Για την αντιπολίτευση ασφαλώς η δήλωση του πρωθυπουργού, ότι η επίτευξη αυτοδυναµίας είναι απαραίτητη όχι προς όφελος της Νέας ∆ηµοκρατίας αλλά της ίδιας της χώρας, µπορεί να αποτελούσε εκδήλωση αλαζονείας. Κι αυτό διότι ούτως ή άλλως πρώτο κόµµα είναι η Νέα ∆ηµοκρατία και εποµένως η δική της αυτοδυναµία εκλαµβάνεται ότι συναρτάται µε το τι συµφέρει την ίδια τη χώρα. Με την υποκειµενική εκτίµηση των αρχηγών της αντιπολίτευσης ασφαλώς αυτό ισχύει. Οµως, άλλα είναι τα πραγµατικά δεδοµένα στη σηµερινή πολιτική πραγµατικότητα, και για τη διαµόρφωση των δεδοµένων αυτών µεγάλη ευθύνη έχουν τα κόµµατα της αντιπολίτευσης και οι αρχηγοί τους.
Κατ’ αρχάς, οι εκλογικές αναµετρήσεις γίνονται ώστε να αποφασίσει ο λαός ποιος θέλει να τον κυβερνήσει. Εποµένως, όταν στις έρευνες -σε όλες τις έρευνες των τάσεων της κοινής γνώµης- οι πολίτες βγάζουν µε πλειοψηφικό ποσοστό -και µάλιστα µε διαφορά από τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς- καταλληλότερο να τους κυβερνήσει τον σηµερινό πρωθυπουργό, η Νέα ∆ηµοκρατία είναι αυτή που διαµορφώνει το αρνητικό κλίµα για τους αρχηγούς των κοµµάτων της αντιπολίτευσης ή οι ίδιοι; Αυτοί δηλαδή που δεν κατορθώνουν να πείσουν τους πολίτες και άρα δεν είναι ούτε ικανοί ούτε αξιόπιστοι, ώστε ο λαός να τους αναθέσει τη διακυβέρνηση της χώρας;
Επιπλέον, ποιος ευθύνεται για το γεγονός ότι ήδη από τα µέσα της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ η κοινή γνώµη βγάζει σταθερά πρώτο στις προτιµήσεις της το κόµµα της Νέας ∆ηµοκρατίας, έστω και µε διακυµάνσεις στις προτιµήσεις αυτές, ως προς τα ποσοστά που συγκεντρώνει κάθε φορά; Προφανώς κάποιοι δεν µπορούν να εµπνεύσουν εµπιστοσύνη, παρά το γεγονός ότι είχαν άπλετο χρόνο είτε να προβάλουν πειστικές λύσεις για τα προβλήµατα που απασχολούν την κοινωνία, ως εναλλακτικές λύσεις, είτε να εκµεταλλευθούν την αναπόφευκτη κυβερνητική φθορά που είναι φυσιολογική συνέπεια του µακρού χρόνου διακυβέρνησης από το ίδιο κόµµα.
Αυτοδυναµία σηµαίνει σταθερότητα, την οποία κάθε λαός επιλέγει έναντι περιπετειών που στοιχίζουν στον ίδιο, τελικώς. Και είναι προφανές ότι µε τα σηµερινά δεδοµένα τη σταθερότητα αυτή µπορεί να την εξασφαλίσει, καλώς ή κακώς, το κόµµα που κυβερνά σήµερα. Για να το πούµε πιο απλά: Ακόµη κι αυτοί που δεν είναι παραδοσιακοί οπαδοί της Νέας ∆ηµοκρατίας και εν τούτοις την έχουν ψηφίσει, επειδή δεν βλέπουν να υπάρχει εναλλακτική λύση, συναρτούν τη σταθερότητα µε το κόµµα το οποίο συντηρούν πλειοψηφικά σε σύγκριση µε τα άλλα και βεβαίως µε τους αρχηγούς τους.
Ασφαλώς οι συνθήκες στο εκλογικό σώµα δεν συνηγορούν τη στιγµή αυτή για εκτιµήσεις περί αυτοδυναµίας. Υπάρχει βεβαίως χρόνος µέχρις τις εκλογές, µε αυξηµένο το ενδεχόµενο οι ψηφοφόροι που είναι αναποφάσιστοι, κυρίως, να επανεκτιµήσουν τις επιλογές τους. Και, ως συνήθως σκεπτόµενοι, να εκτιµήσουν τη σηµασία της σταθερότητας που, καλώς ή κακώς, δεν µπορεί να την εξασφαλίσει µία κουρελού διακυβέρνησης µε τα ετερόκλητα κόµµατα της αντιπολίτευσης.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
