Η Τεχεράνη αξιοποιεί δεόντως τη συγκυρία των πιέσεων στις αγορές της ενέργειας από τον εγκλωβισμό των εμπορικών πλοίων στα Στενά του Ορμούζ για να δοκιμάσει επί του πεδίου μια απολύτως παράνομη πρακτική. Αφού έχει προσδιορίσει ως ασφαλή μια ζώνη πλεύσης στη διαδρομή των στενών, λαμβάνει τέλος διέλευσης και κατευθύνει εμπορικά πλοία να περάσουν υπό τη δική της προστασία. Η όλη μεθόδευση έχει ως στόχο την επιβολή διοδίων στη διέλευση του διεθνούς στενού. Το καθεστώς του Ιράν νιώθει αρκετά ισχυρό για να προχωρά στην προκλητική αυτή στάση, αξιοποιώντας τον χρόνο που δικαιολογημένα έχει δώσει ο πρόεδρος Τραμπ και η Ουάσινγκτον στις διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση του Πακιστάν. Αλλά και τις διαφορετικές προσεγγίσεις που πλέον έχουν δημοσιοποιηθεί και όχι διαρρεύσει μεταξύ του προέδρου Τραμπ και του πρωθυπουργού Νετανιάχου, ως προς τα περιθώρια που θα πρέπει να δοθούν στις διαπραγματεύσεις έναντι νέων στρατιωτικών επιχειρήσεων. Το καθεστώς της Τεχεράνης, χωρίς να πέφτει στην παγίδα να πλήξει είτε αμερικανικούς ή ισραηλινούς στόχους στην περιοχή ή να δημιουργήσει επιπλέον επιπλοκές στις οικονομίες και στην ασφάλεια των γειτονικών αραβικών κρατών, προχωρά σε επίδειξη δύναμης στη βάση ασφαλούς διέλευσης από τα διεθνή στενά έναντι αμοιβής.
Η συγκεκριμένη πρακτική δημιουργεί κακό προηγούμενο σε σχέση με την ελεύθερη ναυσιπλοΐα σε όλες τις θάλασσες και τα στενά περάσματα, πέραν των ζωνών εθνικής κυριαρχίας. Η ναυσιπλοΐα και η θαλάσσια διαμετακόμιση με τον τρόπο αυτό γίνεται μέρος των παγκόσμιων γεωπολιτικών ανταγωνισμών σε πλείστες ζώνες. Ενώ το ζητούμενο παραμένει, ακόμη και εν μέσω της πολεμικής έντασης στο Ιράν και στον Κόλπο, να υπάρξει μια διεθνής δήλωση στο πεδίο ότι τα διεθνή στενά και οι θαλάσσιες μεταφορές σε διεθνή ύδατα θα παραμένουν εκτός των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης ήδη τοποθετήθηκε από χθες μέσω παρουσίας του στον διαδικτυακό τόπο των «Financial Times», με συνέπεια, ως προς το άτοπο της συγκεκριμένης πρακτικής από την πλευρά των Φρουρών της Επανάστασης. Μίλησε μάλιστα και για την ανάγκη η Ευρώπη να κινητοποιηθεί δραστικά για την ανάσχεση της πρακτικής των τελών έναντι ασφαλούς διέλευσης. Η Ελλάδα ως ναυτική ευρωπαϊκή χώρα με συγκεκριμένο χαρακτήρα και μέγεθος θα πρέπει να επιχειρήσει σε επιπλέον ρόλο τόσο στο ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και στο διεθνές. Οι τοποθετήσεις Τζινπίνγκ και Τραμπ στη συνάντηση κορυφής στο Πεκίνο έδειξαν σύμπτωση προσεγγίσεων ως προς το καθεστώς των διεθνών στενών αλλά και την ελευθερία στα διεθνή ύδατα. Διαφορετική άποψη δεν έχει επιδείξει από την άλλη πλευρά η Ρωσία, της οποίας ο ηγέτης Βλαντίμιρ Πούτιν βρίσκεται αυτές τις ημέρες σε συζητήσεις επίσης στο Πεκίνο. Δεδομένες και διακηρυγμένες είναι και οι θέσεις σχετικά τόσο των ευρωπαϊκών δυνάμεων όσο και εκείνων του Ειρηνικού για τα διεθνή στενά.
Η Ελλάδα, που τυγχάνει την παρούσα περίοδο μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, με ειδικές σχέσεις μάλιστα με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και ισχυρό άνοιγμα στην Εγγύς Ανατολή, αξίζει να δοκιμάσει να δημιουργήσει μια παγκόσμια συναίνεση των μεγάλων δυνάμεων που συμμετέχουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας για κοινή απόφαση που θα ζητά ελευθερία πλεύσης στο Ορμούζ. Παραμένει κρίσιμο ζητούμενο πρακτικές εκβιασμού και τρομοκρατίας από τα παράκτια κράτη στα διεθνή στενά και στην ανοικτή θάλασσα να μην έχουν νομιμοποίηση ούτε στην παρούσα ούτε σε επόμενες θερμές κρίσεις.
Εφημερίδα Απογευματινή
