H Τουρκία αποφάσισε µε διαδοχικές κινήσεις της να αµφισβητήσει ολιστικά την κυριαρχία της Ελλάδας: στο Ανατολικό Αιγαίο, σε µέρος των νησιών, στη συνοχή του Καστελλόριζου ως προς την περιφερειακή επικράτεια των ∆ωδεκανήσων και της Ελλάδας -όσον αφορά τα κυριαρχικά δικαιώµατα και την έκταση ενδεχόµενης ΑΟΖ που συνδέεται µέσω της επήρειας του συγκεκριµένου νησιού µε την Κύπρο-, σε θαλάσσιες περιοχές ανατολικά και νότια της Κρήτης εν σχέσει µε τη «µέση γραµµή» µε Αίγυπτο, Λιβύη και σε µια προέκταση µε Λίβανο.
Το καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης µε την Κύπρο, µε προοπτική του έργου GSI προς Ισραήλ, γαλλικής πλέον εταιρικής πλειοψηφίας, και τα θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης και δυτικά που δηµοπρατήθηκαν και ανέλαβε έρευνες και τυχόν εξόρυξη υδρογονανθράκων η αµερικανική Chevron, αλλά και ο Κάθετος ∆ιάδροµος για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, µε αµερικανικό LNG, αποτελούν ενδεχοµένως αιτίες -τουλάχιστον για κάποιους- για την τουρκική αναβάθµιση των επιθετικών κινήσεων. Η εσωτερική νοµοθεσία της Τουρκίας περί «γαλάζιας πατρίδας» θα έρθει τον Οκτώβριο για να συµπληρώσει και να οριοθετήσει ακόµη και µε χάρτες αυτό που η Αγκυρα θεωρεί ζώνες επιρροής της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, συµπληρώνοντας το «πρελούδιο» µε τα δύο θαλάσσια πάρκα που ανακοίνωσε. Η Τουρκία δεν δέχεται την ελληνική ιδιοκτησία στην επίσηµα αναγνωρισµένη από τις πρώτες δεκαετίες του προηγούµενου αιώνα κρατική επικράτειά της. Κηρύσσει έτσι δικά της κυριαρχικά δικαιώµατα σε µια διευρυµένη επικράτεια στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, στη βάση ενός δικαίου του ισχυρού, µε προσχηµατική νοµική επιχειρηµατολογία.
Η αναβάθµιση της επιθετικότητάς της δεν έγκειται στις συνήθεις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου που ούτως ή άλλως δεν αναγνωρίζει, ενώ η Ελλάδα ακόµη και σήµερα αποφεύγει να κάνει χρήση των δικαιωµάτων της και να επεκτείνει τη θαλάσσια κυριαρχία της από τα 6 ναυτικά µίλια στα 10, αφήνοντας «ανοιχτή» της νοµική «κερκόπορτα». Ούτε θα είναι καινούργιες επιθετικές ενέργειες στη θάλασσα µε πολεµικά πλοία τύπου 2024. Εντύπωση δεν προκαλεί ούτε η θεσµοποίηση του «πολέµου της τσιπούρας», µε τον αποκλεισµό των Ελλήνων ψαράδων από τις περιοχές στις οποίες η Τουρκία αυθαίρετα περιχαρακώνει ως «θαλάσσια πάρκα». Αυτό που θα πρέπει να θεωρηθεί αξιοσηµείωτο και κλιµάκωση είναι η αµφισβήτηση της ελληνικής κρατικής εξουσίας και κυριαρχίας, αλλά και της εσωτερικής έννοµης τάξης της χώρας µε επίσηµες ανακοινώσεις των υπουργείων Εξωτερικών και Αµυνας της Τουρκίας των νόµων χωροταξίας για τον Τουρισµό και τις Ανανεώσιµες Πηγές Ενέργειας.
Η Τουρκία περνά σε µια νέα εποχή επεκτατικής εγρήγορσης, προβάλλοντας ως «µαστίγιο» τη στρατιωτική αντιπαράθεση στο πεδίο και ως «καρότο» τις άµεσες διαπραγµατεύσεις των δύο «παράκτιων κρατών του Αιγαίου» στη δική της ατζέντα. Στη βάση, όπως λέει στις επίσηµες ανακοινώσεις των τελευταίων ηµερών, «του ∆ιεθνούς ∆ικαίου, της ισότητας και των σχέσεων καλής γειτονίας». Ο στόχος είναι η «φινλανδοποίηση» της Ελλάδας και όχι απλώς κάποιες «γκρίζες ζώνες» στη βάση των Ιµίων.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
