Τα τελευταία χρόνια ακόμη και εμείς οι δημοσιογράφοι έχουμε χάσει εντελώς την μπάλα από τις καιροσκοπικές μετακινήσεις και τις ευκαιριακές μεταπηδήσεις εκατοντάδων προσώπων από το ένα κόμμα στο άλλο ή από τη μία εσωκομματική ομάδα στην άλλη, όταν πρόκειται για τον ίδιο πολιτικό χώρο. Έχουμε φτάσει στο σημείο να μην ξέρουμε «πού θα ξημερώσει» το τάδε στέλεχος ή ο δείνα βουλευτής, δεδομένου ότι -για πρώτη φορά στα κοινοβουλευτικά χρονικά- στην κατηγορία των «ανεξάρτητων», που παίζουν δεξιά και αριστερά, έχουμε ρεκόρ συμμετοχής.
Ειδικά στον χώρο της αντιπολίτευσης τα τελευταία χρόνια «κανείς δεν είναι κανενός». Ούτε και ποιος θα είναι αρχηγός. Μια αβεβαιότητα που πότε μας πάει πίσω και πότε μας πάει μπρος. Από αυτό το «πηγαινέλα» και το «πέρα-δώθε» λογικό είναι στο τέλος να βρίσκεται σε παραζάλη το εκλογικό σώμα της λεγόμενης «προοδευτικής» κοινωνίας. Λες και η πολιτική είναι μεταγραφικό παζάρι, στα πρότυπα της Euroleague του μπάσκετ πριν από την κανονική σεζόν.
Εδώ και τουλάχιστον ενάμιση χρόνο παρακολουθώ τις δημόσιες παρεμβάσεις δύο ανεξάρτητων βουλευτών από τον χώρο της λεγόμενης «προοδευτικής» αντιπολίτευσης, της Αθηνάς Λινού και του Ευάγγελου Αποστολάκη. Τους παίρνουν στα σοβαρά οι δημοσιογράφοι, δίνοντάς τους τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό βήμα, ρωτώντας τους αν θα πάνε στο ΠΑΣΟΚ ή θα επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ ή εσχάτως αν θα πάνε στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Και αυτοί απαντάνε με αμφισημίες, υπονοούμενα, χρησμούς και δεν ξέρω εγώ τι άλλο αόριστο σκαρφίζονται για να δώσουν σασπένς και να εντείνουν την αγωνία των ψηφοφόρων τους.
Αν δεν ξέρουν πού θέλουν να πάνε, αυτοί όπως και οι υπόλοιποι ανεξάρτητοι που «παιδιαρίζουν» στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, καλό θα είναι να πάνε στα σπίτια τους. Διότι με τέτοια κόλπα συμβάλλουν στην απαξίωση της πολιτικής, καθώς η εικόνα που σχηματίζει ο κόσμος είναι ότι στο τέλος ζυγίζουν το ατομικό τους συμφέρον και θα πάνε εκεί όπου φυσάει ο άνεμος της επανεκλογής τους.
Τζάμπα αντιπολίτευση από τας Βρυξέλλας
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που του παρέχει με γενναιόδωρο τρόπο η Ευρωβουλή, δηλαδή να οργανώνει τζάμπα εκδηλώσεις στο Στρασβούργο και στις Βρυξέλλες για οτιδήποτε ο ίδιος θεωρεί σκόπιμο να προβάλει για να ασκήσει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της Ελλάδας, έδωσε χθες μία ακόμη παράσταση, με αιχμή ξανά τα ζητήματα του κράτους δικαίου.
