Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ θα πρέπει να μείνει βαθιά χαραγμένη στη θεσμική μνήμη της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Όχι ως σκάνδαλο που ταλαιπώρησε πολλά από τα στελέχη της και δημιούργησε περιοδικά σημαντική ανάσχεση στη δημοφιλία της. Ούτε σαν μία ανάλογη περίπτωση με την υπόθεση ή «σκευωρία» ή σκάνδαλο Novartis. Αλλά ως μία χαμένη ευκαιρία για τη στρατηγική δομικής ανάταξης του πρωτογενούς τομέα στα πρώτα πέντε ή έξι χρόνια της άσκησης της διοίκησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία υπό την ηγεσία Μητσοτάκη.
Και όχι ότι δεν προσπάθησε ο πρωθυπουργός. Και επικεφαλής στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης άλλαξε και δοκίμασε. Και στελέχη του κομματικού μηχανισμού προώθησε έχοντας προσδοκίες για τις δυνατότητές τους. Και κονδύλια από την Ευρώπη διαπραγματεύθηκε η κυβέρνησή του και πέτυχε την πρόσκτησή τους. Αλλά η στρατηγική της διακυβέρνησης δεν είχε πεποίθηση. Έμεινε εν πολλοίς στις προσλαμβάνουσες από το παρελθόν και δεν κατόρθωσε να υπερβεί τη μικροπολιτική κλασικού τύπου. Δεν άσκησε μάλιστα κατασταλτική πολιτική στα μοντέλα κακοδιαχείρισης, στρεβλών προτύπων και ομιχλώδους αναπτυξιακού ορίζοντα με επιδοτήσεις που κληρονόμησε από τις κυβερνητικές πρακτικές δεκαετιών πριν από τη σημερινή διακυβέρνηση..
Η μηχανή του κράτους πήρε μπροστά όχι επειδή η αντιπολίτευση έστρεψε τα βέλη της με όλο της το μένος προς το Μέγαρο Μαξίμου. Ούτε τελικά επειδή η φιλόδοξη Ευρωπαία εισαγγελέας, Κοβέσι, θέλησε να κάνει επίδειξη ισχύος στη χώρα μας μιμούμενη τα πρότυπα των εκπροσώπων της τρόικας (εποπτείας) της προηγούμενης δεκαετίας.
Η καλή αρχή για τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη ξεκίνησε με την απόφαση του πρωθυπουργού να διαλύσει τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Να λύσει τον «γόρδιο δεσμό». Και στη συνέχεια να δώσει προφανώς οδηγία στον κ. Χρυσοχοΐδη, την Κατεχάκη και την κατασταλτική δύναμη του κράτους, την Αστυνομία, το «μαχαίρι να φθάσει στο κόκκαλο» της ανομίας. 1.151 κατηγορούμενοι, πέντε εγκληματικές οργανώσεις, τοπικές μαφίες, δίκτυα, ΟΠΕΚΕΠΕ, βιαιοπραγίες, λαθραία, όπλα, ναρκωτικά. Το απόστημα… έσπασε.
Εφημερίδα Απογευματινή
