Στην πλειονότητά τους οι δήμαρχοι, παίρνοντας ίσως παράδειγμα από το παρελθόν, θεωρούν ότι το δημαρχιακό αξίωμα είναι βατήρας για τη μεταπήδηση στον πραγματικό πολιτικό στίβο. Πράγματι αυτό συνέβη στο παρελθόν, καμιά τριανταπενταριά με σαράντα χρόνια πριν, όταν τα πάντα για συγκεκριμένους λόγους πολιτικοποιούνταν, σε σημείο ώστε αν τα μούσμουλα ήταν πράσινα επειδή δεν είχαν ακόμη ωριμάσει, να τα θεωρούν πασοκικά. Πάνε όμως εκείνες οι εποχές. Έτσι έκανε μεγάλη εντύπωση αυτό που σε ραδιοφωνική εκπομπή είπε ο καλός συνάδελφος και λάτρης και γνώστης της πόλης των Αθηνών, ο Νίκος Βατόπουλος, ότι ακόμη και αυτοί που ιδεολογικά βρίσκονται κοντά στον σημερινό δήμαρχο Αθηναίων και έχοντας αρχηγικές βλέψεις στο πεδίο της πολιτικής, παραδέχονται ότι ποτέ άλλοτε η πρωτεύουσα δεν ήταν τόσο βρώμικη.
Εδώ που τα λέμε δεν είναι ο μόνος δήμαρχος που αποτυγχάνει σε αυτό που έχει αναλάβει. Και αυτό διότι η πλειονότητα των δημάρχων έχει παρεξηγήσει τον ρόλο της. Με όλο τον σεβασμό (και το λέω ειλικρινώς προς κάθε υπάλληλο της καθαριότητας που φροντίζει για τις βρομιές τις δικές μας) οι δήμαρχοι πρωτίστως είναι σκουπιδιαραίοι και δευτερευόντως πολιτικά πρόσωπα. Απλώς έχουν χάσει τον μπούσουλα επειδή στο πλαίσιο μιας γραφειοκρατικής αποκέντρωσης έχουν δοθεί αρκετές αρμοδιότητες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που είναι αλήθεια δεν τις φέρνει σε πέρας αυτές τις αρμοδιότητες, τις περισσότερες φορές, για λόγους ανικανότητας αυτών που τη στελεχώνουν. Και μιας και το φέρνει η κουβέντα να μην ξεχνάμε ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση κατά τις Εκθέσεις τουλάχιστον του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, βρίσκεται ψηλά στις θέσεις διαφθοράς μεταξύ των Θεσμών. Ούτε στις δημοσκοπήσεις για την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στους διάφορους Θεσμούς, είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση ψηλά στη συνείδηση των πολιτών.
Να το επαναλάβουμε. Κάθε δημαρχιακή Αρχή έχει πρώτιστο καθήκον να διατηρεί την πόλη της έτσι όπως το απαιτούν οι πολίτες της. Προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι σε πόλεις που μετριόνται στα δάκτυλα της μιας χειρός οι εκεί δήμαρχοι εκλέγονται συνεχώς καθώς οι δημότες διαπιστώνουν ότι αυτοί που τους έχουν εκλέξει κάνουν καλά τη δουλειά τους και με το παραπάνω.
Η Αθήνα που υπό τη μία ή την άλλη έννοια είναι καθρέπτης και της υπόλοιπης Ελλάδας, προφανώς και ως προς τη δημαρχιακή της Αρχή έχει ατυχήσει. Θα μπορούσε να αποδώσει κανείς ευθύνες και στους πολίτες στην περίπτωση που η επιλογή τους δεν γίνεται με γνώμονα του τι μπορεί να κάνει ο υποψήφιος για να γίνει καλύτερη η πόλη τους, αλλά με καθαρά πολιτικά κριτήρια. Με άλλα λόγια δεν επιλέγουν τον νοικοκύρη δήμαρχο αλλά αυτόν που τους γεμίζει τα μυαλά με ωραίες αερολογίες, όπως άλλωστε συμβαίνει συνήθως στην πολιτική. Μόνο που η διοίκηση μιας πόλης δεν είναι απλώς πολιτικό εφαλτήριο αλλά εφαρμογή στην πράξη της νοικοκυροσύνης, της ευταξίας, της καθαριότητας και της εύρυθμης λειτουργίας μιας πόλης, Αλλά πού μυαλό γι’ αυτά όταν αυτό βρίσκεται αλλού;
Εφημερίδα Απογευματινή
