Πρόκειται περί κολοσσιαίας και ασυγχώρητης παράλειψης. Διότι, ενώ έχουν καθιερωθεί για λόγους ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης διάφορες Παγκόσμιες Ημέρες, ακόμη και η Ημέρα της Σαρανταποδαρούσας, δεν έχει προβλεφθεί η Παγκόσμια Ημέρα των Δημοψηφισμάτων! Ενδεχομένως θα πουν πολλοί ότι θα έπρεπε τη σχετική πρωτοβουλία να την αναλάβει η Ελλάς -και, γιατί όχι, η… ΕΛΑΣ-, δεδομένου ότι συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από ένα αλησμόνητο δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίου επιβεβαίωσε πρώτον ότι τα φαινόμενα απατούν και δεύτερον τον Πιραντέλο και τη σοφή του συμβουλή πως «έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε»!
Κατ’ αρχάς μία τέτοια Παγκόσμια Ημέρα -την οποία, παρεμπιπτόντως, την οφείλουμε στον Αλέξη Τσίπρα και αυτός θα ήταν λογικό να πάρει τη σχετική πρωτοβουλία- θα έπρεπε ως μνημείον ασυναρτησίας να τεθεί υπό την προστασία της UNESCO. Από κει και πέρα, η ημέρα αυτή θα μπορούσε να εμπνεύσει και άλλες χώρες, πρωτίστως τριτοκοσμικές, διότι οι ανεπτυγμένες διαθέτουν κάποια στοιχειώδη σοβαρότητα ώστε να διενεργούν ανάλογες προσφυγές στην κοινή γνώμη, την οποία πάντως θα νομιμοποιούνται να τη γράφουν στα παλιά τους υποδήματα. Ή μη και αλλαχού δηλαδή να τη γράφουν, αν τύχει και το σχετικό δημοψήφισμα διενεργηθεί λ.χ. σε αφρικανική χώρα όπως εκείνη του αλησμόνητου προέδρου της Ουγκάντας, του περίφημου Χαναάν Μπανάνα, ο οποίος στη δεκαετία του ’90… σοδόμιζε τους υπουργούς του αν δεν ήταν ικανοποιημένος από την απόδοσή τους. Αγνοώ, πρέπει να ομολογήσω, αν η δυσάρεστος αυτή ποινή εφαρμόζεται και στις… σκιώδεις κυβερνήσεις, οι οποίες εσχάτως στη χώρα μας έχουν πληθύνει…
Η συγκεκριμένη Παγκόσμια Ημέρα, έτσι και καθιερωθεί, θα έχει και τη σημειολογική της συνεισφορά στην επιστήμη της Σημειολογίας, προς μεγάλη θλίψη, εκεί που βρίσκεται, του γνωστού Ιταλού σημειολόγου και συγγραφέως βεβαίως, Ουμπέρτο Έκο, ο οποίος απεδήμησε νωρίς εις Κύριον και δεν είχε τη χαρά να γνωρίσει αυτήν τη συνεισφορά του κ. Τσίπρα διά του δημοψηφίσματός του. Η σημειολογία λ.χ. της καταφατικής απάντησης σε ένα δημοψήφισμα ουδόλως θα σημαίνει αυτό το οποίο φαινομενικώς και μόνο θα εμφανίζεται ότι θέλει ο λαός. Αντιθέτως θα σημαίνει μία υποκρυπτομένη αντίθετη πρόθεση που ενδεχομένως δεν αποκαλύπτεται από τον λαό για λόγους καθαρά αιδούς και σεμνότητος. Όμως αν διεξαχθούν δύο αλλεπάλληλα δημοψηφίσματα και η απάντηση και στα δύο είναι αρνητική, τότε είναι αυτονόητο ότι το αποτέλεσμα είναι καταφατικό, δεδομένου ότι αρχαιόθεν δύο αρνήσεις κάνουν μία κατάφαση. Μπερδεμένα πράγματα αλλά μόνο έτσι θα επιτρέπονται πλέον τα δημοψηφίσματα, ώστε οι ηγέτες που τα προκαλούν να έχουν λυμένα τα χέρια τους. Αν και, εδώ που τα λέμε, θα πρέπει να είναι λυμένα τα χέρια του λαού για τη γνωστή χειρονομία των οδηγών αυτοκινήτων.
Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα για την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας στην οποία αναφερθήκαμε. Μάλλον το σχετικό αίτημα το κρατάει για το τέλος ο κ. Τσίπρας, διότι περιλαμβάνεται στην πολιτιστική πολιτική του κόμματός του…
Εφημερίδα Απογευματινή
