Οι πληροφορίες των «Financial Times» με πηγές αξιωματούχους στην Τεχεράνη, μιλούν για σκέψεις από τους σκληροπυρηνικούς των «Φρουρών της Επανάστασης», περί πλήγματος σε αμερικανικούς στόχους στην Ευρώπη. Αυτή η προσέγγιση σχετίζεται με το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ βρίσκονται σε αδιέξοδο, ακόμη και για τις συνθήκες ασφαλείας και την ελευθεροπλοΐα στο Ορμούζ. Η εκεχειρία των 60 ημερών λήγει, περίπτωση ανανέωσής της δεν διαφαίνεται και ο πρόεδρος Τραμπ προ του αδιεξόδου που έχει δημιουργηθεί, τη δημοτικότητά του στα τάρταρα περί το 33%, τις διεθνείς αγορές σε αμηχανία και σύγχυση, την Ουάσινγκτον να δέχεται συνεχείς ταπεινώσεις από τους Ιρανούς, έκανε την κίνησή του. Ανήρτησε στον διαδικτυακό του τόπο τα Ορμούζ ως αμερικανική σημαία με τη σημείωση: «Νέα επικράτεια των ΗΠΑ». Από την πλευρά τους οι Ιρανοί είχαν προειδοποιήσει τον Λευκό Οίκο και τις ΗΠΑ, ότι θα «τους σπάσουν τα πόδια» στην περίπτωση που θελήσουν να επιβάλουν την κυριαρχία τους στα Στενά του Ορμούζ.
Θεωρώντας ως βάσιμη την πληροφορία των «Financial Times» για τυχόν πλήγμα στην ευρωπαϊκή επικράτεια, τα «πόδια» της Αμερικής είναι η Ευρώπη, άσχετα με τις αρρυθμίες που παρουσιάζει η σχέση αυτή. Σε έναν νέο γύρο πολέμου το Ιράν , ενδεχομένως δεν θα περιορισθεί πλέον μόνον στα αραβικά κράτη στην ευρύτερη Δυτική Ασία ή το Ισραήλ, αλλά θα επεκταθεί στην ευρωπαϊκή περίμετρο αρχικά. Δηλαδή στόχους στην Κύπρο και τη Βουλγαρία. Τίποτα όμως δεν εμποδίζει το ισλαμικό καθεστώς, όπως έχει διαφανεί και από την απόπειρα πλήγματος στην αμερικανοβρετανική βάση του Ντιέγκο Γκαρσία στον βαθύ Ινδικό Ωκεανό, να πλήξει στόχους στην ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Σύμφωνα με υφιστάμενες εκτιμήσεις του Ισραηλινών στρατιωτικών, το Ιράν δείχνει ότι διαθέτει εξοπλισμό που θα μπορούσε να πλήξει τη Γαλλία, τη Βρετανία ή τη Γερμανία.
Η Ελλάδα αν και δεν αναφέρεται ως επικράτεια πρώτης στοχοποίησης εμπλέκεται αμυντικά και αποτρεπτικά στην υποστήριξη της Κύπρου, αλλά και σε συνδρομή που πιθανότατα θα της ζητηθεί εκ νέου στην αεράμυνα από τη Βουλγαρία. Η βασιμότητα του σεναρίου από τους «Financial Times» ενισχύεται από παρασκηνιακές κινήσεις και παρασκηνιακές πυρετώδεις διαβουλεύσεις μεταξύ των Γενικών Επιτελείων ευρωπαϊκών δυνάμεων που ήδη εξελίσσονται ακόμη και με μετακίνηση δυνάμεων, ότι αν πληγεί ευρωπαϊκό έδαφος, τότε όλη η Ευρώπη θα πρέπει να εμπλακεί στον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Στην προκειμένη περίπτωση και με τη Δύση να έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία της ισχύος της, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αντιδράσει αυτήν τη φορά με «συμμαχίες των προθύμων». Αν ανατρέξει στη θεσμική μνήμη των αυτοκρατοριών της είναι δεδομένο ότι οι ασιατικές δυνάμεις και οι ηγετικές τους κάστες σέβονται μόνον τη δύναμη. Τη «σκληρή ισχύ» δηλαδή.
Είναι δεδομένο στο πεδίο πλέον ότι η Τεχεράνη και το καθεστώς δεν είναι μόνοι τους απέναντι στις πολεμικές μηχανές των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Έχουν στήριξη σε εξοπλισμό, δορυφορικές πληροφορίες και χρήμα από την Κίνα αρχικά και πλέον τη Ρωσία μέσω της διαδρομής από την Κασπία. Το Ιράν δηλαδή ως εμπόλεμος δρων αποτελεί ισοδύναμο τετελεσμένο με την Ουκρανία που στηρίζεται εμφανώς από την Ευρώπη δραστικά στα ίδια πεδία απέναντι στη Ρωσία. Η προσπάθεια να κλείσουν τα δύο μέτωπα με την ενεργό πρωτοβουλία Τραμπ μέχρι τον Σεπτέμβριο, που έφθασε σε ελάχιστες εβδομάδες, έχει αποτύχει πλήρως. Έτσι τώρα οι δύο πόλεμοι συναντιόνται δημιουργώντας δεδομένα μιας παγκόσμιας αναταραχής δομικού χαρακτήρα. Η Ευρώπη για να μην καταλήξει απλώς μία εμπορική ζώνη και μία μεγάλη αγορά καταναλωτών, θα πρέπει να μπει και να βγει κερδισμένη από τον πόλεμο που τυχόν δεχθεί.
Εφημερίδα Απογευματινή
