Θέλει να κρυφτεί και η χαρά δεν τον αφήνει τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ, ο οποίος, και να θέλουμε, δεν μας αφήνει να αγιάσουμε, που λέει και ο λαός. Ευεπίφορος στις κοτσάνες, θα ήταν κρίμα να τον στερηθεί η πολιτική ζωή του τόπου. Το τελευταίο του κατόρθωμα έχει σχέση με τη συμπαράσταση που θέλησε να δώσει κορφολογώντας ψήφους στους αλιείς, τινές των οποίων πάντως μπορεί στο παρελθόν να τον ψήφισαν, εκτιμώντας τη νέα εκδοχή του περί δικαίου της θαλάσσης ότι «η θάλασσα και τα ψάρια δεν έχουν σύνορα».
Απευθυνόμενος λοιπόν στους Έλληνες ψαράδες, που ενδεχομένως τους μπέρδεψε με εκείνους της Σάντα Μόνικα, τους είπε για την κυβερνητική ενίσχυση ότι ο Μητσοτάκης τούς δίνει peanuts. Κοινώς, κατά την αγγλική αργκό, ψίχουλα! Προφανώς τη στιγμή εκείνη ενώπιον των ψαράδων ήταν ιδιαιτέρως φορτισμένος και δεν μπορούσε να θυμηθεί την ανάλογη ελληνική λέξη. Και δώσ’ του «σας δίνουν πίνατς» να επαναλαμβάνει με στόμφο στους ψαράδες, που ήταν φυσικό οι μεν να μην καταλαβαίνουν τι τους δίνει ο Μητσοτάκης και οι δε να μπερδεύονται κυριολεκτικά. Με άλλα λόγια, μεταξύ των μπερδεμένων άλλοι μεν να πιστεύουν ότι η κυβέρνηση τους δίνει τον σκύλο του Μητσοτάκη, τον δημοφιλή Peanut, απορώντας μάλιστα πόσους σκύλους με αυτό το όνομα μπορεί να διαθέτει ο πρωθυπουργός ώστε να τους δίνει στους ψαράδες για χόρταση. Άλλοι, πάλι, πίστεψαν δικαιολογημένα ότι ο αρμόδιος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης θα τους έδινε για επιδότηση τη γνωστή θαλάσσια πίνα, την οποία βεβαίως αν την καταναλώσει κανείς σε μεγάλες δόσεις έχει ασυγκράτητες υπακτικές ιδιότητες. Κοινώς, τρεχάτε, ποδαράκια μου, να μη σας χ… ο κ… μου κ.λπ. κ.λπ.
Το βέβαιο είναι ότι οι αλιείς μας έμειναν με απορίες τι θα πάρουν τελικώς. Και για ποιο λόγο ορισμένοι πολιτικοί έχουν βαλθεί να τους μπερδεύουν τόσο. Αλλά από τον συγκεκριμένο πολιτικό όλα μπορούσαν να τα περιμένουν. Η αλήθεια είναι, για να μην τον κακολογούμε τον άνθρωπο, ότι πρέπει και αυτός να είναι μπερδεμένος με τόσα που έχει στο κεφάλι του. Εδώ δεν έχει καταλάβει ότι το περίφημο καλώδιο που θα ποντιστεί είναι για τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας και νομίζει ότι είναι καλώδιο τηλεφωνίας, πώς να μην μπερδεύει με τη σειρά του και τους άλλους με τη σύγχυση που έχει στην κεφαλή;
Εξίσου μπερδεμένος φίλος μου έκανε μία υπαρξιακής ουσίας ερώτηση. Καλά, λέει τόσες κοτσάνες ο άνθρωπος, αρχίζοντας από τη Μυτιλήνη και τη Λέσβο και συνεχίζοντας με τις θάλασσες και τα σύνορά τους και τώρα με το καλώδιο τηλεφωνίας, αυτοί οι καθηγητάδες που τον ακολουθούν δεν αισθάνονται κάποιου είδους ταπείνωση για να έχουν αρχηγό κάποιον που δεν ξέρει πού πάν’ τα τέσσερα; Η απάντηση είναι μία: έχει γοητεία που στην πολιτική μετράει. Να πούμε ότι είναι κάτι σαν ινφλουένσερ του πολιτικού μας συστήματος.
Εφημερίδα Απογευματινή
