Ακούγοντας στη Βουλή κατά τη σχετική συζήτηση για το κράτος δικαίου τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να λέει ότι η αντίστροφη μέτρηση για κυβερνητική αλλαγή έχει ήδη αρχίσει, διερωτάται κανείς αν είναι γνώστης της πραγματικότητας ο κ. Ανδρουλάκης. Τι εννοούμε. Αρχικά, είναι θεμιτό στο πλαίσιο μιας αντιπολιτευτικής τακτικής να λέγονται και υπερβολές. Διότι όντως συνιστά υπερβολή η παρατήρηση αυτή, που μένει μεν να επιβεβαιωθεί εκλογικά, πλην όμως, από αυτό που καταγράφουν, με εμμονικό τρόπο θα έλεγα, όλες οι έρευνες της κοινής γνώμης, δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.
Ας πάρουμε ως βάση για παράδειγμα επιβεβαίωσης των παραπάνω παρατηρήσεων τα αποτελέσματα δύο πρόσφατων ερευνών της Μetron Analysis και της Pulse. Από τις εκτιμήσεις της κοινής γνώμης προκύπτει κατ’ αρχάς μια διαφορά μεταξύ του πρώτου κόμματος που είναι η ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που είναι το δεύτερο κόμμα, μια διαφορά περίπου 17 ποσοστιαίων μονάδων. Και η διαφορά αυτή εδώ και μήνες παραμένει σταθερή. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι για να επέλθει αυτή η αλλαγή για την οποία εμφανίζεται σίγουρος ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα πρέπει να συμφωνήσουν σε μια εκλογική συμμαχία περισσότερα των τεσσάρων κόμματα. Ας υποθέσουμε ότι μια τέτοια συμφωνία μπορεί να επιτευχθεί μεταξύ των κομμάτων που μονοπωλούν το καθένα για τον εαυτό του την κεντροαριστερή ταυτότητα. Καταχρηστικώς περιλαμβάνουμε στην Κεντροαριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως συμφωνούντα ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας και ακόμη ΜέΡΑ 25 (που δεν είναι βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα συναινούσε να συνεργαστεί με τον Γιάνη Βαρουφάκη), μετά βίας όλα μαζί πιάνουν το δημοσκοπικό τουλάχιστον ποσοστό του κυβερνώντος κόμματος!
Με δεδομένα τα παραπάνω, μάλλον μοιάζει πολιτικά αδύνατο να συμφωνήσουν… 11 κόμματα που μετρώνται σήμερα στις δημοσκοπήσεις και που είναι τόσο ετερόκλητα από ιδεολογικής πλευράς, ώστε να κατέβουν ως συνασπισμός στις εκλογές προκειμένου να εκδιώξουν τη Νέα Δημοκρατία από την πρώτη θέση και, επομένως, για να επιβεβαιωθεί ο κ. Ανδρουλάκης ότι έχει ήδη αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση.
Αντιθέτως, δεν φαίνεται να τον απασχολεί -και ίσως και κανέναν άλλο αρχηγό των κομμάτων της αντιπολίτευσης- το γεγονός ότι:
-Κανένα κόμμα δεν φαίνεται να κερδίζει σε ποσοστά, παρότι το κόμμα που κυβερνά πλήττεται από σειρά γεγονότων της επικαιρότητας, τα οποία επιχείρησε, κατά τα άλλα, να εκμεταλλευθεί η αντιπολίτευση. Και αυτό κάτι σημαίνει.
-Κανένας άλλος πολιτικός αρχηγός πλην του σημερινού πρωθυπουργού δεν επιλέγεται από την ελληνική κοινωνία ως ο καταλληλότερος για να κυβερνήσει. Επίσης κάτι σημαίνει αυτή η δυσανεξία του κόσμου απέναντι στους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Ασφαλώς μέχρις τις εκλογές πολλά μπορεί να συμβούν. Όμως με τα σημερινά δεδομένα, πιο πιθανό είναι να περάσει η χώρα για ένα διάστημα κάποια πολιτική αστάθεια μέχρι ο κόσμος να αξιολογήσει αλλιώς τις επιλογές του, παρά να επιβεβαιωθεί η βεβαιότητα του κ. Ανδρουλάκη.
Εφημερίδα Απογευματινή
