Η περιοδεία του Τζάρεντ Κούσνερ σε Αίγυπτο και Ισραήλ δεν απέφερε θεαματικά αποτελέσματα σύμφωνα με τους διεθνείς αναλυτές. Από τους πλέον ενεργούς διαμεσολαβητές από την πλευρά του Λευκού Οίκου, ειδικά στα θέματα και τις εξελίξεις στη Δυτική Ασία και γαμπρός του Ντόναλντ Τράμπ ο εν λόγω επιχειρηματίας (που διατηρεί οργανικές σχέσεις με τον εβραϊκό παράγοντα), επιχείρησε να πετύχει μία εναρμόνιση των διαθέσεων ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία της Χαμάς και την ισραηλινή ηγεσία. Προφανώς απέτυχε. Και αυτό όχι επειδή ο ίδιος δεν έχει τις ικανότητες και την ευελιξία πνεύματος να πετύχει συγκλίσεις, αλλά διότι ο οδικός χάρτης των 15 σημείων του Συμβουλίου Ειρήνης για τη Γάζα έχει κενά ως προς τον ρεαλισμό και τις εφαρμογές του που εμποδίζουν τις θετικές εξελίξεις.
Είναι φανερό ότι το Ισραήλ σε επίπεδο Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και όχι μονοδιάστατα στο επίπεδο πρωθυπουργού Νετανιάχου και της κυβέρνησής του, για να απομακρύνει τις στρατιωτικές δυνάμεις του από τα εδάφη της Γάζας ή, τουλάχιστον, για να περιορίσει την παρουσία τους σε μία στενή ζώνη ασφαλείας, προϋποθέτει τον ουσιαστικό και μόνιμο αφοπλισμό της παραστρατιωτικής, εμπεδωμένα τρομοκρατικής οργάνωσης της ισλαμικής Χαμάς. Από την πλευρά της πολιτικής εκπροσώπησης της Χαμάς εξελίσσονται διαπραγματεύσεις σύμφωνα με τις οποίες ο αφοπλισμός της οργάνωσης θα πρέπει να έχει αναλογία ταυτόχρονης αποχώρησης των Ισραηλινών δυνάμεων από τη Γάζα. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την Ιερουσαλήμ μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 και τα όσα ακολούθησαν σε επίπεδο επιχειρήσεων στη Γάζα. Αλλά και των επίσης πολεμικών επιχειρήσεων απέναντι στην ένοπλη Χεζμπολάχ στον Λίβανο.
Οι διαπραγματεύσεις και η ισορροπία ισχύος μεταξύ της Τεχεράνης και της Ουάσινγκτον είναι περιπεπλεγμένη και δεν αναμένονται από εκεί καλά νέα σε προδιαγεγραμμένο χρονικό ορίζοντα. Η Γάζα όμως είναι αναγκαίο να διαφύγει ως εμπλοκή από το όλο σχήμα που εξαρτάται από τις διαθέσεις των «Φρουρών της Επανάστασης» και της προσπάθειάς τους να κερδίσουν χρόνο για να δομήσουν εκ νέου τον «άξονα της αντίστασης», ως στρατηγικό ατού.
Στην περίπτωση που υπάρξουν θετικές εξελίξεις στην κατεύθυνση από την εκεχειρία στην ειρήνη και ένα πλάνο επόμενης ημέρας στη Γάζα, το Ισραήλ θα αποκτήσει διπλωματικό και στρατηγικό κεφάλαιο ευελιξίας και παρέμβασης στις συνολικές υποθέσεις και διευθετήσεις στην περιοχή από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την Ινδία και εντός των ΗΠΑ, που είναι καθοριστική παράμετρος για την ισορροπία ισχύος αλλά και τη συνοχή και τις άμυνες των συμμάχων του. Μεταξύ αυτών, της Ελλάδας και της Κύπρου. Στην παρούσα φάση το Ισραήλ πολιτικά και θεσμικά είναι σε προεκλογική περίοδο. Οι όποιες ουσιώδεις εξελίξεις θα είναι πιο εφικτές, λοιπόν, μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου και τον σχηματισμό επόμενης κυβέρνησης συνασπισμού.
Τα πραγματικά δεδομένα όμως στο πεδίο της Γάζας θα πρέπει να οργανωθούν για το τότε. Επί της ουσίας με διακριτικές διπλωματικές συνομιλίες της ηγεσίας Νετανιάχου και του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας του Ισραήλ με τους συμμάχους του, ξεχωρίζουν η Ελλάδα, η Κύπρος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αλλά και η Ινδία, ενώ από την ευρωπαϊκή πλευρά δεν θα πρέπει να υποτιμάται ο γαλλικός παράγων πέραν της αμερικανικής εμπλοκής στη διαδικασία της Ειρήνης, θα πρέπει να διορθωθούν οι παράμετροι στο πεδίο. Η διαμεσολάβηση της Αιγύπτου είναι καθοριστική. Αν η Γάζα θεωρηθεί Εμιράτο μια διακυβέρνηση με την ευθύνη του Αμπού Ντάμπι στη μετάβαση από το χάος και την καταστροφή στην ευημερία είναι προαπαιτούμενο. Η ένταξη της Γάζας στα ΗΑΕ ως επιχειρηματικής και τουριστικής ζώνης με καθεστώς Χονγκ Κονγκ, συνδεδεμένης με τον IMEC, θα είναι η λύση.
Εφημερίδα Απογευματινή
