Ήταν μια νύχτα ελπίδας και προσδοκίας αυτή της Τετάρτης για τους φίλους του Ολυμπιακού. Όχι επειδή η αγαπημένη τους ομάδα κέρδισε το εναρκτήριο παιχνίδι της στη League Phase του Europa League, όσο γιατί είδαν στο χορτάρι του Καραϊσκάκη εικόνες που τους είχαν λείψει εδώ και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρά το γεγονός ότι ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ δεν έχει κλείσει καλά καλά μία εβδομάδα στο νέο του ποδοσφαιρικό σπίτι, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα είναι εμφανείς οι πινελιές που επιθυμεί να απλώσει στον καμβά που έχει στο μυαλό του.
Υπήρξαν ουκ ολίγες φορές στο παιχνίδι με τη Γιαγκελόνια στιγμές όπου οι «ερυθρόλευκοι» επιχείρησαν να διασπάσουν την κλειστή και πολυάριθμη άμυνα των φιλοξενούμενων με κάθετο, συνδυαστικό ποδόσφαιρο. Και μάλιστα το έπραξαν με ιδιαίτερη επιτυχία, παρά το γεγονός ότι τα χάλαγαν στην τελική προσπάθεια.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι ο Βάσκος τεχνικός θέλει να αγοράσει χρόνο για να κερδίσει την εμπιστοσύνη της απαιτητικής εξέδρας. Δεν ζητά ο άνθρωπος μια ολόκληρη σεζόν για να το πράξει. Τρεις εβδομάδες χρειάζεται, όσες συνθέτουν την προσεχή διακοπή των επίσημων υποχρεώσεων των ευρωπαϊκών συλλόγων για τις ανάγκες των εθνικών ομάδων.
Ιδιαίτερα στον Ολυμπιακό χρόνος και άλλοθι δεν προσφέρονται πλέον στους προπονητές. Έχοντας δει τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ να αναλαμβάνει τέλη Φεβρουαρίου έναν υπό διάλυση Ολυμπιακό και να τον οδηγεί μέσα σε μόλις τρεις μήνες στην πιο ένδοξη σελίδα της θρυλικής ιστορίας του, ο πήχυς της σύγκρισης είναι εξ ορισμού τοποθετημένος με γνώμονα το ιστορικό επίτευγμα του 2024. Σωστά; Λανθασμένα; Αυτό ισχύει!
Ο Ιμανόλ, λοιπόν, είχε να διαχειριστεί στην πρώτη του εβδομάδα στο λιμάνι τρεις τελικούς. Με τον ΟΦΗ, τη Γιαγκελόνια και τον Λεβαδειακό. Αν καταφέρει να ζευγαρώσει τις νίκες του, μια χαρά θα έχει επιβιώσει από την ενδεχομένως πιο δύσκολη περίοδο της θητείας του στον Πειραιά.
Το σκυλί του πολέμου
Το στοιχείο που δεδομένα μπορεί να κάνει τον Ισπανό προπονητή να αισιοδοξεί είναι η ποιότητα του ρόστερ του. Ο Ρέμο Φρόιλερ, για παράδειγμα, δικαιώνει με το καλημέρα της παρουσίας του στον Ολυμπιακό το πλούσιο βιογραφικό που τον συνοδεύει.
Ο Αρμάντο Γκονσάλες μπορεί ακόμη να βρίσκεται σε στάδιο προσαρμογής, ταξιδεύοντας για πρώτη φορά στην καριέρα του σε άλλη ήπειρο, ωστόσο αποδεικνύει ότι όντως διαθέτει το «φονικό ένστικτο» που δημιουργεί ντελίριο πίσω στην πατρίδα του και μετατρέπει κάθε γκολ του στην Ελλάδα σε… εθνική υπόθεση στο Μεξικό.
Επιτρέψτε μας, όμως, να αναδείξουμε έναν άλλον ποδοσφαιριστή ως το πρόσωπο της ελπίδας για την αναγέννηση του Ολυμπιακού: τον Ζότα Σίλβα! Ελάχιστοι εκτίμησαν τη σημασία της συγκεκριμένης προσθήκης στο «ερυθρόλευκο» ρόστερ! Κάποιοι, μάλιστα, ξίνισαν τα μούτρα τους, επειδή αρχικά ο Πορτογάλος αποκτήθηκε από τη Νότιγχαμ με τη μορφή δανεισμού.
Στο πρόσωπό του, όμως, ο Ολυμπιακός ενδεχομένως να έχει βρει τον… Νταβίντ Φουστέρ της νέας σελίδας του. Ένα «σκυλί του πολέμου» που έφτασε στον Πειραιά κάτω από τα ραντάρ και σε κλίμα καχυποψίας και έμελλε να αποτελέσει σημείο αναφοράς και παράδειγμα προς μίμηση για οποιονδήποτε ξένο φορά τη φανέλα με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο.
Ένας απίστευτος μαχητής, που δεν δίσταζε ποτέ να βγει μπροστά στα δύσκολα, που δεν είχε κανένα πρόβλημα να κάνει… χαμαλοδουλειές στο χορτάρι, που θυσίαζε πολλές φορές το εγώ κάτω από το συνολικό καλό της ομάδας και που πάντα χαρακτηριζόταν από το ιερό πάθος και την αυταπάρνησή του στον αγωνιστικό χώρο. Όλα αυτά είναι στοιχεία που δεδομένα διαθέτει και ο Ζότα Σίλβα. Απλώς ο Πορτογάλος διαθέτει και μεγαλύτερο ταλέντο από τον Ισπανό!
Εφημερίδα Απογευματινή
