Ο σοφός ελληνικός λαός υποστηρίζει ότι εκτιμάς πραγματικά κάτι μόνο όταν το χάσεις! Στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Τζολάκη μάλλον δεν ισχύει το συγκεκριμένο δόγμα. Και αυτό γιατί ήταν τόσο επιβλητική η παρουσία του διεθνούς άσου στα δοκάρια και τόσο καταλυτική η συνεισφορά του στα «ερυθρόλευκα» θαύματα της τελευταίας τριετίας, που ακόμη και ο πιο αδαής με το ποδόσφαιρο φίλος του Ολυμπιακού αντιλαμβανόταν πόσο ξεχωριστός ήταν ο ρόλος του Χανιώτη τερματοφύλακα στην εύρυθμη λειτουργία της αγαπημένης του ομάδας.
Πλέον έφτασε η στιγμή που άλλοι περιμέναμε και άλλοι… φοβόμασταν ότι θα έρθει! Η ώρα που ο πιο χαρισματικός τερματοφύλακας που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο μετά τον θρυλικό Νίκο Σαργκάνη θα αισθανόταν την ανάγκη να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη: την Premier League!
Ο Ολυμπιακός συμπεριφέρθηκε όπως θα έπραττε ένας πατέρας στο παιδί του: το προετοίμασε όσο καλύτερα μπορούσε και όταν ήρθε η κατάλληλη στιγμή τού έδωσε την ώθηση για να ανοίξει τα φτερά του! Δεν ξέρουμε αν η Χαλ αποτελεί την καλύτερη επιλογή για τον Τζολάκη (δεδομένου ότι προβάλλει στα βασικά φαβορί για τον υποβιβασμό), σίγουρα όμως η συγκεκριμένη μεταγραφή αποτελεί μια επιβράβευση τόσο της ατομικής σκληρής δουλειάς που έριξε όλα τα προηγούμενα χρόνια όσο και του οργανισμού του Ολυμπιακού, που βλέπει άλλο ένα παιδί από τα σπλάχνα του να ταξιδεύει στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Αυτός είναι, καλώς ή κακώς, ο κακός μπελάς που αποκτάς όταν οι ακαδημίες σου αρχίζουν να λειτουργούν υποδειγματικά και να παράγουν αστέρια πρώτης γραμμής. Όταν έρχεται η ώρα να αποχαιρετήσουν την οικογένειά τους, η αναπλήρωση του κενού που αφήνουν πίσω τους μοιάζει απίστευτα δύσκολη.
Αγωνία μέχρι… το χορτάρι
Σκεφτείτε πόσο πολύ δυσκολεύτηκε ο Ολυμπιακός να καλύψει πέρυσι το καλοκαίρι το κενό του Μπάμπη Κωστούλα (που δεν πρόλαβε καλά καλά να αγωνιστεί για μία ολόκληρη σεζόν στην πρώτη ομάδα), για να αντιληφθείτε πόσο κρίσιμη είναι η απόφαση που καλούνται να λάβουν στον Ρέντη για τον αντικαταστάτη του Κωνσταντίνου Τζολάκη.
Ο Μπάλσα Πόποβιτς δεδομένα διαθέτει πρώτη ύλη που σε κάνει να αναρωτιέσαι πόσο μεγάλη εξέλιξη μπορεί να έχει στα χέρια του Παναγιώτη Αγριογιάννη (ο άνθρωπος που ουσιαστικά συνέβαλε τα μέγιστα για να γεννηθεί το «φαινόμενο Τζολάκης»).
Προφανώς, όμως, δεν αρκεί ο 26χρονος Σέρβος για να… κοιμούνται ήσυχοι στον Πειραιά. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, τον ύπνο τους θα τον χάσουν αναγκαστικά μέχρι να διαπιστώσουν στο χορτάρι ότι έχει καλυφθεί επαρκώς το δυσαναπλήρωτο κενό του «φύλακα άγγελου» της εστίας τους.
Όποιος και αν αποκτηθεί, η αποστολή του θα είναι τρομερά δύσκολη. Όσο έμπειρος και αν είναι, όσες παραστάσεις και αν διαθέτει στο υψηλότερο επίπεδο. Ενδεχομένως ο Ζοσέ Σα να αποτελεί την πιο ασφαλή επιλογή (καθώς και τερματοφύλακας υψηλού επιπέδου είναι, αλλά και τις ιδιαιτερότητες του Ολυμπιακού γνωρίζει), ακόμη όμως και στην περίπτωση του Πορτογάλου οι απαντήσεις θα δοθούν στο χορτάρι.
Ο Τζολάκης, βλέπετε, εξελίχθηκε με τη βοήθεια του «ερυθρόλευκου» οργανισμού όχι απλώς σε έναν εξαιρετικό κίπερ αλλά σε έναν υπερβατικό τερματοφύλακα. Η ασφάλεια που προσέφερε σε όλους τους συμπαίκτες του είναι δυσεύρετη στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Τα δικά του σπάνια προσόντα βοηθούσαν να καλυφθούν ακόμη και αδυναμίες της συνολικής λειτουργίας της ομάδας του μεγάλου λιμανιού.
Καλώς ή κακώς, η επιλογή του αντικαταστάτη του ενδεχομένως να αποδειχθεί η πιο κομβική του φετινού καλοκαιριού. Έτσι είναι! Όταν γεννάς θρύλους μέσα από τα σπλάχνα σου, βοηθώντας τους να κατακτήσουν τον κόσμο, έρχεσαι μοιραία αντιμέτωπος… με το δημιούργημά σου!
Εφημερίδα Απογευματινή
