Η Νέα Δημοκρατία ως πολιτικός οργανισμός δεν έχει μόνο παρελθόν αλλά και παρόν ως μοναδική δύναμη διακυβέρνησης της χώρας. Στην προκειμένη περίπτωση η αναφορά δεν περιορίζεται στην ηγεσία της και πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη. Αλλά και στο βάθος, τις διαδικασίες, τους συσχετισμούς, τις προτάσεις και τις ενστάσεις που γεννιούνται και διαχέονται στο πλαίσιο του συγκεκριμένου οργανισμού.
Η δημόσια επιστολή των πέντε βουλευτών περιφέρειας της Νέας Δημοκρατίας, που απεστάλη και δημοσιεύθηκε χθες στην εφημερίδα «Τα Νέα», ήρθε να διευρύνει μια άκαιρη, είναι γεγονός, αλλά σημαντική και ουσιαστική συζήτηση ως προς την προοπτική και τη δυναμική του κομματικού συστήματος της χώρας, που άνοιξε με εξωστρέφεια η κυβερνητική Νέα Δημοκρατία, αλλά εξελίσσεται με εσωστρέφεια και στην ίδια τη Νέα Δημοκρατία.
Η πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος, που θα συζητηθεί και θα οριστικοποιηθεί στο επερχόμενο συνέδριο του κόμματος στα μέσα του μηνός, έχει 25 κεφάλαια. Δεν είναι επιδερμική όπως άλλες φορές. Αφορά από την περίπτωση ασυμβίβαστου υπουργού και βουλευτή και τη σημαντική συγχώνευση των εκλογικών περιφερειών ή τη μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 250 μέχρι την αναδόμηση του εκλογικού νόμου με μεικτό σύστημα εκλογής βουλευτών, με λίστα σε μονοεδρικές και σταυρό στις υπόλοιπες, σε μια προσαρμογή πολιτικών συστημάτων της Γερμανίας και της Γαλλίας. Αυτές οι νέες θεωρήσεις είναι πέραν εκείνων που αφορούν τις ασυλίες υπουργών και βουλευτών, τον «κόφτη» δημοσιονομικών δαπανών, τη θεσμοποίηση και ιδιωτικών πανεπιστημίων, τη μεγαλύτερη συμμετοχή των δικαστών στις εκλογές ανώτατων δικαστικών και άλλα πολύ σημαντικά ζητήματα.
Στο πλέγμα αυτό θεμάτων ζωτικής φύσεως για την πολιτική πραγματικότητα η δυσαρέσκεια σημαντικής μερίδας βουλευτών για τα προνόμια εξωκοινοβουλευτικών σε βάρος των κοινοβουλευτικών, κατά τη γνώμη τους, που σερνόταν για καιρό στη Νέα Δημοκρατία, αποκτά σχήμα και συγκρότηση επιχειρημάτων σε μια κριτική για τη λειτουργία του «επιτελικού κράτους» ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης. Είναι μια συζήτηση παρασκηνίου και διαρροών μέχρι χθες, που έχει θέσει στο στόχαστρο εκ των εξωκοινοβουλευτικών τον μόνιμο υπουργό Επικρατείας κ. Σκέρτσο και πυροδοτήθηκε μέσα από μια σειρά υποθέσεων που έπληξαν εν πολλοίς τους κοινοβουλευτικούς. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, «αυτόματες» παραιτήσεις και άρσεις ασυλίας υπουργών, υφυπουργών και βουλευτών σε περίπου προεκλογικούς χρόνους πλέον.
Είναι εμφανές από το κείμενο της δημόσιας παρέμβασης των βουλευτών στην επικράτεια Α. Ζεμπίλη (Ευβοίας), Α. Κατσανιώτη (Αχαΐας), Ξ. Μπαραλιάκου (Πιερίας), Γ. Οικονόμου (Φθιώτιδας), Γ. Παππά (Δωδεκανήσου) ότι ο στόχος δεν είναι ένα «αντάρτικο» απέναντι στον πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη και την τάξη της Νέας Δημοκρατίας. Αλλά μια μετακίνηση των δομών του κόμματος και του μοντέλου διακυβέρνησης που ακολουθείται, από την ψήφιση του νόμου 4622/2019 περί θεσμοθέτησης του «επιτελικού κράτους», από το πιο «ολιγαρχικό» μοντέλο στο πιο πλουραλιστικό και συμμετοχικό σε σχέση με τη διάταξη των εκλεγμένων. Όπως επίσης η υπέρβαση της «αθηνοκεντρικής» μονομέρειας στην κεντρική στρατηγική υπέρ της ανάπτυξης και της εκπροσώπησης της περιφέρειας της χώρας και των προτεραιοτήτων της στο παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας και την ανάπτυξη.
Ένας ψύχραιμος και αποκεντρωμένος παρατηρητής καλών προθέσεων θα μπορούσε να εκτιμήσει ότι η Νέα Δημοκρατία ως ο πλέον υπολογίσιμος πολιτικός οργανισμός εν λειτουργία αναζητά την ενίσχυση των δομών και της εσωτερικής λειτουργίας της, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει σε όλο το εύρος πλην του πολιτειακού την ανάγκη εκσυγχρονισμού και ωρίμανσης της συνταγματικής τάξης και της εσωτερικής λειτουργίας των κομμάτων.
Πέραν της συζήτησης των πολύ σημαντικών ενστάσεων που αναφέρονται στη δημόσια παρέμβαση των «5», μάλλον γίνεται φανερή η απουσία στη λειτουργία της διακυβέρνησης μιας μηνιαίας πολύωρης προφανώς συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, με την ενεργό συμμετοχή όχι μόνο του πρωθυπουργού αλλά και του συνόλου του υπουργικού συμβουλίου και της «επιτελικής δομής» του πρωθυπουργικού γραφείου -κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών-, για τους άξονες πολιτικής και τη λειτουργικότητα των κυβερνητικών επιλογών.
Εφημερίδα Απογευματινή
