Αυτή η πρόσφατη αντιπαράθεση μεταξύ της κυβέρνησης και του προέδρου της ΕΛΑΣ, που αφορούσε τους Ποινικούς Κώδικες που είχε αλλάξει άρον άρον ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί την κλασική περίπτωση της λαϊκής θυμοσοφίας, αρχαίας και σύγχρονης. Κρείττον σιγάν και η σιωπή είναι χρυσός. Διότι, με τον νόμο τού τότε υπουργού Δικαιοσύνης Παρασκευόπουλου, τα στοιχεία που παρουσίασε ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος -και που προκάλεσαν την αντίδραση Τσίπρα- αποκαλύπτουν ότι από τον Απρίλιο του 2015 έως τον Αύγουστο του 2019 είχαμε 18.193 αποφυλακίσεις, περίπου 343 τον μήνα. Μόνο το 2017 αποφυλακίστηκαν 320 καταδικασμένοι για ληστείες, 1.137 για κλοπές και περίπου 700 για αδικήματα. Και αυτό διότι με τον νόμο Παρασκευόπουλου (ν. 4322/2015), για φυλάκιση έως 3 έτη το όριο πραγματικής έκτισης έπεσε από τα 2/5 στο 1/10 της ποινής. Για κάθειρξη άνω των 10 ετών, η ρύθμιση Παρασκευόπουλου επέτρεπε την αποφυλάκιση υπό όρους με το 1/3 της ποινής πραγματικά εκτισμένο στη φυλακή. Δηλαδή σε πολύ σοβαρά εγκλήματα που επιβάλλουν κάθειρξη 15 ετών, αυτό σήμαινε έκτιση 5 χρόνων.
Χειρότερο εξ όλων είναι αυτό που είπε ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κοντονής, ότι ο ίδιος νόμος, με τον οποίο είχε διαφωνήσει, προέβλεπε την υποβάθμιση σε πλημμέλημα τον βιασμό ανηλίκου. που ευτυχώς, μετά τη γενική κατακραυγή, η σχετική διάταξη απαλείφθηκε. Και μόνο να συγκρίνεις μία τέτοια πρόβλεψη με τις εγκληματικές ενέργειες της ΜΚΟ εκείνης που μάζευε υποτίθεται λεφτά για τη νοσηλεία υποτίθεται ασθενών παιδιών αναξιοπαθούντων οικογενειών για να τα ενθυλακώνουν προκειμένου να κάνουν μεγάλη ζωή, μπορεί κανείς να κρίνει ποιο από τα δύο είναι πιο αποτρόπαιη πράξη. Διότι μιλάμε για βιασμό ανηλίκου!
Αν όμως αυτός ο νόμος είχε ψηφιστεί το 2015, δεν ήταν δυνατόν να μην είχε προκαλέσει τότε το 2019 μεγάλη απορία η σπουδή -διότι παραμονές εκλογών περί σπουδής πρόκειται- αλλαγής του Ποινικού Κώδικα με σειρά επιεικέστερων διατάξεων. Αυτήν τη γενική απορία την ακολουθούσαν τότε και άλλες που διερωτώντο για τη σκοπιμότητα της προώθησης επιεικέστερων διατάξεων. Ως και αν δημιουργείται νομικό πλαίσιο πληρέστερης προστασίας για το μέλλον περιπτώσεων που θα οδηγηθούν ή οδηγούνται στο δικαστήριο και που έχουν σχέση με αδικήματα προσβολής της έννομης τάξης και για τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ είχε μονίμως την επιχειρηματολογία ότι πρόκειται για λαϊκές αντιδράσεις στην κυριαρχούσα κοινωνική αδικία! Ούτε προφανώς τυχαίο είναι ότι στις εκλογές το μεγαλύτερο ποσοστό στις φυλακές το πετύχαινε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Βεβαίως, αν σταθούμε σε μία πιο επιεική εκδοχή ιδεολογικού περιεχομένου από τους νεοκομμουνιστές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι εμπνέονται -όπως άλλωστε και ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης που άνοιξε τις φυλακές για να βγει κάθε καρυδιάς καρύδι- από τις κοινωνιολογικές και εκ του ασφαλούς προσεγγίσεις κάποιων Γάλλων «φιλοσόφων» όπως ο Φουκό. Για τον οποίον η φυλακή είναι ένας τρόπος να ασκείται εξουσία από τους κρατούντες στο εσωτερικό μιας κοινωνίας.
Εφημερίδα Απογευματινή
