Στο ταμείο του σουπερμάρκετ, λίγο πριν τελειώσει ο μήνας, τα 20 ευρώ (ή και λιγότερα) που ενδεχομένως περισσεύουν έχουν ήδη προορισμό. Μπορεί να είναι τα χρήματα για τις μετακινήσεις ως την Παρασκευή ή για όσα θα λείψουν από το ψυγείο ώσπου να μπει ο επόμενος μισθός. Και αν ο λογαριασμός του ρεύματος ήρθε μεγαλύτερος από τον προηγούμενο, κάτι πρέπει να βγει από τη λίστα. Με αυτή την αριθμητική ακούει πολύς κόσμος την πολιτική συζήτηση.
Τις προηγούμενες ημέρες ακούσαμε για «αρχιερέα της διαφθοράς», για εξόφληση «γραμματίων» με τις αλλαγές στους Ποινικούς Κώδικες και για καταγγελίες περί χρηματοδότησης από τον Μαδούρο. Κάθε ισχυρισμός έχει το δικό του βάρος και χρειάζεται τεκμηρίωση. Όπου υπάρχουν ενδείξεις παρανομίας ή κακοδιαχείρισης δημόσιου χρήματος, η διερεύνηση πρέπει να φτάνει μέχρι την απόδοση ευθυνών. «Το μαχαίρι στο κόκαλο», που πομπωδώς ακούμε, αλλά σπανίως βλέπουμε. Όταν όμως η συζήτηση εξαντλείται στον χαρακτηρισμό για να «παίξει» στα ΜΜΕ, μένουν στη μέση ακόμα και τα ίδια τα ερωτήματα που προκάλεσαν την αντιπαράθεση.
Αυτό φάνηκε για παράδειγμα με το άρθρο 23 για τις ρυθμίσεις οφειλών δανειοληπτών, το οποίο αποσύρθηκε άρον άρον από την κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ μίλησε για «μπροστινούς των funds». Μια τόσο βαριά κατηγορία χρειάζεται στοιχεία. Η κυβέρνηση έχει να απαντήσει σε κάτι πολύ συγκεκριμένο για τον δανειολήπτη που φοβάται για το σπίτι του; Τι θα άλλαζε η ρύθμιση στην περίπτωσή του και τι μπορεί να κάνει τώρα που αποσύρθηκε;
Τον Σεπτέμβριο του 2026, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το μοσχάρι κόστιζε 12,3% περισσότερο και το ηλεκτρικό ρεύμα 15% περισσότερο από έναν χρόνο πριν. Η Eurostat καταγράφει ότι το 2025 το 26,4% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζούσε σε νοικοκυριά που διέθεταν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγη. Όταν φεύγει τόσο μεγάλο μέρος του εισοδήματος για το σπίτι, μια αύξηση στο ρεύμα μπορεί να σημαίνει ότι τα παπούτσια που χρειάζεται επειγόντως ένα παιδί πρέπει να περιμένουν.
Εδώ υπάρχει χώρος για σκληρή πολιτική διαφωνία. Πού έγιναν έλεγχοι στην αγορά και τι έδειξαν; Πώς θα μπουν κλειστά σπίτια ξανά στην αγορά με ενοίκια που αντέχει ένας μισθός; Πώς θα μονώσει το σπίτι του κάποιος που δικαιούται επιδότηση, αλλά αδυνατεί να πληρώσει πρώτα τον μάστορα; Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγεί πώς η δημοσιονομική σταθερότητα μεταφράζεται σε ανακούφιση. Αλλά όχι με γενικολογίες. Και όταν η αντιπολίτευση προτείνει μια παροχή, ο πολίτης δικαιούται να ξέρει πόσους αφορά, πόσο θα διαρκέσει και από πού θα βρεθούν τα χρήματα.
Το ίδιο ισχύει για το Δημογραφικό. Η αύξηση του επιδόματος γέννησης βοηθά λίγο με τα πρώτα έξοδα. Ύστερα έρχεται η καθημερινότητα. Θα βρεθεί θέση στον παιδικό σταθμό; Ποιος θα προλάβει να πάρει το παιδί αν και οι δύο γονείς σχολάνε αργά; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μετράει πιο πολύ από το χιλιάρικο ή το διχίλιαρο.
Η πολιτική έχει κάθε λόγο να ανεβάζει τους τόνους όταν διακυβεύεται η καθημερινότητα. Στο τέλος του μήνα, όταν ξανανοίξουν οι λογαριασμοί πάνω στο τραπέζι της κουζίνας, θα έχει σημασία τι απάντηση δόθηκε για το ρεύμα, το νοίκι, τη δόση. Και αν αυτή η απάντηση κάνει τον επόμενο μήνα λίγο πιο εύκολο.
Εφημερίδα Απογευματινή
