Τα πρόσωπα θα υπηρετήσουν το έθνος ή το έθνος τα πρόσωπα; Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι πολίτες στις επερχόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν. Η «κατάρα» της Ελλάδας από την ίδρυση του νέου κράτους δεν είναι οι εμφύλιοι, οι διχασμοί, η διαφθορά και η ξενοκρατία, όπως για δεκαετίες εκπαίδευσαν την κοινωνία να πιστεύει τα συστήματα που την κυβέρνησαν. Είναι ότι ποτέ δεν συμφώνησαν οι ελίτ αν το έθνος θα υπηρετεί τους προεστούς ή οι προεστοί το έθνος.
Στην παρούσα φάση το ζήτημα αυτό έχει ξεπεραστεί από την ιστορία. Η Ελλάδα εν συνόλω είναι αναγκασμένη εκ των συνθηκών να κοιτάξει μόνο μπροστά και όχι να λύσει λογαριασμούς του παρελθόντος στη βάση της σύγκρουσης εγωισμών. Πέρι το 2030-2035 ο κόσμος θα είναι απολύτως διαφορετικός από αυτόν που ήταν για παράδειγμα το 1985-2015. Και αυτό γιατί οι συγκρούσεις στη γεωπολιτική, η βαθιά κρίση συνοχής και ιδεολογίας αξιών στη Δύση και οι εφαρμογές στη βάση της συνάντησης τεχνητής νοημοσύνης και ρομπότ αλλάζουν τον ρου της ιστορίας.
Η επίδειξη αλαζονείας και μικροπρέπειας των προεστών του σήμερα, που σίγουρα δεν έχουν ούτε την ολιγαρχική υπεροψία, ούτε την επάρκεια, ούτε τη σοφία παλιότερων εποχών, δεν θα τους βοηθήσει να επιβάλουν μια «νέα τάξη». Εξώθησαν τον λαό τον τελευταίο μισό αιώνα -για να μη μιλήσουμε για άλλες ιστορικές εποχές- στη μικρόνοια, στον μικροαστισμό, στη μικροπρέπεια. Εξοβέλισαν την ιστορία, την πίστη, την υπερηφάνεια, την αλληλεγγύη ενός έθνους που -περνώντας μέσα από τη φθορά των αιώνων- αναστήλωσε την ύπαρξή του και την υπόμνηση του πολιτισμού του (με δικαίωμα ενός νέου κράτους-μητέρας πατρίδας του παγκόσμιου Ελληνισμού), στα ασήμαντα ιστορικά «εγώ» και τα όρια της κτηματικής περιουσίας τους. Υποστήριξαν ότι η πατρίδα είναι αυτοί! Οι προεστοί είναι οι ηγέτες, οι ταγοί, οι γράφοντες το ίχνος στο χώμα των Ελλήνων, και όχι όλοι οι άλλοι οι τάχα «αυλικοί» ή δουλοπάροικοι, που είναι -κατά την άποψή τους- αναγκασμένοι να τους υπηρετούν και να θυσιάζονται στον βωμό της ματαιοδοξίας τους.
Οι Έλληνες των νεότερων γενεών -χωρίς πιστεύω, πολιτισμό, κουλτούρα γλώσσας, αίσθηση ιστορίας και αξίες στην καθημερινότητά τους- σέρνονται πλέον χωρίς ισχυρά όνειρα και επαρκή αισιοδοξία σε ένα μέλλον αντικειμενικά απροσδιόριστο φιλοσοφικά, οντολογικά, αφοπλισμένοι από την επάρκεια της φυλετικής διάκρισης που θα τους έδινε προνόμιο συνοχής σε μια ταυτοτική τάξη ευθύνης και συμμετοχής. Το έθνος των προεστών απέτυχε πλήρως ως δημοκρατική, κοινοβουλευτική ρύθμιση, γιατί οι ξεπερασμένες και βαθιά ανήθικες ελίτ, αντί να αντλήσουν δυνάμεις ευθύνης ηγεσίας από τον λαό και το έθνος, ποδηγέτησαν τον λαό και το έθνος στη δική τους υπαρξιακή και μορφωτική μικρότητα.
Προσάρμοσαν το παρόν και το μέλλον ενός ιστορικού έθνους στη δική τους «μετριοκρατία», τη σύγκρουση των προσωπικών τους συμφερόντων, τη διχαστική λογική, τη ματαιότητα του βιολογικού τους κύκλου. Και μπορεί τα νεκροταφεία να είναι γεμάτα από μαρμάρινες πλάκες προεστών, αλλά ο λαός και το έθνος σέρνεται στο να βρει διεξόδους από τις δικές τους τραγωδίες και αποτυχίες. Ένας λαός που τον έμαθαν ότι δεν υπάρχουν πατρίδες, παραδόσεις, ιστορία, ήρωες, ηθική, Θεός, οικογένειες, φύλα, θα πρέπει να βρει τον δρόμο του προς το μέλλον.
Ο πρωθυπουργός από το 2019 Κυριάκος Μητσοτάκης προέρχεται από τις οικογένειες των προεστών, αλλά δεν λογιζόταν για ρόλο κυβερνήτη. Και τώρα πλέον που έχει καταφέρει να οδηγήσει τη χώρα σε μια θέση δυναμικής ισορροπίας προς το μέλλον, εν μέσω διεθνών κρίσεων, αναταράξεων και εγκλωβισμών που άφησαν πίσω τους όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, που προέκυψε, και οι «πλατείες της οργής» του λαού, που προδόθηκε, αλλά η μετριότητα και η ανεπάρκεια της τάξης των προεστών που κυβέρνησαν για σειρά δεκαετιών, κάνουν σαν λυσσασμένα σκυλιά να του δαγκώσουν τα πόδια. Και όχι γιατί έχουν να προωθήσουν μια εναλλακτική, πιο ισχυρή ηγεσία διακυβέρνησης, αλλά γατί απλώς πλήττεται το φαύλο «εγώ» τους. Πάλι δηλαδή να… ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.
Εφημερίδα Απογευματινή
