Καλώς το κι ας άργησε…Τι εννοούμε; Το ξύλο που έπεσε προ ολίγων ημερών και πάλι μέσα στο πανεπιστήμιο, στη Θεσσαλονίκη, και που ήλθε να μας υπενθυμίσει μία μάλλον παγιωμένη κατάσταση στους πανεπιστημιακούς χώρους – φοιτητής του εξωτερικού πριν από χρόνια είχε περιγράψει τη σχολή που είχε επισκεφθεί στη χώρα μας, πριν επιλέξει ξένο πανεπιστήμιο, ως… Βηρυτό με αυτά που είχε αντικρίσει.
Συνεστήθη και Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Όλοι, σε όλο το κομματικό φάσμα καταδικάζουν, κάθε φορά, τα έκτροπα, και οι καθηγητές βεβαίως, αλλά είναι σαν να καταδικάζω εγώ είτε αυτά που συμβαίνουν στο Ιράν είτε τον πόλεμο στην Ουκρανία. Αντιλαμβάνεστε μάλλον πού με γράφουν και ο Τραμπ και ο Πούτιν.
Ακούω εκπροσώπους κομμάτων -μια και το θέμα είναι πάλι επίκαιρο με το ξύλο που έπεσε- να διατυπώνουν διάφορες απόψεις. Λ.χ. κυβερνητικό στέλεχος είπε, όταν του παρατήρησαν το αυτονόητο, ότι πρέπει να καταργηθούν οι κομματικές νεολαίες στα ΑΕΙ -και ο μακαρίτης ο Ράλλης, αν θυμάμαι καλά, το είχε επιδιώξει-, ότι δεν είναι δυνατόν να καταργηθεί η πολιτική σκέψη στα πανεπιστήμια! Σιγά τις ιδέες που παράγονται!! Άναρθρες κραυγές βγαίνουν από τα δυναμικά στοιχεία όλων των παρατάξεων. Μάλλον βατήρας είναι οι κομματικές νεολαίες προκειμένου κάποιοι να μπουν στο κόμμα και να εξασφαλίσουν καριέρα!
Είπε επίσης ο εν λόγω πολιτικός ότι στο Χάρβαρντ λ.χ. και στο Στάνφορντ δεν έχει απαγορευτεί η διάδοση ιδεών! Και πολύ σωστά του παρατήρησαν ότι ας κάνετε πρώτα τα ελληνικά ΑΕΙ Χάρβαρντ και Στάνφορντ και βλέπουμε για τη διάδοση ιδεών.
Ένας άλλος που εκπροσωπούσε την Αριστερά -που ως γνωστόν γνωρίζει καλά από αναταραχές στους πανεπιστημιακούς χώρους- είπε σε άλλη τηλεοπτική εκπομπή ότι καταδικάζει μεν τα έκτροπα, αλλά διαφωνεί στη λήψη μέτρων όπως η τοποθέτηση καμερών, διότι οι πανεπιστημιακοί χώροι δεν είναι γήπεδα! Και πολύ σωστά του παρατηρήθηκε σε άλλη εκπομπή, σατιρική, ότι πράγματι οι χώροι των ΑΕΙ δεν είναι γήπεδα, διότι έχει παύσει σε αυτά να πέφτει το ξύλο που πέφτει στους πανεπιστημιακούς χώρους!!
Το ζήτημα της Παιδείας δεν εξαντλείται μόνο στο άρθρο 16 του Συντάγματος, βεβαίως την κατάργηση του οποίου έχει εντάξει η κυβέρνηση στη συνταγματική αναθεώρηση. Απλώς, επειδή στο σημείο έχει επικεντρωθεί επί τόσα χρόνια -κακώς- όλος ο προβληματισμός για τα ΑΕΙ, αξίζει να υπενθυμίσουμε και πάλι ορισμένα στοιχεία που αφορούν την πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Ελλάδα:
-Τη σταδιακή απαξίωση των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων την προκάλεσε ο σοσιαλιστικός λαϊκισμός στην Παιδεία που θέλησε να εισαγάγει τη δημοκρατία (!) στην εκπαίδευση, συμπεριλαμβάνοντας ακόμη και το… δημοτικό σχολείο. Βεβαίως η δημοκρατία, σε χώρες όπως η δική μας που συνήθως επικρατούν οι κανόνες των δυναμικών μειοψηφιών, ως έννοια γίνεται ακορντεόν και ξεχειλώνει..
-Σε καμία προηγμένη χώρα δεν παρατηρείται τέτοια έλλειψη σεβασμού της φοιτώσης νεολαίας προς το καθηγητικό περιβάλλον. Κυρίως διότι η δημοκρατία στην οποία αναφερθήκαμε ανήγαγε τις φοιτητικές νεολαίες -που κατευθύνονται όχι από τα σπουδαστικά συμφέροντα αλλά από τις πολιτικές παρατάξεις- σε κυρίαρχο παράγοντα των πανεπιστημίων. Με αποτέλεσμα να συμβιβαστούν με τις νεολαίες αυτές εν πολλοίς και οι καθηγητές, για τα δικά τους ακαδημαϊκά συμφέροντα. Φυσιολογική, λοιπόν, συνέπεια είτε οι συχνοί προπηλακισμοί όσων καθηγητών επιχειρούν να επιβάλουν στοιχειώδεις κανόνες λειτουργίας των σχολών, είτε ακόμη και το… κτίσιμο των γραφείων των καθηγητών. Κάτι ήξερε και ο μακαρίτης ο Πάγκαλος, που είχε προτείνει τη διάλυση των πολιτικών νεολαιών.
-Οι πολίτες σε παλαιότερες έρευνες, που είχαν πραγματοποιηθεί όταν στα πανεπιστήμια γινόταν της κακομοίρας, σε συντριπτικό ποσοστό που υπερέβαινε το 85% (!) πίστευαν ότι τα πανεπιστήμια χρειάζονται ριζικές αλλαγές. Φαντάζομαι ότι ακόμη το πιστεύουν, ειδικώς δε οι γονείς…
-Να θυμίσω επίσης έρευνα που είχε διενεργήσει ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών, που είχε γίνει σε πάνω από 120 ελληνικές επιχειρήσεις, και διαπίστωνε ότι το 62% των επιχειρήσεων δυσκολευόταν να βρει στελέχη με τριτοβάθμια εκπαίδευση που να μπορούν να καλύπτουν τις εργασιακές ανάγκες για «ειδικότητες αιχμής»(!).
Τις σπουδές σε πανεπιστημιακές σχολές του εξωτερικού δεν επιλέγουν μόνον όσοι δεν κατορθώνουν να εισαχθούν στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Αλλά ενσυνειδήτως και όλοι όσοι ξέρουν -με όσα συμβαίνουν- ότι απρόσκοπτες σπουδές θα κάνουν και επαγγελματικές προοπτικές, με βάση το πτυχίο που παίρνουν, θα έχουν στο εξωτερικό.
Εφημερίδα Απογευματινή
