Η νέα κλιµάκωση στην Υεµένη, µε την ασταµάτητη επέλαση των Χούθι, φέρνει τη Σαουδική Αραβία αντιµέτωπη µε ένα σχεδόν υπαρξιακό πρόβληµα ασφαλείας, αναδεικνύει µε δραµατικό τρόπο το τίµηµα των λανθασµένων επιλογών και αναγκάζει τον Μοχάµεντ µπιν Σαλµάν να αναζητήσει επειγόντως στρατιωτική, διπλωµατική και σε επίπεδο πληροφοριών υποστήριξη από διαφορετικές κατευθύνσεις, ακόµα και από το Ισραήλ… Για να ακριβολογούµε, πλέον κυρίως από το Ισραήλ. Ας δούµε το παρασκήνιο. Την Τρίτη ο Σαουδάραβας διάδοχος µετέβη εκτάκτως στο Κάιρο, όπου συναντήθηκε µε τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αµπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Το επίσηµο αιγυπτιακό ανακοινωθέν περιορίστηκε στις συνήθεις αναφορές στις στενές σχέσεις των δύο χωρών και στην περιφερειακή ασφάλεια. Αραβικές διπλωµατικές πηγές, ωστόσο, παρουσιάζουν µια πολύ πιο ενδιαφέρουσα εικόνα.
Σύµφωνα µε τις πληροφορίες αυτές, ο Μπιν Σαλµάν επιχείρησε να εξασφαλίσει αιγυπτιακή εµπλοκή στο µέτωπο κατά των Χούθι, ει δυνατόν µέσω της ένταξης της Αιγύπτου στη λεγόµενη Συµφωνία της Μέκκας. Ο Σίσι βέβαια απέφυγε µια τέτοια δέσµευση, προτείνοντας -αντί γι’ αυτήν- αιγυπτιακή διαµεσολάβηση σε δύο επίπεδα: µεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ηνωµένων Αραβικών Εµιράτων για την Υεµένη (όπου τα δύο πάλαι ποτέ «αδελφά» κράτη συγκρούονται) και µεταξύ Ριάντ και Χούθι για την επίτευξη πολιτικής διευθέτησης.
Οι αιγυπτιακές προτάσεις µπορεί να είναι καλοδεχούµενες, αλλά δεν λύνουν το πρόβληµα. Ετσι ο Μπιν Σαλµάν επιχειρεί να στραφεί σε αυτόν που όντως µπορεί να κάνει τη διαφορά και στο πεδίο και σε επίπεδο πληροφοριών: στο Ισραήλ. Εχοντας όµως µετά την 7η Οκτωβρίου εγκαταλείψει την πρόθεση να ενταχθεί στις Συµφωνίες του Αβραάµ, πηγαίνοντας στο άλλο άκρο, τη Συµφωνία της Μέκκας µε Τουρκία και Πακιστάν και επαναφέροντας σκληρή ρητορική περί Παλαιστινιακού κ.λπ., αφ’ ενός η κυβίστηση δεν είναι εύκολη, αφ’ ετέρου θα βρεθεί ενώπιον ισραηλινών απαιτήσεων για ανταλλάγµατα. Οπότε επιχειρεί προσέγγιση διά της τεθλασµένης, προκειµένου να ανοίξει δίαυλος µε το Ισραήλ.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι η Σαουδική Αραβία αποτάθηκε στις ΗΠΑ (οι οποίες απέρριψαν το αίτηµα του Μπιν Σαλµάν να συνδράµουν απ’ ευθείας στρατιωτικά…), και συγκεκριµένα στη CENTCOM, για να µεσολαβήσει προκειµένου το Ισραήλ να παράσχει στο Ριάντ πληροφορίες για τις στρατιωτικές δυνατότητες, τις θέσεις και τις επιχειρήσεις των Χούθι. Το κρίσιµο ερώτηµα παραµένει. Με τι αντάλλαγµα; Ποιο θα είναι το αντίτιµο; Να κάνει στροφή 180ο εγκαταλείποντας τη Συµφωνία της Μέκκας (η οποία αποδείχθηκε κενό γράµµα) και να προσχωρήσει στις Συµφωνίες του Αβραάµ, προφανώς δεν γίνεται και πάντως όχι τώρα, εν ψυχρώ. Πληροφορίες αναφέρουν ότι και το ίδιο το Ισραήλ δεν επιδιώκει κάτι τέτοιο, διότι αντιλαµβάνεται ότι είναι ανέφικτο στην παρούσα φάση, επειδή όµως έχει πρακτική αντίληψη και δεν θέλει να χάσει την ευκαιρία να επαναρυµουλκήσει προοπτικά και σταδιακά το Ριάντ στις Συµφωνίες του Αβραάµ και την αναγνώριση του εβραϊκού κράτους, το διαχειρίζεται διά της πλαγίας. Και εδώ γίνεται ακόµα πιο ενδιαφέρον.
