Με δεδομένο ότι ο κ. Μητσοτάκης είναι ο επικρατέστερος πολιτικός ηγέτης που και την επόμενη τετραετία θα έχει την ευθύνη του πρωθυπουργού είναι λογικό ότι τον απασχολεί η στρατηγική της επόμενης ημέρας των εκλογών. Πρώτον επειδή θα πρέπει από τώρα να ξεκινήσει τη δύσκολη άσκηση της επόμενης κυβέρνησής του ως προς τη σύνθεση των προσώπων αλλά και την κατανομή αρμοδιοτήτων. Αλλά και για τους στόχους που θα τεθούν ως προτεραιότητες και συγκεκριμένα όπως συνηθίζει.
Δεν θα πρέπει να αγνοούμε το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης εφόσον ορκισθεί για τρίτη φορά πρωθυπουργός, δεν θα είναι μόνον ο μακροβιότερος στον τελευταίο μισό αιώνα, αλλά και οφείλει σωρευτικά να παραδώσει στον διάδοχο και τους πολίτες μια πολύ διαφορετική Ελλάδα από αυτήν που παρέλαβε. Το 2019 η Ελλάδα ήταν στο τέλος των μνημονίων και της περιόδου ελεγχόμενης χρεοκοπίας, της αλλά το 2030 η Ελλάδα θα πρέπει να κοιτάζει μπροστά προς το 2050. Σε έναν κόσμο δηλαδή απροσδιόριστο και με μεγάλες προκλήσεις και ανατροπές σε σχέση με το ιστορικό παρελθόν. Το 2030 η Ελλάδα, ως νέο εθνικό κράτος των Ελλήνων, θα συμπληρώνει δύο αιώνες από τη συγκρότησή της.
Ποια θα είναι η δομή, η λειτουργία, η αξιοπιστία και η θεσμικότητα του κράτους τότε; Με τις δηλώσεις του ο πρωθυπουργός από το Δουβλίνο -όπου εξελίχθηκε για δύο ημέρες η έκτακτη Σύνοδος Κορυφής της Ευρώπης- εκδήλωσε κάποιες αρχικές προθέσεις του για το πώς θα προετοιμασθεί το επόμενο ελληνικό κράτος. Μίλησε για μια πορεία δύο και τριών ετών στην εκπαίδευση των δημοσίων υπαλλήλων στις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης. Το νέο πεδίο αυτό για την ανθρωπότητα και όχι μόνον για την Ελλάδα είναι σε πλήρη ανάπτυξη σήμερα και όχι κάτι στατικό και καθορισμένο. Ο κ. Μητσοτάκης όμως ενημερώνεται και αξιολογεί δυνατότητες. Όπως αυτή των κρατικών συμβάσεων. Η πορεία συνεχίζεται…
Εφημερίδα Απογευματινή
