Εκλογές στην Ελλάδα θα έχουμε είτε τον Οκτώβριο είτε τον Μάρτιο του 2027. Κανένα από τα δύο κυρίαρχα αυτά σενάρια για τον χρόνο διεξαγωγής της διαδικασίας δεν παραπέμπουν ουσιαστικά σε πρόωρες εκλογές. Η λήξη της συνταγματικής θητείας με αφετηρία το 2023 οριοθετείται την άνοιξη του 2027. Ο χρόνος της διεξαγωγής των εκλογών αποτελεί επιλογή της κυρίαρχης βούλησης του πρωθυπουργού. Ο κ. Μητσοτάκης καλείται να λάβει τις αποφάσεις του όχι μόνον στη βάση του πολιτικού σκηνικού στο εσωτερικό της χώρας και των κομματικών σκοπιμοτήτων που είναι αποδεκτές στην παρούσα περίπτωση. Αλλά να λάβει υπόψη και το κριτήριο της ακυβερνησίας των δύο μηνών οι οποίοι ενδεχομένως θα χρειασθούν για να προκύψει διακυβέρνηση με διπλές εκλογές. Άρα η Ελλάδα θα πρέπει να επιλέξει η κήρυξη της προεκλογικής περιόδου να ορισθεί σε «παράθυρο ευκαιρίας» με ύφεση των εντάσεων και παύση πυρός, εάν όχι συνθηκών ειρήνης, στο μέτωπο της Ουκρανίας και πολύ περισσότερο στα θερμά μέτωπα της Εγγύς Ανατολής. Είτε πρόκειται γ’ αυτό του Ιράν είτε του Λιβάνου είτε για το πεδίο μιας επόμενης επιπλοκής που αχνοφέγγει στον ορίζοντα. Αυτή σχετίζεται με τον αυξανόμενο ανταγωνισμό Ισραήλ – Τουρκίας στη Μεσοποταμία, ως προς τη διαμόρφωση νέας αρχιτεκτονικής στη Δυτική Ασία (Μέση Ανατολή) που επηρεάζει άμεσα το περιβάλλον στην Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο. Οι τελευταίες επιθετικές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, απέναντι στη συμμαχία 3+1 (Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, ΗΠΑ) θα πρέπει να αξιολογηθούν ως ενδεικτικές.
Ο Οκτώβριος, που είναι η πλησιέστερη ημερομηνία, μπορεί να αντιμετωπισθεί θετικά με δεδομένο ότι προβλέπονται τακτικές εκλογές στο Ισραήλ, ενώ τον Νοέμβριο ως γνωστόν υπάρχουν οι «ενδιάμεσες εκλογές» στο Κογκρέσο των ΗΠΑ. Οπότε καμία από τις δύο δυνάμεις δεν θα προτιμήσουν να είναι εν μέσω πολέμων. Το ορόσημο του Μαρτίου δείχνει πιο απροσδιόριστο ως προς τις εξωτερικές συνθήκες, αλλά σε κάθε περίπτωση ορίζεται ως το τέλος της θητείας στο β΄ εξάμηνο του 2027 – αν θελήσουμε να έχουμε έγκαιρα εκλεγμένη νέα κυβέρνηση, καλά οργανωμένη και προετοιμασμένη για την ανάληψη της προεδρίας στην Ευρώπη, άγνωστο ποια θα είναι η κατάσταση τότε στο απορυθμισμένο ήδη ΝΑΤΟ.
Ελπίδες για μια παραγωγική και δημιουργική ή προγραμματικής αντιπαράθεσης προεκλογική περίοδο δεν υπάρχουν. Η πολυκερματισμένη αντιπολίτευση συγκροτείται από μια σειρά μεσαίων και μικρών κομμάτων που θα δώσουν «αγώνα επιβίωσης» και κυριαρχίας στο επόμενο Κοινοβούλιο σε μια «λασπομαχία» εκτός ορίων και προδιαγραφών ως προς την τοξικότητα που -και μέσω των μίντια- θα αναδείξει.
Στόχος τους θα είναι, ξεκινώντας από το παρόν πόσω μάλλον από το φθινόπωρο και μετά, να αποδομήσουν την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας στο πολιτικό σύστημα και να απαξιώσουν την προσωπική επιρροή του επικεφαλής και πρωθυπουργού από το 2019, Κυριάκου Μητσοτάκη. Παράλληλος στόχος προβλέπεται να είναι να απαξιώσουν τα άλλα κόμματα στην αντιπολίτευση, ειδικά στην Κεντροαριστερά ή Αριστερά, προκειμένου να πετύχουν εκλογικές συσπειρώσεις στους πολίτες και αύξηση των ποσοστών τους έναντι των «συγγενών» του. Για παράδειγμα, η σύγκρουση με πλήγματα κάθε είδους μεταξύ ΠΑΣΟΚ και συνασπισμού Τσίπρα θα είναι ανάλογη σε ύφος της κριτικής και της απαξίωσης που θα επιχειρηθεί απέναντι στην κυβερνητική Νέα Δημοκρατία. Υποθέσεις όπως αυτή των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, η δίκη των Τεμπών ή άλλων που θα προσδιορισθούν ως οικονομικά και θεσμικά σκάνδαλα αποτελούν ήδη τη βάση της προεκλογικής επιχειρηματολογίας των κομμάτων της αριστερής και δεξιάς αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία θα επιχειρήσει φυσικά έναν θετικό λόγο στη βάση αυτών που έχει πετύχει και της συνέπειας λόγων και πράξεών της, αφού μάλιστα αναγνωρίζεται και δημοσκοπικά ως μοναδική, αξιόπιστη πολιτική δύναμη κυβερνητισμού στη χώρα.
Η Ελλάδα μπορεί να οδηγηθεί σε μια «παγίδα» αντίστοιχη με τις εκλογές του 1920, που είχαν σαν αποτέλεσμα την καταστροφή και την εθνική ήττα του 1922, στην περίπτωση που οι πολίτες της επηρεασμένοι από τη «λασποβροχή» δεν αναδείξουν αυτοδύναμη κυβέρνηση τετραετίας ισχυρή και επαρκή (εθνική) αξιωματική αντιπολίτευση και επόμενο Κοινοβούλιο με λιγότερα και με καλύτερη συγκρότηση κόμματα.
Εφημερίδα Απογευματινή
