Έχουμε γράψει αρκετές φορές και εξάλλου δεν είναι μόνο δική μας άποψη ότι τα θέατρα του πολέμου, κυρίως στη Μέση Ανατολή, είναι διασυνδεδεμένα και ότι δεν υπάρχουν αυτόνομες εστίες.
Αυτά που φαίνονται να συσχετίζονται όλο και περισσότερο όσο εξελίσσονται τα γεγονότα είναι το μέτωπο του Ιράν με τις παραφυάδες του (Λίβανος, Συρία, Ιράκ) με την κλιμακούμενη αντιπαράθεση Ισραήλ – Τουρκίας.
Οι λόγοι είναι προφανείς. Η Τουρκία υποστηρίζει ποικιλοτρόπως όλο το πλέγμα σιιτικών και σουνιτικών, κρατικών και μη, ακραίων ισλαμικών οντοτήτων που αποτελούν τον υπαρξιακό αντίπαλο του Ισραήλ, ενώ και η ίδια έχει επιλέξει να τοποθετηθεί ανοιχτά εχθρικά κατά του εβραϊκού κράτους με αποτέλεσμα το τελευταίο πλέον να την κατηγοριοποιεί ως την ανερχόμενη κορυφαία απειλή.
Οι δύο έχουν εμπλακεί σε μία αλληλοτροφοδοτούμενη επιθετική ρητορική με ευθύνη της Άγκυρας η οποία φαντασιώνεται κατάληψη της Ιερουσαλήμ και καταστροφή του Ισραήλ ως ηγέτιδα ενός υποτιθέμενου ισλαμικού στρατού.
Χθες κυκλοφόρησε ισραηλινό κείμενο το οποίο συνιστά την πιο σαφή και πιο απειλητική μέχρι τώρα προειδοποίηση προς την Τουρκία να αλλάξει πορεία ειδάλλως θα έχει την τύχη του Ιράν. Τόσο ευθέως, τόσο απλά.
Και μάλιστα δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα η οποία απηχεί τις απόψεις του βαθέως ισραηλινού συστήματος. Αναφέρεται στην επιθετική διάταξη βάσεων και οπλικών συστημάτων που αναπτύσσει η Τουρκία, ταυτόχρονα με τη ρητορική της, η οποία έχει ως στόχο κατά τον συγγραφέα την περικύκλωση του Ισραήλ.
Σημειώνει μεταξύ άλλων: «Το Ιράν ήταν η πρόβα. Ο τουρκικός φάκελος είναι ήδη ανοιχτός.(…Η Τουρκία είναι) ένα κράτος που ευθυγραμμίζει ρητορική, επιδίωξη και ισχύ σε ένα ενιαίο σύστημα. Ο Ερντογάν έχει καταστήσει σαφείς τις προθέσεις του μέσω προηγούμενων ενεργειών. Λιβύη. Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Και τώρα δηλώσεις ότι θα μπορούσε «να εισβάλει στο Ισραήλ όπως έκανε εκεί. Αυτή είναι επιχειρησιακή γλώσσα. Στην τρέχουσα ισραηλινή αξιολόγηση, αυτό δεν αντιμετωπίζεται ως ρητορική. Αντιμετωπίζεται ως δεδομένο (…) Αν ξεπεραστούν όρια, θα αντιμετωπιστεί αναλόγως (…) Το ιρανικό προηγούμενο δεν είναι αναλογία. Είναι μέθοδος. Τώρα εφαρμόζεται προς δυσμάς. Στην Ιερουσαλήμ αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Αποτελεί αντικείμενο σχεδιασμού. Αυτό δεν είναι πλέον σενάριο. Είναι αλληλουχία».
Την ίδια ώρα κανένα από τα άλλα μέτωπα, παρά τις διαπραγματεύσεις, δεν δείχνει πραγματικά σημάδια αποκλιμάκωσης και επικείμενης συμφωνίας. Τουλάχιστον όχι ακόμα.
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μία ανακοίνωση του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας που αναφέρει τα εξής: «Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ενδέχεται να χρησιμοποιούν τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις ως κάλυψη για προετοιμασίες μιας χερσαίας επιχείρησης στο Ιράν, καθώς το Πεντάγωνο συνεχίζει να αυξάνει τον αριθμό των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή»…
Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η αντίδραση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, στις διαρροές του αρχηγού των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων ο οποίος φέρεται να ενημερώνει τους Ιρανούς ότι το αίτημά τους να συμπεριληφθεί ο Λίβανος σε ενδεχόμενη συμφωνία εκεχειρίας έχει γίνει δεκτό από τους Αμερικανούς.
«Οι δυνάμεις μας συνεχίζουν να πλήττουν τη Χεζμπολάχ, και βρισκόμαστε κοντά στο να αποφασίσουμε για την Μπιντ Τζμπέιλ. Ταυτόχρονα, έδωσα εντολή χθες στις IDF να συνεχίσουν να ενισχύουν τη ζώνη ασφαλείας. Οι Αμερικανοί φίλοι μας μάς ενημερώνουν συνεχώς για τις επαφές με το Ιράν. Οι στόχοι μας είναι ταυτόσημοι. Ενόψει της πιθανότητας να ξαναρχίσουν οι μάχες, είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε σενάριο».
Έχουμε πει επανειλημμένως ότι σχέδια μπορεί να γίνονται πολλά από πολλούς, αλλά στο τέλος της ημέρας η Μέση Ανατολή έχει τον τρόπο να επιβάλει τη δική της πραγματικότητα.
Εφημερίδα Απογευματινή
