Τελικώς η ψηφιακή εποχή του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, γνωστότερων στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα ως social media, δεν ήταν δυνατόν να μην εκπορθούσε ως πολιορκητικός κριός και τα άβατα του μοναχισμού. Σύσσωμος η Ιεραρχία μάθαμε ότι ασχολείται με το ζήτημα της σταθερής ενασχόλησης μοναχών σε όλες σχεδόν τις μονές της χώρας με το διαδίκτυο και με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία χρησιμοποιούν κατά κόρον όχι απλώς για την ενημέρωσή τους αλλά και για τη σημασία τους σε άλλες χρήσεις, όπως λόγου χάρη η διαφήμιση προϊόντων γης, και όχι μόνο των μονών, ώστε να προωθούνται στην αγορά. Και εδώ που τα λέμε, αφού επί χρόνια επιτρέπεται στις μονές να έχουν δική τους παραγωγή και μάλιστα εξαγώγιμη όπως η ξυλεία από το Άγιον Όρος, που αποφέρει κάποια ποσά για τη συντήρησή τους, γιατί να απαγορευτεί ένας σύγχρονος τρόπος προώθησης των προϊόντων τους;
Η αλήθεια είναι ότι η αποκοπή από τα εγκόσμια της μοναστικής κοινότητας δεν σήμανε τελικά και κάποια αποκοπή της από τις εξελίξεις του ανθρώπου και ιδιαίτερα τις τεχνολογικές. Όχι μόνο είχαν πάντα λ.χ. τηλέφωνα στις μονές -αλίμονο άλλωστε-, αλλά και όταν μπήκε στη ζωή μας η κινητή τηλεφωνία οι μοναχοί προσαρμόστηκαν αναλόγως. Επειδή μάλιστα οι μοναχοί -ή τουλάχιστον ορισμένοι από αυτούς, και πάντως οι πιο μορφωμένοι- διαθέτουν χιούμορ, όταν είχε τοποθετηθεί στον Άθω μεγάλη κεραία κινητής τηλεφωνίας, κάποιοι μοναχοί την αποκαλούσαν… η Παναγιά η Πάναφον!
Μία άλλη ένδειξη άμεσης προσαρμογής στις τεχνολογικές εξελίξεις αποτελεί η αποκαλούμενη εδώ και χρόνια από τους καλόγερους άλλων μοναστηριών «διαστημόπλοιο», η Μονή της Σιμωνόπετρας, στην οποία ζουν τα περισσότερα διδακτορικά Phd. H μονή αυτή ήδη από τη δεκαετία του ’90 είχε εγκαταστήσει τρεις επιπλέον πηγές ενέργειας, πέραν της ηλεκτρικής και των γεννητριών, όπως αιολική, υδροηλεκτρική και φωτοβολταϊκά! Και εδώ και χρόνια επίσης ο φωτισμός εντός της μονής είναι αυτορρυθμιζόμενος αναλόγως προς την ένταση του φωτός της ημέρας!
Βεβαίως το δίκαιο στον προβληματισμό της Ιεραρχίας βρίσκεται σε μία άλλη ενασχόληση ορισμένων μονών, που είναι η έμμεση ανάμειξή τους στην… πολιτική. Με τη στήριξη δηλαδή κομμάτων που, όπως καταλαβαίνει κανείς, είναι αυτά που είτε τρέφουν συμπάθεια προς τη χώρα του ξανθού γένους -που κατά τα άλλα είναι ιστορικώς αποδεδειγμένο ότι μας «έγραφε κανονικά παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα- είτε προβάλλουν έναν συντηρητισμό που μόνο σε οπισθοδρόμηση μπορεί να οδηγήσει. Και η ανάμειξη των μονών γίνεται είτε με τη σχετική κατήχηση επισκεπτών τους είτε με απόψεις που εκφράζονται μέσω του διαδικτύου. Αυτά είναι λογικό ότι πρέπει να κοπούν μαχαίρι, πολύ περισσότερο που πολιτικοί που επιχειρούν για κομματικό όφελος να εκμεταλλευτούν την πίστη είναι κατά βάση θεομπαίχτες.
Eφημερίδα Απογευματινή
