Ωδή στον Αδόλφο;

Οι υπερβολές, ειδικώς όταν διατηρούνται, πάντα οδηγούν σε αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουν
10:12 - 1 Σεπτεμβρίου 2026
Ωδή στον Αδόλφο;

Οι υπερβολές, ειδικώς όταν διατηρούνται, πάντα οδηγούν σε αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουν. Σήμερα, με αφορμή όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα με τον πόλεμο στο Ιράν που διαρκεί, το Ισραήλ έχει βρεθεί στο στόχαστρο των επικρίσεων για τις αντιδράσεις του -ορισμένες φορές περισσότερο ακραίες του δέοντος-, που ξεκίνησαν βεβαίως από την τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του από τη Χαμάς. Σε σημείο μάλιστα ώστε να δημιουργείται διεθνώς η εντύπωση ότι η Χαμάς αλλά και κάθε άλλη τρομοκρατική οργάνωση διαθέτουν περισσότερη ανοχή στο συλλογικό υποσυνείδητο από το Ισραήλ.

Ασφαλώς και κανείς δεν αποδέχεται ακρότητες που έχουν θύματα αμάχους και παιδιά ούτε αποτελεί δικαιολογία η πολεμική ορολογία περί παράπλευρων απωλειών. Μόνο που οι ακρότητες αυτές δεν μπορούν να έχουν την παράλογη διαβάθμιση και κατηγοριοποίηση ώστε να θεωρούνται κάπως δικαιολογημένες από τη μία πλευρά και ανάλγητη όσο και απάνθρωπη τακτική από την άλλη. Διότι, όπως και να το κάνουμε, ακόμη και το απόλυτα σωστό διεθνές σύνθημα «Free Palestine» εμπεριέχει μέσα του και τη δικαιολόγηση κάθε τρομοκρατικής ενέργειας από παράνομες οργανώσεις και τζιχαντιστές που δρουν ανεξέλεγκτα με θύματα -και από αυτές- αθώους.

Δεν γράφονται τυχαία αυτά, καθώς διευρύνονται οι επικρίσεις κατά του Ισραήλ, που φέρνουν στο μυαλό διάφορες άλλες κατηγορίες κατά το παρελθόν, σατιρικού πάντως περιεχομένου, όπως λόγου χάρη ότι… μυρίζει το στόμα των Εβραίων! Μέχρι και ο σουλτάνος του Νεοοθωμανισμού, που δεν έχει αφήσει αντίπαλο για αντίπαλο που να μην τον έχει φυλακίσει και για τον οποίον όλο και πιο συχνά βγαίνουν διεθνείς εκθέσεις για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης κατά του Νετανιάχου! Διότι, βλέπετε, η φαιδρότητα δεν αποτελεί μονοπώλιο της ελληνικής πολιτικής, αλλά έχει τις εδραίες βάσεις της και στον διεθνή περίγυρο. Τι να έχουμε να λέμε…

Αυτές οι διεθνείς πάντως τάσεις έχουν ξεφύγει από το στενό πλαίσιο όσων συμβαίνουν στις πολεμικές συγκρούσεις στον χώρο της Μέσης Ανατολής και έχουν, ως επικρίσεις κατά του Ισραήλ και των Εβραίων, επεκταθεί και σε βάρος οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας αυτοί επιδίδονται. Λόγου χάρη η επιχειρηματική επέκτασή τους είτε με την αγορά εταιρειών είτε στα ακίνητα -ακόμη και στη χώρα μας- είναι πλέον δακτυλοδεικτούμενη και επικρίνεται ως ελλοχεύων κίνδυνος επικράτησης των Εβραίων με τη δύναμη που αποκτούν σε κάθε επίπεδο δραστηριότητας. Ας μη λησμονούμε πάντως -χωρίς βεβαίως να αποφεύγουμε να καταδικάσουμε κάθε αδικαιολόγητη ακρότητα του Ισραήλ στην περιοχή, εφόσον εκδηλώνεται- ότι κάπως έτσι ξεκίνησαν και οι «εμπνεύσεις» του Χίτλερ που οδήγησαν στη δολοφονία εκατομμυρίων Εβραίων – εμπνεύσεις που καθοδήγησαν και άλλα καθεστώτα στον διωγμό κάθε εβραϊκού στοιχείου. Λες και ο λαός αυτός συνολικά είναι υπεύθυνος για τα δεινά αυτού του κόσμου, ο οποίος φροντίζει βεβαίως από μόνος του να βγάζει τα μάτια του, χωρίς να έχει την ανάγκη άλλων και ιδίως των… Εβραίων!

Εφημερίδα Απογευματινή