Έχοντας βιώσει μόλις πριν από δύο χρόνια τα συναισθήματα που προκαλεί η κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου στην έδρα ενός παραδοσιακού αντιπάλου σου, μοιραία η δυνατότητα που έχει ο Ολυμπιακός να κερδίσει τη Euroleague μέσα στο «κάστρο» του Παναθηναϊκού AKTOR αποτελεί μία σημαντική ιδιαιτερότητα του Final Four.
«Όλοι μάς ζητάνε να το σηκώσουμε μέσα εκεί. Μας σταματάνε στον δρόμο και μας παρακαλούν να κερδίσουμε το τρόπαιο μέσα στο σπίτι του “αιώνιου” αντιπάλου μας», τόνισε χαρακτηριστικά σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιστοσελίδα iefimerida.gr ο Κόρι Τζόσεφ. Στεκόμαστε στον Καναδό, γιατί δεν γεννήθηκε στο… Πασαλιμάνι ή το Μικρολίμανο για να γνωρίζει στο πετσί του τι θα πει η αντιπαλότητα Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού. Αναφερόμαστε σε έναν αθλητή που μέχρι πριν από μερικά χρόνια ενδεχομένως να αγνοούσε ακόμη και την ύπαρξη των δύο συγκεκριμένων συλλόγων στον χάρτη του παγκόσμιου αθλητισμού. Σκεφτείτε λοιπόν πόσο πολύ επηρεάζονται από το τεράστιο «θέλω» των «ερυθρόλευκων» οπαδών παιδιά όπως ο Παπανικολάου, ο Βεζένκοφ, ο Ουόκαπ, ο Ντόρσεϊ, ο Φουρνιέ, ο Μακ Κίσικ…
Τέτοιου είδους παραμύθια (όπως η κατάκτηση του Conference League μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια) ταξιδεύουν στα βάθη των δεκαετιών και μνημονεύονται από γενιά σε γενιά. Και άπαντες στον Ολυμπιακό -είτε το παραδέχονται δημοσίως είτε όχι- αντιλαμβάνονται ότι αν καταφέρουν και σπάσουν την κατάρα της πρώτης θέσης της regular season (αλλά και της δικής τους κακοδαιμονίας σε Final Four) και είναι αυτοί που θα πανηγυρίζουν το βράδυ της Κυριακής, τα ονόματά τους θα περάσουν στην αθανασία της ιστορίας του συλλόγου.
Η δίψα της Φενέρμπαχτσε
Μισό λεπτό, όμως. Είναι εύκολο να κατανοήσουμε τη συγκεκριμένη πτυχή του Final Four της Αθήνας, αλλά και πώς μπορεί να δώσει έξτρα κίνητρο στον Γιώργο Μπαρτζώκα και στους παίκτες του. Μήπως όμως υποτιμούμε και ένα αντίστοιχο που κουβάλησε η αποστολή της Φενέρμπαχτσε διασχίζοντας το Αιγαίο;
Γνωρίζοντας τον εθνικισμό που χαρακτηρίζει τους Τούρκους, αλλά και τα συναισθήματα που τρέφουν ουκ ολίγοι «άσπονδοι γείτονές» μας για την Ελλάδα, ξέρετε τι θα πει να κερδίσει ευρωπαϊκό τρόπαιο στην Αθήνα μια τουρκική ομάδα;
Ενδεχομένως για τον ιδιοκτήτη της ομάδας του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της, ανθρώπους του προπονητικού επιτελείου και του στελεχιακού δυναμικού της, αλλά και για παίκτες όπως ο Σανλί, ο Μαχμούτογλου, o Μπιρσέν, ο Μπιτίμ ή ο «φονιάς» Μπιμπέροβιτς, η κατάκτηση του συγκεκριμένου τροπαίου επί ελληνικού εδάφους να αποτελεί ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο σε σχέση με αυτό που θα έχει μαζί του στο Telekom Center σύσσωμος ο οργανισμός του Ολυμπιακού.
Φυσικά, ό,τι ισχύει για ξένους αθλητές όπως ο Τζόσεφ ή ο Ουόρντ ισχύει και για τα αστέρια της πρωταθλήτριας Ευρώπης. Όπως ακριβώς φίλοι του Ολυμπιακού σταματούν στον δρόμο τους ξένους παίκτες της δικής τους ομάδας, ζητώντας ευρωπαϊκό στο ΟΑΚΑ, έτσι ακριβώς και οι οπαδοί της Φενέρ στην Πόλη σταματούν τον Μπόλντγουιν, τον Χολ, τον Χόρτον-Τάκερ, τον Μπιρτς, τον Μπόστον, τον Σίλβα και τον Ντε Κολό και τους εξηγούν τι θα σημαίνει για κάθε Τούρκο το στέμμα στην Αθήνα.
Το υπενθυμίζουμε για να αναδείξουμε και το ιδιαίτερο πνευματικό βάρος που θα κουβαλούν και οι Τούρκοι στον αυριανό πρώτο ημιτελικό. Κακά τα ψέματα, σε αυτό το τουρνουά τα «πρέπει» του Ολυμπιακού και της Φενέρμπαχτσε είναι πολύ περισσότερα και μεγαλύτερα από τα αντίστοιχα που θα μεταφέρουν από την Ιβηρική Χερσόνησο οι Βαλένθια και Ρεάλ Μαδρίτης. Και έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποιος προπονητής (Μπαρτζώκας ή Γιασικεβίτσιους) και ποιος οργανισμός θα είναι καλύτερα ψυχολογικά προετοιμασμένος για να μη λυγίσει υπό το βάρος των μεγάλων προσδοκιών!
Εφημερίδα Απογευματινή
