, του νόμου 4646/2019, η οποία προέβλεπε δεκαετή προθεσμία παραγραφής για αντίστοιχες φορολογικές αξιώσεις.
Σύμφωνα με την κρίση του ΣτΕ, η συγκεκριμένη ρύθμιση παραβιάζει το άρθρο 78 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος, καθώς προβλέπει την εφαρμογή της σε φορολογικό έτος του 2013, δηλαδή σε χρονική περίοδο προγενέστερη από εκείνη που επέτρεπε η συνταγματική διάταξη κατά τη δημοσίευση του σχετικού νόμου.
Εφαρμόζεται η πενταετής προθεσμία
Ως συνέπεια των παραπάνω κρίσεων, στις συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν εφαρμόζονται οι παρατάσεις της παραγραφής που προέβλεπαν οι δύο νομοθετικές διατάξεις.
Αντίθετα, ισχύει η γενική πενταετής προθεσμία παραγραφής για το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλει τις σχετικές φορολογικές επιβαρύνσεις.