Μόλις λίγες ώρες µετά την ολοκλήρωση της συνάντησης Μπιν Σαλµάν – Σίσι στο Κάιρο, ο πρέσβης του Ισραήλ στα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, Γιόσι Σέλι, έκανε µία «περίεργη» δήλωση: εκτίµησε ότι µέσα στους επόµενους τέσσερις έως έξι µήνες µπορεί να υπογραφεί ακόµη µία Συµφωνία του Αβραάµ µε αραβική χώρα, υπονοώντας το Κουβέιτ, επί του οποίου η Σαουδική Αραβία έχει επιρροή. Η χρονική ακολουθία των γεγονότων έχει ιδιαίτερη σηµασία. Η Σαουδική Αραβία χρειάζεται επειγόντως ισραηλινές πληροφορίες για τους Χούθι και η CENTCOM έχει αναλάβει τη διαµεσολάβηση µεταξύ Ριάντ και Ιερουσαλήµ. Σχεδόν ταυτόχρονα, ισραηλινά Μέσα αναφέρουν ότι υψηλόβαθµος Ισραηλινός διπλωµάτης ανοίγει δηµοσίως το ζήτηµα της ένταξης του Κουβέιτ στις Συµφωνίες του Αβραάµ. Εχει προηγηθεί δηµόσια παρέµβαση-προάγγελος του Ντόναλντ Τραµπ έπειτα από συνοµιλίες που είχε µε ηγέτες από τη Μέση Ανατολή και τον µουσουλµανικό κόσµο: «Μετά τη µεγάλη προσπάθεια που έχουν καταβάλει οι Ηνωµένες Πολιτείες για τη διαµόρφωση της συµφωνίας, οι χώρες που συµµετέχουν θα πρέπει να υπογράψουν ταυτόχρονα τις Συµφωνίες του Αβραάµ».
Συµπέρασµα: Το Ισραήλ είναι διατεθειµένο να παράσχει στη Σαουδική Αραβία την κρίσιµη υποστήριξη σε πληροφορίες που χρειάζεται απέναντι στους Χούθι και, ως αντάλλαγµα, ζητά από το Ριάντ να αξιοποιήσει την ισχυρή επιρροή του στο Κουβέιτ ώστε να ανοίξει ο δρόµος για εξοµάλυνση των σχέσεων Κουβέιτ – Ισραήλ και για µία νέα Συµφωνία του Αβραάµ, η οποία µε τη σειρά της θα λειτουργήσει ως σηµατωρός (και καναρίνι στο ορυχείο…) για να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι.
Αν όντως συµβεί, θα πρόκειται για µεγάλη ανατροπή. Το Κουβέιτ ακολουθεί µία από τις αυστηρότερες αραβικές γραµµές έναντι του Ισραήλ. Μετά την πρώτη Συµφωνία του Αβραάµ το 2020 είχε διαµηνύσει ότι θα ήταν η τελευταία χώρα που θα εξοµάλυνε τις σχέσεις της µε το Ισραήλ και ότι αυτό δεν θα συνέβαινε πριν από τη δηµιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους µε πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήµ. Εάν λοιπόν η ισραηλινή εκτίµηση για συµφωνία µέσα στους επόµενους τέσσερις έως έξι µήνες έχει πραγµατικό υπόβαθρο, το κρίσιµο ερώτηµα πλέον είναι τι έχει αλλάξει στο Κουβέιτ ώστε µια τέτοια στροφή να έχει καταστεί δυνατή και κυρίως τι θα (του) συµβεί στη συνέχεια.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»








