Είναι μάλλον ευτράπελο και σίγουρα αποτυχημένη συνταγή να επικεντρώνουν οι Έλληνες τις καλοκαιρινές διακοπές τους σε ένα 20ήμερο τον μήνα Αύγουστο. Είναι φυσικό κατόπιν αυτής της παράδοσης τα όσα συμβαίνουν, ειδικά σε προβεβλημένους προορισμούς. Η κερδοσκοπία, η κυκλοφοριακή ασφυξία, οι ελλείψεις σε νερό, τα προβλήματα που τουλάχιστον παλιότερα συνέβαιναν στην ηλεκτροδότηση. Τη φετινή χρονιά οι επαγγελματίες του τουρισμού και μάλιστα οι διαχειριστές ξενοδοχειακών μονάδων της τάξης των 5 αστέρων ανησυχούν ότι τα οικονομικά τους αποτελέσματα θα επηρεασθούν από το γεγονός ότι ναι μεν στις μονάδες τους έχουν υψηλή πληρότητα, αλλά εκλείπει η κατανάλωση. Ακόμη δηλαδή και στο πεδίο των υψηλών εισοδημάτων που μπορούν να επιλέξουν τέτοιες μονάδες για μέρος των καλοκαιρινών διακοπών τους, η καθημερινότητά τους είναι προσεκτική σε έξοδα.
Η Ελλάδα επί της ουσίας είναι μία πολύ ακριβή χώρα ως προορισμός σε σχέση ακόμη και με άλλες ευρωπαϊκές χώρες με υψηλή παράδοση στην προσέλκυση επισκεπτών. Είναι μάλλον παραπλανητικό να επικεντρώνουμε το πρόβλημά μας στον υπερτουρισμό.
Φυσικά και είναι γελοία η λαοθάλασσα των λουόμενων στις στενές ακτές στα Κουφονήσια. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι ο υπερτουρισμός αλλά το ότι οι ίδιοι οι Έλληνες δεν έχουν ιδέα για τις ομορφιές, τις προκλήσεις και την αυθεντικότητα που προσφέρει η χώρα τους. Το αν η Ελλάδα αποτελεί έναν «κήπο της Εδέμ» σε αυτήν την πλευρά του κόσμου, για να γίνει αντιληπτό δεν μπορεί να περιορίζεται σε κάποια νησιά που προβλήθηκαν σε πολύ προηγούμενες δεκαετίες. Αλλά να υπάρξουν νέα life stories που θα δείξουν πολλαπλή αντίληψη ζωής, να προβάλουν τοπικά προϊόντα και έναν τρόπο ζωής που θα απελευθερώσει το όνειρο και την αίσθηση ελευθερίας και απόλαυσης εγχώριων και αλλοδαπών επισκεπτών. Χρόνια τώρα ακούμε για μια άλλη Ελλάδα τεσσάρων εποχών. Αλήθεια, περιμένουμε τους ξένους επισκέπτες να μας τη μάθουν;
Εφημερίδα Απογευματινή
