Τιµώντας προ ηµερών, µε τον τρόπο της βεβαίως, η παρούσα στήλη την Παγκόσµια Ηµέρα των UFO, ελληνιστί ΑΤΙΑ, διότι πιστεύει σε αυτά -αλλά και διότι η ύπαρξή τους επιβεβαιώνεται σχεδόν καθηµερινώς, καθώς εκδηλώνονται κυκλοφορώντας ανάµεσά µας-, είχε διατυπώσει την εύλογη απορία: Αν είχαν για τη συγκεκριµένη επέτειο λάβει τα σχετικά συγχαρητήρια κάποια µέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου. Εκλεγµένα, δεν λέω. Αλλά προφανώς ψηφισθέντα από άλλα ΑΤΙΑ της κοινωνίας µας, από αυτά που κυκλοφορούν ανάµεσά µας. Παρήλθε η σχετική Παγκόσµια Ηµέρα, που δυστυχώς κάποιοι δεν µας αφήνουν να τη θεωρήσουµε ανάµνηση, στην καθηµερινή µας τριβή, οπότε γεννήθηκε στον γράφοντα -όχι χωρίς αιτία, ενδεχοµένως και πολιτική- η εξής απορία: Ποια η διαφορά µεταξύ των UFO και των Νούµερων, από τα οποία βρίθει η κοινωνία µας και προφανώς και κάθε επαγγελµατικός τοµέας, µηδέ εξαιρουµένης και της πολιτικής; Οφείλω τη διευκρίνιση, αρχικώς, ότι Νούµερο ήταν µία λέξη στη στρατιωτική διάλεκτο των νεοσυλλέκτων που σήµαινε κάποια βάρδια όχι και πολύ βολική. Βεβαίως, η έννοια του Νούµερου είναι πολύ ευρύτερη και µάλλον οφείλεται στη θεατρική ορολογία, κυρίως των Επιθεωρήσεων, από τις οποίες είναι αλήθεια δεν αφίστανται και πολύ ορισµένες συνεδριάσεις του ελληνικού Κοινοβουλίου ή Επιτροπών του.
Τούτων ούτως εχόντων ανακύπτει το υπαρξιακό ερώτηµα: Ποια η διαφορά ενός UFO -ή ΑΤΙΑ αν θέλετε- ως χαρακτηριστικό στοιχείο των ιδιαιτεροτήτων ενός προσώπου, ιδίως του πολιτικού, και του Νούµερου; Προς αποφυγήν παρεξηγήσεως, η ύπαρξη και των δύο στον πολιτικό χώρο είναι απολύτως δηµοκρατική και διόλου, εποµένως, αµφισβητήσιµη. Το τι µυαλά κουβαλάνε είναι ένα άλλο ζήτηµα, το οποίο πάντως η µεγάθυµη και πλατιά δηµοκρατία επιτρέπει στον καθένα να το κρίνει. Και να αποφαίνεται σχετικώς.
Υπό µία έννοια, ο διαχωρισµός ενός UFO και ενός Νούµερου είναι δύσκολος, δεδοµένου ότι τα όρια άλλοτε της βλακείας τους και άλλοτε της παραφροσύνης τους είναι δυσδιάκριτα. Θα λέγαµε πάντως µε όρους Γιουνγκ -και όχι Φρόιντ, διότι θα µας τύλιγε σε οιδιπόδειες περιπέτειες- ότι: (α) Το µεν UFO µπορεί να έχει περιόδους πνευµατικής αναλαµπής και να αντιλαµβάνεται ότι όντως είναι OYΦΟ. Και ενδεχοµένως να επιχειρήσει να το κρύψει. (β) Το δε Νούµερο αντιθέτως δεν έχει συναίσθηση ούτε της ιδιότητάς του ούτε της πραγµατικότητας, οπότε είναι και περισσότερο επικίνδυνο. Ιδιαιτέρως αν ασχολείται µε τα κοινά, τα οποία, είναι η αλήθεια, δεν έχουν κατορθώσει σχετικές έρευνες να διαπιστώσουν τον λόγο για τον οποίο η ενασχόληση µε τα δηµόσια πράγµατα αποτελεί ένα είδος ξόβεργας που τραβά τα Νούµερα.
Ιστορικώς, στην πολιτική είχαµε πάντοτε Νούµερα. Ενα από αυτά, κατά τη Μεταπολίτευση, ήταν και ο Μπάµπης, ο οποίος δεν είχε καταφέρει να εισέλθει στο Κοινοβούλιο, σε αντίθεση µε άλλους Μπάµπηδες που το κατάφεραν. Η διαφορά είναι ότι µε εκείνον δεν θα διατρέχαµε κανέναν κίνδυνο, ενώ αντιθέτως τρέµει το φυλλοκάρδι µας µε κάποιους άλλους που θέλουν να έχουν λόγο για τις ζωές µας…
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
