Ένα από τα σχόλια που γράφτηκαν για τον αποβιώσαντα Στέφανο Μάνο ήταν ότι ήταν μπροστά από την εποχή του. Αυτό το σχόλιο στην ουσία δείχνει την οπισθοδρομικότητα του λοιπού πολιτικού συστήματος. Όμως υπάρχουν δύο άλλα χαρακτηριστικά του Στέφανου Μάνου που είναι ακόμη πιο επιβαρυντικά, όχι μόνο για μερίδα του πολιτικού κόσμου της εποχής του, αλλά γενικότερα και για μερίδα της ελληνικής κοινωνίας. Τα χαρακτηριστικά αυτά που, δυστυχώς, ακόμη τελούν είδος εν ανεπαρκεία είναι η λογική και το αυτονόητο. Και όμως… Ακόμη και σήμερα αυτά τα χαρακτηριστικά εξουδετερώνονται από πολιτικές σκοπιμότητες σε ό,τι αφορά το πολιτικό σύστημα ή από τυφλούς φανατισμούς παρωχημένων ιδεολογιών, όσον αφορά την ίδια την κοινωνία.
Δυστυχώς τις δύο αυτές ελλείψεις σε αποφάσεις, πολιτικές ή ατομικές, τις έχουμε βιώσει αρκετές φορές στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, οι οποίες οδήγησαν τελικώς εκεί που οδήγησαν: Στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων. Και αυτό διότι ο λαϊκισμός, στο όνομα κομματικού οφέλους και της εξασφάλισης της παραμονής στην εξουσία, περιθωριοποίησε τη λογική και οδήγησε σε υπερβάσεις των δυνατοτήτων της χώρας. Συγχρόνως η, μέσω της παράλογης πολιτικής, τεχνητή ευμάρεια περιόρισε αντιστοίχως και τη λογική της κοινωνίας, που σε τελευταία ανάλυση δεν τη συνέφερε να δει, μιας και περνούσε καλά, ότι τελικώς αυτή θα πλήρωνε το… μάρμαρο. Όπως και συνέβη. Όταν ο Μάνος με αριθμούς ενημέρωνε ότι αυτοί που πλήρωναν φόρους ήταν τελικώς το ένα τρίτο σε αριθμό έναντι αυτών που επωφελούνταν και που τους πλήρωνε το Δημόσιο, πολλοί -αν όχι όλοι- τον κατηγορούσαν για ανάλγητο νεοφιλελεύθερο. Τελικώς όμως πλήρωσαν ή όχι ακριβά, φτωχοποιηθέντες και αυτοί που επωφελούνταν, επί σειρά ετών από την επιβάρυνση των μειοψηφούντων σε αριθμό ελεύθερων επαγγελματιών, μισθωτών του ιδιωτικού τομέα και επιχειρηματιών; Που όλο και λιγόστευαν, με αποτέλεσμα να αυξάνονται, σε αναπλήρωση, οι δανειακές ανάγκες του κράτους; Σε αυτήν την περίπτωση η οδυνηρή κατάληξη οφειλόταν στον… νεοφιλελευθερισμό του Μάνου και την υποτιθέμενη κοινωνική αναλγησία του ή στην έλλειψη από το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία της λογικής και της συνειδητοποίησης του αυτονόητου;
Δυστυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν πολιτικοί αρχηγοί και στελέχη που αρνούνται τη λογική και το αυτονόητο, παραπλανώντας την κοινωνία, καθώς μερίδα της είναι πρόθυμη να τους ακολουθήσει. Συνεχίζεται η προβολή της επιχειρηματολογίας ότι είναι εύκολη η ικανοποίηση όλων των αιτημάτων που κατατίθενται, με επιτήδεια απόκρυψη όλων των συνεπειών μιας ασυνεπούς προς τις δυνατότητες της χώρας πολιτικής παροχών. Γι΄ αυτό άλλωστε είτε δεν υποβάλλεται κανένα πρόγραμμα είτε αυτά που υποβάλλονται είναι αποτέλεσμα επιπόλαιης και ανυπόστατης κοστολόγησης.
Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κόσμος που θα ήθελε να επαναληφθεί το πάθημα των προηγούμενων ετών. Άλλο όμως το να μην θέλεις κάτι τέτοιο και άλλο να έχεις ξεχάσει τι έχει συμβεί. Και το κυριότερο, τι εχεις υποστεί…
Εφημερίδα Απογευματινή
