Ας ξεκινήσουμε από τα προφανή, μην τυχόν και παρεξηγηθεί το περιεχόμενο του σημερινού κειμένου (γιατί η αλήθεια είναι ότι στο… μίξερ των social media όσα λες και όσα γράφεις υπάρχει κίνδυνος να σερβιριστούν διαστρεβλωμένα στην αδηφάγα κοινή γνώμη).
Ο Σάσα Βεζένκοφ αποτελεί ευλογία για τον Ολυμπιακό! Άλλωστε δεν χρειάζεται να πλέξει κανείς το εγκώμιό του, καθώς το πράττουν από μόνες τους οι εντυπωσιακές επιδόσεις του όλα αυτά τα χρόνια στη Euroleague με την ερυθρόλευκη φανέλα.
Ωστόσο ό,τι ισχύει συνολικά για τον οργανισμό των πρωταθλητών Ευρώπης ισχύει και για όλους ανεξαρτήτως τους μεγάλους πρωταγωνιστές του στο παρκέ, τον Φουρνιέ, τον Μοντέρο, τον Βεζένκοφ: εχθρός του καλού είναι το καλύτερο! Ή, αν προτιμάτε, στην περίπτωση των Πειραιωτών εχθρός του καλύτερου είναι το… τέλειο!
Αναμφίβολα ο Βεζένκοφ υπάγεται στην κατηγορία των κορυφαίων σουτέρ στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η ταχύτητα που απελευθερώνει την μπάλα, η ικανότητά του να ευστοχεί σουτάροντας… πάνω από τα κεφάλια των αντιπάλων του και η συνολική εκτελεστική δεινότητά του τον καθιστούν ανεκτίμητο περιουσιακό στοιχεία για την ομάδα που απολαμβάνει τις υπηρεσίες του. Ένα μόνο βήμα τον χωρίζει από το να διαβεί επιτυχώς το σταυροδρόμι που διακρίνει τους παικταράδες από τους μεγάλους ηγέτες. Να βελτιώσει τις όποιες αδυναμίες στο παιχνίδι του και να δίνει το παράδειγμα ακόμη και σε τομείς που… δεν συμπαθεί.
Κακά τα ψέματα, ο Βεζένκοφ δεν ανήκει στην κατηγορία των παικτών που σκίζονται στην άμυνα! Προσέξτε, δεν είναι αδιάφορος, κάθε άλλο! Απλώς πολλές φορές το έλλειμμα αυτοσυγκέντρωσής του στην «ερυθρόλευκη» ρακέτα και η συνολική ροπή που τον διακρίνει στο παιχνίδι του να προστατεύεται από τη φθορά των φάουλ τον καθιστούν «αδύναμο κρίκο» στην αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού.
ΕΠΩΔΥΝΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
Θυμηθείτε στα τελευταία δύο παιχνίδια των Πειραιωτών με τις Φενέρμπαχτσε και Μπεσίκτας ισάριθμες φάσεις που αποτυπώνουν όλα τα παραπάνω δεδομένα.
Πριν από λίγες ημέρες στα Άνω Λιόσια, σε ένα παιχνίδι που κρεμόταν σε μια κλωστή, με το σκορ στο 61-56 υπέρ της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα, ο Σάσα αφαιρέθηκε στο μαρκάρισμα του Ουίλ Κλάιμπερν και επέτρεψε 1.58΄΄ πριν από τον φινάλε στον Αμερικανό να υποδεχθεί μακρινή πάσα από τη ρακέτα των Τούρκων και να σκοράρει αμέριμνος.
Ενδεχομένως αν είχε αποφευχθεί το συγκεκριμένο εύκολο καλάθι να είχε αλλάξει και η έκβαση της αναμέτρησης, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Στεκόμαστε στην αυτοσυγκέντρωση που οφείλει να επιδεικνύει μια ομάδα των απαιτήσεων του Ολυμπιακού και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Κάτι ανάλογο συνέβη και το βράδυ της Τετάρτης στην Πόλη. Εντελώς συμπτωματικά, ξανά το σκορ ήταν 61-56 υπέρ των «ερυθρόλευκων», απλώς με μία ολόκληρη περίοδο να απομένει για τη λήξη της αναμέτρησης. Οι γηπεδούχοι επιχειρούν «σκοτωμένη» επίθεση με τον Ομορούγι στο τελευταίο δευτερόλεπτο του τρίτου δεκαλέπτου και ξανά από έλλειψη καθαρού μυαλού ο Σάσα στέλνει τον αντίπαλό του στη γραμμή για τρεις βολές με ένα εντελώς αχρείαστο φάουλ.
Όπως αντιλαμβάνεστε, ουδείς έχει την απαίτηση από τον Σάσα Βεζένκοφ να αποκτήσει ξαφνικά στα 31 του χρόνια αμυντικό φίλτρο ανάλογο του Εμπάι Εντζάι ή του Κώστα Παπανικολάου. Οφείλει όμως και ο ίδιος να δουλέψει πολύ για να περιοριστούν στο ελάχιστο τα συγκεκριμένα… κενά αέρος που ενδεχομένως να αποδειχθούν «επώδυνες λεπτομέρειες» στα παιχνίδια όπου θα κρίνονται τίτλοι. Αυτοσυγκέντρωση στον ύψιστο βαθμό χρειάζεται και έξυπνη διαχείριση των τεσσάρων φάουλ που μπορεί να δώσει χωρίς να αποβληθεί. Την ευφυΐα να το πράξει δεδομένα τη διαθέτει σε υπερθετικό βαθμό!
Εφημερίδα Απογευματινή
