Ήταν ομολογουμένως εντυπωσιακή η άνεση με την οποία επικράτησε ο Παναθηναϊκός του ΠΑΟΚ στο πρώτο -θεωρητικά- ντέρμπι της σεζόν ανάμεσα σε διεκδικητές του τίτλου της Super League.
Χρησιμοποιούμε τον όρο «θεωρητικά», γιατί πολύ απλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσο θα καταφέρουν οι Θεσσαλονικείς να ξεπεράσουν τους «εμφυλιοπολεμικούς» τριγμούς και τα δεδομένα αγωνιστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν για να διεκδικήσουν με αξιώσεις την επιστροφή τους στον θρόνο του πρωταθλητή.
Δικαιολογημένες οι διαμαρτυρίες των φιλοξενούμενων για μη καταλογισμό πέναλτι στον Εντιαγέ, αλλά η αλήθεια είναι ότι η διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων έμοιαζε σοκαριστική από το πρώτο λεπτό, πριν καν δηλαδή αποβληθεί ο Ελουστόντο.
Αρκεί όμως η κυριαρχία των «πράσινων» επί του προβληματικού «Δικέφαλου» για να αναδείξουμε την ομάδα του Τζέικομπ Νίστρουπ ως ισότιμη ανταγωνίστρια στη μάχη της κορυφής της Super League;
Θα επαναλάβουμε ό,τι υπογραμμίζουμε από την έναρξη των υποχρεώσεων του Παναθηναϊκού στα καλοκαιρινά προκριματικά του Conference League: οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα για την πραγματική δυναμική που μπορεί να αναπτύξει το «τριφύλλι» προκειμένου να βάλει τέλος στα 16 χρόνια… φαγούρας χωρίς πρωτάθλημα μπορεί να εξαχθεί μίνιμουμ στο τέλος του ημερολογιακού έτους που διανύουμε.
Δεν χωρά η παραμικρή αμφιβολία ότι το έμψυχο δυναμικό της ομάδας έχει μπολιαστεί με… overdose ατομικής ποιότητας σε όλες τις γραμμές. Ξεκινώντας από τον Πένια (παρά την αμφισβήτησή του δικαιολογεί από τις πρώτες εμφανίσεις του την παρουσία του στο ρόστερ μιας ομάδας όπως η Μπαρτσελόνα) μέχρι την «πυρηνική» τριπλέτα στους φορ, που συνθέτουν οι Τεττέη – Γκαρσία – Ντέσερς, το ρόστερ του Παναθηναϊκού παραπέμπει έπειτα από χρόνια σε ομάδα πρωταθλητισμού.
Σταθερότητα και διάρκεια
Ωστόσο το φετινό δεν ήταν το πρώτο μεταγραφικό καλοκαίρι επί της περιόδου διοίκησης του Γιάννη Αλαφούζου που ο Παναθηναϊκός έριξε… μια καραβιά ευρώ στην αγορά για να ενισχυθεί.
Σε απλά ελληνικά, δεν ήταν οι μεταγραφές το πρόβλημα των «πράσινων» στην προσπάθειά τους να βάλουν τέλος στα «πέτρινα χρόνια» της αγωνιστικής ξηρασίας τους. Ούτε το περσινό ρόστερ, για παράδειγμα, δικαιολογούσε το… βατερλό που έφερε το «τριφύλλι» να μάχεται τις τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής περιόδου με τον Λεβαδειακό για να εξασφαλίσει μια θέση στην πρώτη τετράδα των playoffs.
Προτού βαφτίσουμε τον Παναθηναϊκό επίδοξο πρωταθλητή, θα πρέπει πρώτα να μας πείσει σε βάθος χρόνου ότι διαθέτει πλέον τα στοιχεία και τον χαρακτήρα ενός υπολογίσιμου διεκδικητή. Ποια είναι αυτά; Σταθερότητα, διάρκεια, καθαρό μυαλό σε στιγμές ενθουσιασμού ή απογοήτευσης, συγκέντρωση που θα του επιτρέψει να κουβαλήσει με επιτυχία δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη.
Δεν χρειάζεται, λοιπόν, βιασύνη. Όπως ακριβώς απαιτείται υπομονή και πίστωση χρόνου στον Νίστρουπ προκειμένου να μας παρουσιάσει σε βάθος χρόνου το ποδοσφαιρικό μοντέλο που έχει στο μυαλό του, έτσι ακριβώς δεν πρέπει να βιαστούμε και εμείς για να εκδώσουμε πορίσματα μακροπρόθεσμης διάρκειας για την παρέα του Ντε Φράι και του Ουναΐ.
Αν, πάντως, θέλουμε να αναδείξουμε το μεγαλύτερο στοίχημα που έχει να κερδίσει πιο άμεσα ο «πράσινος» οργανισμός, αυτό δεν είναι άλλο από την αποκατάσταση της πληγωμένης εμπιστοσύνης ομάδας και κόσμου. Να πιστέψουν άπαντες σε ένα κοινό όραμα, αφήνοντας πίσω τους τις ανοιχτές πληγές των προηγούμενων ετών. Πόσο εύκολο είναι να συμβεί κάτι τέτοιο; Θα εξαρτηθεί από τα αποτελέσματα της ομάδας μέχρι τα τέλη του 2026. Ο Παναθηναϊκός εδώ και χρόνια μοιάζει να ισορροπεί σε κινούμενη άμμο. Δεν είναι απλό να πατήσει ξανά σε στέρεο έδαφος που απαιτεί ο πρωταθλητισμός! Δεδομένα, πάντως, οι προοπτικές στην εκκίνηση της φετινής σεζόν μοιάζουν πιο ενθαρρυντικές και ελπιδοφόρες.
Εφημερίδα Απογευματινή
