Η τρομοκρατική μαζική επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, που οργάνωσαν και εκτέλεσαν οι Παλαιστίνιοι της Χαμάς, της Ισλαμικής Τζιχάντ και άλλων ένοπλων οργανώσεων στο έδαφος του Ισραήλ, με σφαγή αμάχων, προκάλεσε δομικές αρρυθμίες στην εξέλιξη των Συμφωνιών του Αβραάμ που προωθούσαν οι ΗΠΑ. Οι εκκαθαριστικές επιθέσεις που εκ των συνθηκών αποφάσισε η Ιερουσαλήμ στην επικράτεια της Γάζας, ανέστειλαν επ’ αόριστόν τη σύγκλιση Αράβων και Ισραήλ στη γεωπολιτική διαδρομή από την Ευρώπη και τη Μεσόγειο στην Ινδία και τον Ειρηνικό. Το μακελειό στο Ισραήλ από τους Παλαιστινίους υπέθαλψαν οικονομικά, οργανωτικά και συνωμοτικά το ισλαμικό καθεστώς της Τεχεράνης από την πλευρά των Σιιτών και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (Τουρκία, Κατάρ) από την πλευρά των Σουνιτών.
Η αιφνιδιαστική προέλαση των στρατιωτικών δυνάμεων του κινήματος Ανσαραλά, της οικογένειας Χούθι στις ακτές της νότιας Υεμένης και τα νησιά εντός του στενού περάσματος Μπαμπ ελ Μαντέμπ και οι επιπτώσεις που προκαλούνται σε βάρος της «ανυπεράσπιστης» τελικά Σαουδικής Αραβίας μπορεί να επανεκκινήσουν και μάλιστα με ισχυρή ενέργεια το παρασκήνιο για την ενεργό προώθηση των Συμφωνιών του Αβραάμ. Αλλά και τη συγκρότηση μιας πολύ σημαντικής και δομικής συμμαχίας ετερόκλητων αρχικά αλλά καθοριστικών ως προς τις δυνατότητές τους και τη γεωγραφική θέση τους δυνάμεων που θα εγγυηθούν την περιφερειακή ασφάλεια και μια παγκόσμια ισορροπία στις διεθνείς αγορές της ενέργειας, των πρώτων υλών και της μεταφοράς προϊόντων από την Ανατολή στη Δύση και το αντίστροφο.
Ατυχώς οι στρατιωτικές επιχειρήσεις που ξεκίνησαν στις 28 Φεβρουαρίου οι αμερικανικές και οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις δεν επέφεραν το καίριο πλήγμα στο καθεστώς της Τεχεράνης, που θα οδηγούσε το Ιράν σε μια συνθήκη «έντιμης συνθηκολόγησης» ως ηττημένου του πολέμου. Αντίθετα, δείχνει στην αφετηρία του φθινοπώρου και παρά τον οικονομικό αποκλεισμό του επαρκώς ισχυρό ως καθεστώς προκειμένου να κινήσει τα «πιόνια» του και να οδηγήσει στην «κατάψυξη» τον επερχόμενο χειμώνα τους λαούς ή τις κυβερνήσεις της Ευρώπης και σε πλήρη πανικό τις διεθνείς αγορές από τη στιγμή της δημοσιοποίησης της είδησης της αναγκαστικής αναστολής λειτουργίας του αγωγού East-West στην Αραβία που έδινε έξοδο στην Ερυθρά.
Η πραγματικότητα που δημιούργησαν οι Χούθι από την Υεμένη ακυρώνει κάθε προσδοκία των συμμετεχόντων, αλλά και των δυτικών αρχιτεκτόνων» που κρύβονται πίσω από την ενθάρρυνση αυτής, για την τριμερή Συμφωνία της Μέκκας Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν-Τουρκίας. Τουλάχιστον ως ισλαμικό ΝΑΤΟ, όπως η Τουρκία τη διαφήμισε με δηλώσεις Φιντάν την πρώτη ημέρα της υπογραφής της. Γιατί διαφορετικά οι ογκώδεις ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν και της Τουρκίας θα έπρεπε να πολεμήσουν στην Υεμένη τους 250.000 στρατό της οικογένειας Χούθι και να εγγυηθούν την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας. Δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο.
Ο θρόνος της Σαουδικής Αραβίας με δεδομένο μάλιστα ότι οι Αμερικανοί για διάφορους λόγους ούτε μπορούν ούτε θέλουν, οφείλει να αναλάβει τη φυσική ηγεσία στον κόσμο των Αράβων και όχι του Ισλάμ γενικά. Να συγκροτήσει ουσιώδη ενότητα με τις μοναρχίες του Κόλπου που είναι συγγενείς. Να βελτιώσει και να αναδιατάξει τις σχέσεις με τις ηγετικές οικογένειες στο Αμπού Ντάμπι αρχικά και στην Ντόχα αν είναι δυνατόν. Να ενθαρρυνθεί ουσιώδες παρασκήνιο για τη διαχείριση του Παλαιστινιακού, με Εμιράτο στη Γάζα, στο πλαίσιο της Ειρήνης Τραμπ και να εξελιχθεί ο αφοπλισμός των δυνάμεων του Ιράν στην περιοχή. Μετά και την 27η Οκτωβρίου όπου υπάρχουν εκλογές στο Ισραήλ, με τη νέα κυβέρνηση εκεί να αρχίσει η αναγνώριση του Ισραήλ στο μοντέλο που έχει ακολουθήσει η Αίγυπτος από το 1979. Να συγκροτηθεί ως «δίκτυο» η Δυτική Ασία, οι μοναρχίες και τα εμιράτα των Αράβων στη διαδρομή με την Ινδία (Quad, BRICS) και το «κουαρτέτο» της Ανατολικής Μεσογείου (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος) σε παράλληλη διαδρομή με την 3+1 (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-ΗΠΑ). H Ελλάδα που διατηρεί οργανικό ρόλο στην ευρωπαϊκή επιχείρηση «Ασπίδες» στην Ερυθρά, αλλά ενεργεί στο πεδίο για την άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, θα μπορούσε να ασκήσει διπλωματία ώστε στο «τρίγωνο» με την Αίγυπτο να προστεθεί ως 3+1, η Γαλλία, από τις κεντρικές ευρωπαϊκές δυνάμεις.
Εφημερίδα Απογευματινή
