Η Ολομέλεια του Ιουνίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είπε επιτέλους αυτό που όλοι γνωρίζουμε. Ότι η σημερινή Τουρκία ουδεμία σχέση έχει με τις ευρωπαϊκές αρχές της δημοκρατίας, του σεβασμού των συνόρων, του κοινοβουλευτισμού, της ελεύθερης έκφρασης και της καλής γειτονίας.
Το ψήφισμα εγκρίθηκε με 381 ψήφους υπέρ, 107 κατά και 171 αποχές και είναι στα περισότερα σημεία αρνητικό και απορριπτικό για την Άγκυρα. Το γεγονός αυτό οδήγησε στην άμεση και οργισμένη αντίδραση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.
Το κείμενο καταδικάζει τη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» και την καταπίεση της αντιπολίτευσης. Προτείνει να διατηρηθεί το πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, που ισχύει από το 2018, και καταγγέλλει την επιθετική στάση έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου. Πάντως, για να χρυσώσει το χάπι, χαρακτηρίζει την Τουρκία χρήσιμο εταίρο του ΝΑΤΟ και απαραίτητο συνομιλητή σε θέματα μετανάστευσης.
Νομίζω ότι είναι ανάγκη όλοι στην Ελλάδα και στην Κύπρο να κατανοήσουμε ότι ήταν εξαρχής λανθασμένη η πολιτική του κατευνασμού της Τουρκίας και της υποστήριξης των ευρωπαϊκών φιλοδοξιών της.
Η θεωρία του κατευνασμού, που εφαρμόσθηκε ιδίως επί κυβερνήσεων Κώστα Σημίτη, έλεγε ότι θα λυθούν όλα τα προβλήματα με τη γείτονα χώρα, αρκεί να δείξουμε εμείς καλή θέληση. Να τους βοηθήσουμε να ενταχθούν στην ΕΕ, να αλλάξουμε τα σχολικά βιβλία μας διαγράφοντας τα εγκλήματα των Οθωμανών και των Νεοτούρκων, να διοργανώσουμε φεστιβάλ ελληνοτουρκικής φιλίας μεταξύ δήμων των δύο χωρών κ.λπ.
Οποία πλάνη! Η Τουρκία αποθρασύνθηκε. Χώρες με επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική δεν πείθονται με υποχωρήσεις και χαμόγελα. Αντιθέτως κάθε ελληνική υποχώρηση εκλαμβάνεται ως ένδειξη αδυναμίας. Η Τουρκία του Ερντογάν και γενικά η Τουρκία των τελευταίων δεκαετιών σε σέβεται μόνο αν είσαι ισχυρός.
Νομίζουν ορισμένοι συμπατριώτες μας ότι η Τουρκία θα γίνει νομοταγής και συνετή αν ενταχθεί στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Ότι τότε θα σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και το Διεθνές Δίκαιο. Λάθος! Αν -ο μη γένοιτο- γινόταν κανονικό μέλος, θα χρησιμοποιούσε τον πληθυσμιακό όγκο της, άρα και τον μεγάλο αριθμό ευρωβουλευτών της, για να προωθεί μέσα από τους θεσμούς της Ευρώπης την αναθεωρητική πολιτική της. Και θα διέδιδε ακραίες ισλαμικές απόψεις στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης μέσω της ελεύθερης εγκατάστασης Τούρκων μεταναστών.
Η Γερμανία και η Γαλλία ουδέποτε ήθελαν πραγματικά την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάς έπρεπε εξαρχής να δηλώσει ότι όσο υπάρχει η κατοχή στην Κύπρο δεν συζητούμε καμία τέτοια προοπτική. Επιτέλους σήμερα όλοι το έχουν καταλάβει. Και στις Βρυξέλλες, και στην Αθήνα, και στη Λευκωσία. Η σημερινή Τουρκία δεν μπορεί να θεωρείται υποψήφιο μέλος μιας θεσμοθετημένης συνεργασίας δημοκρατικών χωρών.
Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν είναι δεσμευτικό για την ΕΕ. Αλλά έχει υψηλή συμβολική σημασία. Ας αξιοποιήσουμε τα θετικά για τη χώρα μας σημεία. Και ας συνεχίσουμε την αμυντική και διπλωματική θωράκισή μας.
Ο κ. Χολέβας είναι πολιτικός επιστήμων
Εφημερίδα Απογευματινή
