«Έλα, μωρέ, ένα γκολ να πετύχουμε στο πρώτο ημίωρο και μετά στη χειρότερη θα πάμε το παιχνίδι στα πέναλτι. Έχει πολλά προβλήματα στην άμυνα η Ράγιο».
Ενδεχομένως να μοιάζει κάπως υπερβολικά αισιόδοξη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που συνοδεύει την αποψινή ρεβάνς της ΑΕΚ με τη Ράγιο Βαγεκάνο, αλλά όποια… κιτρινόμαυρη πέτρα και αν σηκώσεις (από τα αποδυτήρια του Σεραφείδειου στα Σπάτα μέχρι τις γειτονιές της Νέας Φιλαδέλφειας) διακρίνεις μια πεποίθηση ανατροπής του 3-0 της Μαδρίτης, που δεν συνάδει συνολικά με την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση του μέσου Έλληνα οπαδού.
Οι εκπρόσωποι του Τύπου που συνόδευσαν την αποστολή της Ένωσης στην Ιβηρική πριν από μία εβδομάδα είχαν να λένε για τη σιγουριά του Μάρκο Νίκολιτς ενόψει της ρεβάνς. «Μπορούμε να τα καταφέρουμε και να προκριθούμε», ήταν το σύνθημα του Σέρβου τεχνικού, αρχικά προς τους ποδοσφαιριστές του και εν συνεχεία προς όλα τα μέλη της ομάδας που πραγματοποίησαν το μακρινό ταξίδι προς τα δυτικά παράλια της Μεσογείου.
Ήταν τόσο μεγάλη η πίστη του προπονητή της ΑΕΚ για ένα ιστορικό αποτέλεσμα στη ρεβάνς, ώστε θύμισε σε πολλούς την αντίστοιχη σιγουριά που έβγαζε ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στο ταξίδι του Ολυμπιακού πριν από δύο χρόνια στη Σερβία, που κατέληξε στο επικό 6-1 επί της Μακάμπι. Εκείνη τη μυθική ανατροπή που αποτέλεσε θεμέλιο λίθο της κατάκτησης του Conference League.
Πάντα, βέβαια, σε αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι να επικρατεί και ο ρεαλισμός. Όχι εντός των τειχών ενός οργανισμού (γιατί εκεί η πίστη πρέπει να ξεχειλίζει από τον ιδιοκτήτη μέχρι τον τελευταίο εργαζόμενο του προπονητικού κέντρου), αλλά σε όλους τους υπόλοιπους, γιατί πρέπει να αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της δυσκολίας μιας αποστολής, όπως αυτή που θα κληθούν να φέρουν εις πέρας οι «κιτρινόμαυροι».
Και αυτή νωρίς προηγήθηκε
Προφανώς η βραδιά κουβαλά και έναν ιστορικό συμβολισμό, καθώς η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή στιγμή της ΑΕΚ (πίσω στο μακρινό 1977) στηρίχθηκε στην ανατροπή της ήττας με 3-0 από την ΚΠΡ στον δεύτερο προημιτελικό τού τότε Κυπέλλου UEFA.
Βέβαια, τέτοιου είδους ανατροπές σπανίζουν στο διεθνές ποδόσφαιρο και για αυτό όποτε συμβαίνουν αποκτούν… επικές διαστάσεις.
Ακόμη και αν ένα παιχνίδι ξεκινήσει με τις καλύτερες συνθήκες για την ομάδα που κυνηγά να γυρίσει μια απαγορευτική ήττα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να της πάνε… όλα δεξιά προκειμένου να φτάσει στην πηγή και να απολαύσει το νέκταρ μιας αδιανόητης πρόκρισης.
Πάρτε για παράδειγμα το σενάριο του επαναληπτικού προημιτελικού του Champions League ανάμεσα σε Ατλέτικο Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, που είναι ακόμη νωπό στις μνήμες μας. Οι Καταλανοί είχαν ισοφαρίσει το 0-2 του πρώτου αγώνα από το 24o λεπτό, ο Γιαμάλ οργίαζε στο χορτάρι, οι «ροχιμπλάνκος» έμοιαζαν… ζαλισμένοι στο καναβάτσο και η μισή δουλειά της ανατροπής είχε ήδη επιτευχθεί.
Μια αδράνεια όμως, ένα μεμονωμένο λάθος, μια υπέροχη ενέργεια αντιπάλου είναι αρκετά για να αποκαταστήσουν την τάξη του φαβορί. Για να ανατρέψεις σκορ όπως το 3-0, δεν αρκεί να ξεκινήσεις καλά ένα παιχνίδι, να πετύχεις ένα γρήγορο γκολ ή να ασκήσεις ασφυκτική πίεση στον αντίπαλο. Πρέπει για 90 λεπτά να είσαι εσύ αλάνθαστος και ο απέναντι σε κακή βραδιά. Πρέπει ακόμη και οι διαιτητικές αποφάσεις, που εναπόκεινται στην κρίση της ομάδας των ρέφερι, να είναι με το μέρος σου.
Αν συμβούν όλα τα παραπάνω, ενδεχομένως η ΑΕΚ να έχει την ευκαιρία να ζήσει ξανά ένα… σίκουελ του επικού 1977 έπειτα από μισό αιώνα! Οι ρεαλιστικές πιθανότητές όμως να τα καταφέρει δεν ξεπερνούν το 10%, τουλάχιστον πριν από την έναρξη της σπουδαίας αναμέτρησης.
Εφημερίδα Απογευματινή
