Το αποτέλεσμα της διήμερης δραστηριότητάς της θα μπορούσε να συνοψιστεί σε μία διαπίστωση: Η Λάουρα Κοβέσι κινείται, σκέπτεται και λειτουργεί ως εισαγγελέας και μόνο. Δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική, δεν επιθυμεί να έχει σχέση με τους πολιτικούς, αντιμετωπίζει τον ρόλο της αλλά και του φορέα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ως τιμωρό από την πλευρά του κανονιστικού πλαισίου για την προστασία των πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αντιμετώπιση της διαφθοράς, ενδημικής ή περιπτωσιολογικής.
Η Ελλάδα για την απερχόμενη πλέον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κυρία Κοβέσι δεν είναι μια ξεχωριστή περίπτωση διεφθαρμένης χώρας. Είναι ένα ακόμη ευρωπαϊκό κράτος-μέλος με υποθέσεις διαφθοράς, που ενδεχομένως μπορεί να ξεχωρίζει για τη λάθος νοοτροπία που διακρίνει την κοινή πρακτική ως προς τις πελατειακές σχέσεις. Όπως εξήγησε και η ίδια μιλώντας δημόσια, δεν μπορεί να αντιληφθεί, πόσο μάλλον να νομιμοποιήσει, τη λογική «έτσι το κάνουμε στην Ελλάδα». Από εκεί και πέρα, μπορεί να υπήρχε ο ΟΠΕΚΕΠΕ, που κατά την εκτίμησή της αποτελεί ακρωνύμιο διαφθοράς, νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων, αλλά στη χώρα μας εξελίχθηκε και μία από τις πλέον σημαντικές έρευνες και εφόδους σε λιμάνι της Ευρώπης, πρότυπο για το μέλλον και σε άλλα ευρωπαϊκά λιμάνια. Η επιχείρηση «Καλυψώ» στον Πειραιά.
Η συνεργασία της με δύο κρίσιμους υπουργούς για την αποστολή της, τον Δικαιοσύνης Φλωρίδη και τον Αστυνομίας και Εσωτερικής Ασφάλειας Χρυσοχοΐδη, κατά τα λεγόμενά της πήγε πολύ καλά, ενώ η αντίληψη που έχει εκφράσει και ο πρωθυπουργός για επίσπευση των δικαστικών διαδικασιών για τους πολιτικούς τη βρίσκει σύμφωνη, όπως και η σχετική νομοθέτηση που έρχεται.
Για την εισαγγελέα Κοβέσι είναι ακατανόητο το καθεστώς ασυλιών που προβλέπει το Σύνταγμα της Ελλάδας για τους υπουργούς και τους βουλευτές, αφού στέκεται τυπικό εμπόδιο στη διαδικασία των ερευνών που έχει να κάνει με την ομάδα των εθνικών εισαγγελέων με τους οποίους θεσμικά συνεργάζεται και εντάσσονται στον ευρωπαϊκό φορέα. Τι κάνει λοιπόν; Όταν προκύπτει όνομα πολιτικού, στέλνει «ανωμοτί» την υπόθεση στη Βουλή ζητώντας την άρση της ασυλίας, απολύτως διαδικαστικά και χωρίς καμία προκαταρκτική έρευνα, για να απελευθερωθεί από το εμπόδιο στο έργο της. Είτε στην Ελλάδα χαρακτηρίζουμε τη διαδικασία αυτή πολιτικό γεγονός είτε όχι, για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι απλώς μια διαδικασία που δεν έχει καμία σχέση με την απαγγελία κατηγορίας, πολύ περισσότερο με τον καταλογισμό ενοχής.
Η Κοβέσι δεν μπαίνει στη διαδικασία της δημόσιας συζήτησης που έχει προκύψει στην Ελλάδα από την πλευρά των κοινοβουλευτικών για διαχωρισμό της πολιτικής διαμεσολάβησης και του ρουσφετιού με παράκαμψη του νόμου. Γι’ αυτήν υπάρχει η έννοια της «εμπορίας επιρροής» που εξετάζει με το ερώτημα του καταλογισμού.
Απ’ όσα συζητούνται και προέκυψαν από τη διήμερη παρουσία της στη χώρα μας θα πρέπει να διαχωρίσουμε ένα. Την ερμηνεία που δίνει στο κανονιστικό πλαίσιο για την απόσπαση των εθνικών εισαγγελέων στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε σχέση με την ανανέωση της θητείας τους. Τι λέει η Κοβέσι για την ανανέωση της θητείας των Παπανδρέου, Θάνου, Μουζάκη; Η απόφαση ανήκει στο Κολέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και όχι στο Ανώτατο Συμβούλιο του Αρείου Πάγου. Γιατί;
Επειδή λαμβάνεται υπόψη η πρόταση του Αρείου Πάγου στην πρώτη απόσπαση, προ πενταετίας. Στη βάση εκείνης στηρίζεται η απόφαση του Κολεγίου για ανανέωση της θητείας τους για μια δεύτερη πενταετία, λογίζοντας ως δεδομένη τη συναίνεση του Αρείου Πάγου στη νέα απόσπασή τους. Σύμφωνα με την Κοβέσι, αν η Ελλάδα διαφωνεί με αυτή την ερμηνεία, να καταφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Η Ελλάδα θα πρέπει εν ανάγκη να προσφύγει, γιατί αν ισχύσει αυτό που λέει η Κοβέσι, δημιουργούνται δύο σώματα εισαγγελέων στην πράξη. Αυτών που λειτουργούν σε εθνικό επίπεδο και υπόκεινται στις διοικητικές αποφάσεις του Συμβουλίου του Αρείου Πάγου και των άλλων που τελικά θα εξελιχθούν ενδεχομένως σε καθεστώς Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη χώρα μας, με αναγκαστική σύμφωνη γνώμη του Αρείου Πάγου στη δεύτερη ή τρίτη θητεία τους. Το ασφαλές θα ήταν οι 13 αποσπασμένοι στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να παρέμεναν εκεί για μία θητεία και μετά να αντικαθίσταντο από άλλους.
Εφημερίδα Απογευματινή