Αν και στην εκδήλωση αυτή, με θέμα «Ανοχύρωτη Δημοκρατία – Κράτος δικαίου σε κρίση», ήταν τρεις και ο κούκος, με εξαίρεση όσους ο ίδιος είχε καλέσει, πληρώνοντάς τους προφανώς και τα μεταφορικά και τη φιλοξενία από το ταμείο της Κομισιόν, εκείνο που προκάλεσε αίσθηση είναι ότι ο Κ. Αρβανίτης έφτασε στο σημείο να καταγγείλει τον Ευρωπαίο επίτροπο για τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου, κ. Μακ Γκραθ, επειδή προχθές ήρθε στην Ελλάδα και αναγνώρισε πως η χώρα μας έχει κάνει θεαματικά βήματα σε ό,τι αφορά την ενίσχυση του κράτους δικαίου. Εν τω μεταξύ, οι καλεσμένοι του σε αυτό το πάνελ ήταν οι ομοϊδεάτες του και σύντροφοί του Ράμμος, Αναγνωστοπούλου, Μαντάς, Ρούφος, Καμτσίδου. Γιατί δεν έκανε την εκδήλωση στην Αθήνα; Πιο φθηνά θα του ερχόταν!
Τελικά δεν αρκεί το επώνυμο για να κάνεις καριέρα στην πολιτική…
Η πολλάκις ατυχήσασα πολιτεύτρια της ΝΔ Ιωάννα Γκελεστάθη γνωστοποίησε χθες με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι αποχωρεί από τη «γαλάζια» παράταξη, δίχως να αποκαλύπτει τους λόγους που την οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Ακόμη και στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, σε Πειραιώς και Μέγαρο Μαξίμου, ουδείς εκ των στενών συνεργατών του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν σε θέση να μας ενημερώσει τι ήταν αυτό που την οδήγησε να κουνήσει αποχαιρετιστήριο μαντίλι στην παράταξη, της οποίας και ο πατέρας Νίκος Γκελεστάθης υπήρξε ιστορικό στέλεχος.
Η περίπτωση της κυρίας Γκελεστάθη είναι -αν μη τι άλλο- ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που διαψεύδει το αφήγημα ότι στην πολιτική… σόι πάει το βασίλειο και ότι αν είχες πατέρα υπουργό, τότε το μέλλον σου θα είναι λαμπρό στον δημόσιο βίο της χώρας. Δηλαδή ότι θα εξασφαλίσεις με ευκολία και άνεση την πολιτική του κληρονομιά και μια έδρα στο Κοινοβούλιο. Η συγκεκριμένη πρώην πολιτεύτρια πια της ΝΔ το πάλευε από το 2009 να μπει στη Βουλή, αλλά για κάποιον ανεξήγητο λόγο οι ψηφοφόροι της ΝΔ δεν την έκριναν άξια ώστε να την τιμήσουν στην κάλπη με ορίζοντα τετραετίας (με εξαίρεση το διάστημα μεταξύ των εκλογών του Μαΐου και του Ιουνίου 2023).
Οι γνωστοί τυμβωρύχοι
Τουλάχιστον η λαϊκή φράση «όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη» έχει προβολή σε ευχάριστα γεγονότα και ας στιγματίζει τους συνανθρώπους μας οι οποίοι πάνε και περιδρομιάζουν σε ξένα τραπέζια. Στον αντίποδα όμως της «Βασίλως», έχουμε και τη χειρότερη εκδοχή, με την εκδήλωση τέτοιων προβληματικών συμπεριφορών από δημόσια πρόσωπα που επιχειρούν να «χορτάσουν» μέσα από τη δυστυχία των άλλων με όρους πολιτικής ιδιοτέλειας και αισχρής ψηφοθηρίας.
Εδώ ισχύει το «όπου χάρος και θανατάς, οι τυμβωρύχοι πρώτοι». Και αναφέρομαι σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα που δεν δίστασαν να εκμεταλλευτούν σε επικοινωνιακό και πολιτικό επίπεδο την τραγωδία στην Ηλιούπολη με την απόπειρα αυτοκτονίας των δύο μαθητριών για να επωφεληθούν σε ατομικό επίπεδο.
Εφημερίδα Απογευματινή
