Ένας 25χρονος Ιρανός απαγχονίστηκε, επειδή ήταν μεταξύ των διαδηλωτών κατά του καθεστώτος, κατηγορούμενος ότι ήταν μεταξύ των δραστών του φόνου κάποιων φρουρών ασφαλείας κατά τη διάρκεια επεισοδίων που προκλήθηκαν. Ευσταθεί τόσο η σχετική κατηγορία όσο μπορεί να είναι τάχα αναληθείς οι κατηγορίες ανθρωπιστικών οργανώσεων ότι οι κατηγορούμενοι πέρασαν από παρωδία δίκης! Κανείς βεβαίως δεν αμφιβάλλει πόσο απάνθρωπο μπορεί να είναι το θεοκρατικό καθεστώς των αγιατολάχηδων, το οποίο έχει δείξει κατ’ επανάληψη τα δείγματα του τυφλού φανατισμού κατά των αντιπάλων του, που είναι λογικό να ασφυκτιούν κάτω από την πίεση ενός απίθανου αυταρχισμού. Και είναι τραγικό να διαβάζεις τη συνομιλία του μελλοθάνατου παιδιού με τον ευρισκόμενο σε απόγνωση πατέρα του που δεν μπορεί να σώσει τον γιο του. Και πώς άλλωστε θα μπορούσε να τον σώσει από τα σκυλιά αυτά της επανάστασης, που εξακολουθούν να έχουν, έστω και διάσπαρτα, οπαδούς ανά τον κόσμο, ειδικώς μεταξύ αυτών που θεωρούν τους χριστιανούς απίστους, που σύμφωνα με το Κοράνι πρέπει ο σωστός πιστός να τους σκοτώνει!
Είναι τελικώς αυτό που συμβαίνει στο Ιράν, και κυρίως με αυτό που υφίστανται υποφέροντας οι γυναίκες, η νομοτελειακή συνέπεια των επιλογών ενός λαού που δεν μπορούσε να διακρίνει ότι απέναντι στο κακό υπάρχει κάτι ακόμη χειρότερο; Διότι άλλη ασφαλώς ήταν η δυτικότροπη ζωή στο Ιράν επί σάχη, παρ’ όλες τις όποιες αυθαιρεσίες τού τότε καθεστώτος, και αλλιώς εξελίχθηκε με τις οπισθοδρομικές αντιλήψεις των φανατικών θρησκόληπτων που γύρισαν το Ιράν στον Μεσαίωνα και που χρησιμοποίησαν την ηθική τάχα της θρησκείας τους για να περνάνε αυτοί καλά και οι άλλοι χειρότερα.
Ασφαλώς και κάθε παρορμητική ενέργεια του ασταθούς στις αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου μπορεί να προκαλεί από προβληματισμό μέχρι και αντίδραση. Όμως οι αφορμές που επικαλέστηκε για να χτυπήσει το Ιράν, είτε ήταν η επιδίωξη του θεοκρατικού καθεστώτος να αποκτήσει πυρηνική ισχύ είτε η απαλλαγή της χώρας από το καθεστώς αυτό, έχουν τη λογική τους. Και δεν είναι μόνο αφορμή το πετρέλαιο. Διότι με τον φανατισμό που διακρίνει τους Αγιατολάχ, δεν μπορεί να ξέρει ο δυτικός κόσμος με την απόκτηση από αυτούς πυρηνικής ισχύος τι μπορούν να κάνουν τελικώς, ειδικά μάλιστα όταν η Δύση επί χρόνια γνωρίζει ότι το Ιράν είναι η χώρα που έχει χρηματοδοτήσει τη διεθνή τρομοκρατία, ενώ σε άλλες περιπτώσεις αποτέλεσε τον τρομοκράτη «δι’ αντιπροσώπου».
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η Δύση δεν πρόκειται εύκολα να απαλλαγεί από τους Φρουρούς της Επανάστασης και από κάθε θρησκευτικό εκπρόσωπο του Ισλάμ που θα θρονιάζεται στην καρέκλα της ιρανικής ηγεσίας για να εφαρμόζει κάθε φορά κυρίως στον λαό του το πιο στυγνό σύστημα διακυβέρνησης. Ό,τι και να κάνει η Δύση, δεν μπορεί να αλλάξει τις εκεί πολιτικές συνθήκες. Μόνον εκ των έσω μπορεί να μεταβληθεί η κατάσταση, όπως και εκ των έσω εκθρονίστηκε ο Παχλεβί για να έλθουν οι χειρότεροι…
Εφημερίδα Απογευματινή
