Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου επικυρώθηκε χθες το απόγευμα με την ανακοίνωση της ολοκλήρωσης της συνεργασίας του Παναθηναϊκού AKTOR με τον Εργκίν Αταμάν.
Κι ως είθισται σε ανάλογες περιπτώσεις, όποτε ολοκληρώνεται μια συμφωνία που προκάλεσε θόρυβο στην εκκίνησή της, έρχεται η ώρα του απολογισμού. Στην περίπτωση του Τούρκου τεχνικού, βέβαια, το τελικό πόρισμα ισορροπεί ανάμεσα σε ένα έπος και μια παταγώδη αποτυχία.
Όπως έγραψε πολύ σωστά στο χθεσινό αποχαιρετιστήριο μήνυμά του ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, το έβδομο αστέρι του Βερολίνου θα μνημονεύεται στα βάθη των δεκαετιών ως το μεγαλύτερο κληροδότημα του πολυνίκη προπονητή της Euroleague την τελευταία εξαετία. Ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει, ακόμη και όσοι του ασκήσαμε έντονη κριτική για τη συμπεριφορά του, κυρίως κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν.
Από εκεί και πέρα είναι επίσης αναμφισβήτητο ότι μετά το έπος του 2024 ο Εργκίν Αταμάν… τα έκανε όλα λάθος! Ή, αν προτιμάτε, υπέπεσε σε μια σειρά ατοπήματα που, απόλυτα λογικά, τον οδήγησαν στο βατερλό της φετινής αποκαρδιωτικής χρονιάς.
Από πού να ξεκινήσουμε και πού να σταματήσουμε; Αρχικά ο Τούρκος τεχνικός έχασε τα αποδυτήριά του. Το πιο σοβαρό ολίσθημα. Η δημόσια κριτική που επανειλημμένα ασκούσε στους αθλητές που, θεωρητικά, έπρεπε να εμπνέει ξέφυγε πολλάκις από τα θεμιτά εργαλεία αφύπνισης που χρησιμοποιούν συχνά-πυκνά οι προπονητές όποτε διαπιστώνουν ότι η ομάδα τους βρίσκεται σε αγωνιστικό τέλμα.
Άλλο το ξύπνημα και το ταρακούνημα, άλλο η… διαπόμπευση. Και ο Αταμάν ξεπέρασε πολλές φορές τα όρια, «αδειάζοντας» με πρωτόγνωρο τρόπο παιδιά όπως ο Σορτς, ο Χουάντσο, ο Τολιόπουλος, ο Χολμς.
Επιπλέον ο πρώην -πλέον- προπονητής του «τριφυλλιού» έδειξε να διαχειρίζεται όλους τους Έλληνες παίκτες του ρόστερ (πλην Σλούκα) ως… παιδιά ενός κατώτερου θεού.
Ο «πρόξενος» του Ερντογάν
Ο Καλαϊτζάκης, που αποτέλεσε έναν από τους πιο αθόρυβους πρωταγωνιστές της κατάκτησης της Euroleague το 2024, άρχισε σταδιακά να βλέπει το παρκέ… με τα κιάλια. Ο Σαμοντούροφ, που έλαμψε με την απόδοσή του στο τελευταίο Eurobasket, χάθηκε από προσώπου γης.
Ο Τολιόπουλος αντιμετωπιζόταν από το ξεκίνημα της θητείας του στο ΟΑΚΑ ως… πιτσιρικάς κάποιας ακαδημίας που πραγματοποιούσε τώρα τα πρώτα του μπασκετικά βήματα. Ο Μήτογλου άκουσε δημόσια τον προπονητή του να αποθεώνει τον… Βεζένκοφ και να κατακεραυνώνει τα δικά του «τεσσάρια» ως ανεπαρκή.
Μόνο ο Ρογκαβόπουλος ξέφυγε κάπως από τη… λαίλαπα της απαξίωσης του ελληνικού στοιχείου του Παναθηναϊκού.
Κι αυτά δεν ήταν τα μοναδικά ατοπήματα του Εργκίν Αταμάν στα δύο από τα τρία χρόνια της εν Ελλάδι παρουσίας του. Υπήρξαν ουκ ολίγες περιπτώσεις που ο Τούρκος τεχνικός έμοιαζε να ενεργεί περισσότερο ως… πρέσβης της χώρας του στη δική μας και λιγότερο ως προπονητής των «πράσινων». Η συμπεριφορά του παρέπεμπε περισσότερο σε… πρόξενο του Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα και λιγότερο σε «στρατηγό» ενός συλλόγου με το τεράστιο ειδικό βάρος του Παναθηναϊκού.
Για τη συμπεριφορά του… ας μην το συζητήσουμε καλύτερα, γιατί θα ξύσουμε ξανά πληγές. Ας τη χαρακτηρίσουμε απλώς άκρως προσβλητική πάνω απ’ όλα για την ίδια την ομάδα που τον τίμησε με την εμπιστοσύνη της κι ας το αφήσουμε εκεί.
Τι ξημερώνει πλέον για τον Παναθηναϊκό AKTOR; Αν έρχεται μια δεύτερη θητεία Ζέλικο Ομπράντοβιτς… ο Αταμάν δεν θα λείψει σε κανέναν. Αν ναυαγήσει η επιστροφή του «Ζοτς», το κενό του Τούρκου δεν θα είναι τόσο εύκολο να αντικατασταθεί. Γιατί όσο προβληματικός κι αν ήταν στη συμπεριφορά του, δεν παύει να παραμένει ένας από τους κορυφαίους προπονητές στο ευρωπαϊκό μπάσκετ την τελευταία δεκαετία.
Εφημερίδα Απογευματινή
