Η Ευρώπη επισήμως αναζητά μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας σε σχέση με τη Ρωσία στο πεδίο της Ουκρανίας. Ουσιαστικά αυτό δεν είναι κάτι άλλο από το να βρεθεί ένας τρόπος, έστω και μέσω των Γουίτκοφ και Κούσνερ, να καθίσει η λογιζόμενη ηγεσία της στο τραπέζι των συζητήσεων στο Άμπου Ντάμπι. Η Ευρώπη παράλληλα χρεοκοπεί, αν πιστέψουμε την ανάλυση του -αυξημένου κύρους και διορατικού- διεθνούς πρακτορείου Bloomberg, αφού το φυσικό αέριο τρέχει στην ήπειρο αυξημένο στο κόστος κατά 200%, με τις αποθήκες ενέργειας να έχουν μείνει μισογεμάτες, γιατί στις Βρυξέλλες εκτίμησαν την άνοιξη και το καλοκαίρι, που οι τιμές ήταν πιο λογικές, ειδικά για μακροπρόθεσμα συμβόλαια, ότι περί το 2030 η τιμή του LNG θα είναι πολύ χαμηλή.
Στην ανάλυση του Bloomberg σημειώνεται ότι στην Ευρώπη έρχονται λουκέτα στη βιομηχανία εξαιτίας του ράλι της ενέργειας. Και για όσους δεν θέλουν να περιορισθούν σε αυτή την ανάλυση, μπορούν να ακούσουν τους εκπροσώπους των ενώσεων των βιομηχάνων στις χώρες τους, οι οποίοι περιγράφουν με τα πιο μελανά χρώματα το υπερ-ρυθμισμένο νομοκανονιστικό πλαίσιο στην Ένωση και πώς η Ευρώπη οδηγεί σε χρεοκοπία τη βιομηχανία της, έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού και των πολιτικών που προωθούν οι ΗΠΑ και η Κίνα για τις δικές τους οικονομικές ζώνες. Αν, πάλι, κάποιος δεν θέλει να ακούσει τι λένε οι βιομήχανοι και οι εκπρόσωποι της επιχειρηματικότητας γιατί είναι ιδεοληπτικός εναντίον τους, ας δει τους λαούς στους δρόμους να συγκρούονται με τις όλο και πιο ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας στις κεντρικές χώρες της Ένωσης και τα συνθήματα για την ακρίβεια ή το Στεγαστικό, που αποτελούν απειλή για κάθε συστημική αντίληψη διακυβέρνησης στα συμβούλια της Ένωσης τα επόμενα χρόνια.
Φυσικά η χρυσή γραφειοκρατία και η επιτροπεία των Βρυξελλών δεν νιώθουν ή τουλάχιστον δεν διατηρούν κάποια ουσιώδη επαφή με τους λαούς και τα έθνη της Ένωσης. Συνεχίζουν το παιχνίδι συμφερόντων με τα λόμπι ισχυρής επιρροής και εμμένουν στον «πράσινο» μονόδρομο. Η περιπέτεια στα Στενά του Ορμούζ συνεχίζεται, με όλο και περισσότερα τάνκερ να τινάζονται στον αέρα πέφτοντας σε νάρκες. Αλλά οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ούτε στον πόλεμο ή την ειρήνη με τους Αγιατολάχ του Ιράν έχουν πολλά πράγματα να πουν. Να πετροβολούν την Ουάσινγκτον δεν είναι λύση, όπως δεν είναι στρατηγική να κουνούν το λάβαρο ενός μεγάλου πολέμου με τη Ρωσία στην Ευρασία για να επιταχύνουν την ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας στα ίδια εργοστάσια που κατέρρευσε η εμπνευσμένη στρατηγική τους με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.
Η Ευρώπη τα επόμενα χρόνια μπορεί να καταρρεύσει για διάφορους και διαφορετικούς λόγους. Και σίγουρα δεν θα τη σώσει η επικράτηση των Δημοκρατικών στο αμερικανικό Κογκρέσο. Η Ευρώπη όμως, που μοιάζει όλο και περισσότερο ως μπλόφα για τα έθνη και τους λαούς που τη συγκροτούν, κινδυνεύει να καταρρεύσει άμεσα μέσα από μια φάρσα. Μοιάζει με σπουδαία υβριδική απειλή. Αλλά για να καταστεί τέτοια θα πρέπει να ορισθεί ποιος κινεί την απειλή και γιατί η Ένωση της Ευρώπης δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με κάποια συστήματα συλλογικής ασφάλειας αυτή την απειλή.
Η φάρσα κινείται με χάκερ αλλά και μέσω e-mail πλέον. Υπερθερμαίνονται τα ψυγεία των σουπερμάρκετ στις βόρειες χώρες και καταστρέφονται σωρηδόν και μαζικά τα τρόφιμα σε αυτά. Ομοίως πετιούνται στον νεροχύτη τράπεζες ολόκληρες αίματος στη Γαλλία. Χάνεται ο έλεγχος ασφαλείας σε δεκάδες πολιτικές πτήσεις και σε σειρά από κεντρικά αεροδρόμια εξαιτίας απειλών για βόμβες στα αεροπλάνα. Μέσα σε κλίμα δικαιολογημένου πανικού άδειασαν χθες 6.300 δημόσια σχολεία στην Ιταλία, 800 στην Ιρλανδία και τη Σκωτία. Μιλάμε μόνο για δημόσια. Τι συνέβη στα ιδιωτικά παραμένει άγνωστο. Η λύση που προτείνεται είναι να ετοιμάσει ο κάθε πολίτης έναν σάκο με τα απαραίτητα, γιατί το σύστημα ασφαλείας της Ευρώπης καταρρέει. Όχι από έναν πόλεμο όπως κάποτε. Αλλά από μια φάρσα που εξελίσσεται για την Ένωση σε τραγωδία…
Εφημερίδα Απογευματινή
