Παρά την όλη αναστάτωση που προκάλεσε η βασιλική επίσκεψη στις Ηνωµένες Πολιτείες, υπάρχει κάτι αρκετά ικανοποιητικό στο γεγονός ότι όλα εξελίσσονται µε απόλυτη ακρίβεια. Είναι καθησυχαστικό να γνωρίζουµε ότι, όσο χαοτική κι αν είναι αυτή η χώρα, µπορούµε ακόµα να διοργανώσουµε µια βασιλική περιοδεία, ακόµη και υπό τις πιο δυσµενείς συνθήκες. Ξέρω ότι ο κόσµος θα χλευάσει το γεγονός και πράγµατι όλο αυτό αποπνέει κάτι το παλιοµοδίτικο, για να µην πούµε και κάπως παράταιρο, δεδοµένου ότι οι µεγαλειότητές τους βρίσκονται εκεί για να τιµήσουν τα 250 χρόνια της αµερικανικής ανεξαρτησίας.
Οµως, η εικόνα του ισχυρού «ανώριµου άντρα», ντυµένου µε κοστούµι, να πίνει τσάι και να ανταλλάσσει ευγενικές κουβέντες µε τον βασιλιά µπροστά σε ένα
πιάτο µε µαντλέν, είναι κάπως καθησυχαστική, µια µικρή αχτίδα ευγένειας σε αυτόν τον χυδαίο σύγχρονο κόσµο.
Η µακαρίτισσα µητέρα του βασιλιά Καρόλου ήταν γνωστή για την ικανότητά της να κατευνάζει δύσκολες καταστάσεις και φαίνεται ότι ο γιος της έχει κληρονοµήσει το ταλέντο της. Σε αυτό το πλαίσιο, ο βασιλιάς Κάρολος θυµίζει την «νταντά ΜακΦι» για το κακοµαθηµένο νήπιο του Τραµπ: µια ευγενική, αλλά σταθερή παρουσία, ένα χέρι που βάζει τάξη µέσα σε ένα εκρηκτικό κλίµα απόλυτου χάους.
Βεβαίως, η επίσκεψη αυτή µπορεί να µην αποφέρει ουσιαστικά µακροπρόθεσµα οφέλη και φυσικά υπάρχει πάντα το ενδεχόµενο, κάποια στιγµή µέσα στις
επόµενες ηµέρες, ο Τραµπ να ξεσπάσει σαν κακοµαθηµένο παιδί και να τα καταστρέψει όλα.
Ζευγάρι αγωνιστών…
Κι όµως, ποιος άλλος πέρα από τον βασιλιά θα µπορούσε να κρατά τον πρόεδρο τόσο επιδέξια υπό τον έλεγχό του;
Ποιος άλλος µπορεί να αποσπάσει ένα χαµόγελο από το συνήθως αινιγµατικό πρόσωπο της πρώτης κυρίας; Και ποιος άλλος είναι διατεθειµένος να διακινδυνεύσει την υγεία του για το καλό της κυβέρνησής του και του λαού του, µε την αόριστη ελπίδα να αποκατασταθούν οι σχέσεις µεταξύ των χωρών µας;
Ας µην ξεχνάµε ότι η υγεία του βασιλιά Καρόλου δεν είναι καλή. Συνεχίζει να υποβάλλεται σε θεραπεία για τον καρκίνο. Και τόσο αυτός όσο και η βασίλισσα δεν είναι πια νέοι. Κι όµως, µόλις αποβιβάστηκαν από την πτήση της British Airways (οι καηµένοι, σαν να µην έφτανε που πρέπει να πάνε στην Αµερική,
έπρεπε κι από πάνω να ταξιδέψουν µε B.A.;), άρχισαν να χαιρετούν και να καλωσορίζουν τους πάντες, χαµογελώντας και σφίγγοντας τα χέρια σαν να εξαρτιόταν η ίδια η ζωή τους από αυτό.
Τι ζευγάρι πραγµατικών αγωνιστών – δεν υπάρχει άλλη λέξη για να το περιγράψει κανείς. Κι όµως, δεν υποχωρούν εύκολα: υπήρξαν µάλιστα αστείες αναφορές από
αναγνώστες χειλιών (lip readers) που παρατήρησαν ότι, όταν ο Τραµπ επιχείρησε να φέρει τη συζήτηση στον Ρώσο πρόεδρο, ο βασιλιάς του έκοψε διακριτικά αλλά ξεκάθαρα τη φόρα, ζητώντας του ουσιαστικά να αλλάξει θέµα.
Ο Πούτιν και η αίθουσα χορού
«Λοιπόν, αυτή τη στιγµή µιλάω µε τον Πούτιν», φέρεται να είπε ο Ντόναλντ Τραµπ, µε τον συνηθισµένο αλαζονικό τρόπο του. «Θέλει πόλεµο». Ο βασιλιάς
φέρεται να απάντησε: «Θα το συζητήσουµε αργότερα». Ο Τραµπ επέµεινε. «Κάποια άλλη στιγµή», επανέλαβε ο βασιλιάς Κάρολος.
Υπό κανονικές συνθήκες, ο Τραµπ θα είχε ξεσπάσει (άλλωστε, το ίδιο έκανε και µε τον Βολοντίµιρ Ζελένσκι)· αντ’ αυτού, συγκρατήθηκε και άρχισε να επιδεικνύει κάτι άλλο, κάτι λιγότερο προκλητικό: τη νέο αίθουσα χορού του.
«Θέλετε να τη δείτε;» ρώτησε, και ο βασιλιάς χαµογέλασε. «Είµαι βέβαιος ότι θα µας το δείξετε», απάντησε µε επιείκεια.
Εχουν πλέον εκφραστεί αµφιβολίες σχετικά µε την εκδοχή των γεγονότων που παρουσίασαν οι ειδικοί στην ανάγνωση των χειλιών. Αλλά κατά κάποιον τρόπο
αυτό είναι δευτερεύον. Μπορείτε εύκολα να φανταστείτε ότι έτσι θα είχε αντιδράσει ο βασιλιάς: ευγενικά, αλλά αποφασιστικά, ακόµη και απέναντι στον ηγέτη
του Ελεύθερου Κόσµου.
Ο µονάρχης δεν έδειξε κανένα σηµάδι αµηχανίας όταν, αφού τελείωσαν οι πόζες για τους φωτογράφους, ο πρόεδρος έκανε µεταβολή και τον οδήγησε προς την έξοδο του Λευκού Οίκου, περνώντας µπροστά από τη βασίλισσα και την πρώτη κυρία, µε έναν τρόπο ο οποίος δεν άρµοζε καθόλου σε έναν κύριο.
Συνήθως ο βασιλιάς είναι πολύ αυστηρός σε τέτοια θέµατα, κάτι που είχα µάθει µε τον δύσκολο τρόπο πριν από κάποια χρόνια, όταν πέρασα πρώτη από µια πόρτα µπροστά από τη δούκισσα της Κορνουάλης και δέχτηκα επίπληξη µε µια σαφή αποδοκιµασία. Εκείνη, φυσικά, δεν ενοχλήθηκε καθόλου· όµως το αυστηρό βλέµµα που µου έριξε ο πρίγκιπας κατέστησε απολύτως σαφές ότι αυτά τα θέµατα έχουν µεγάλη σηµασία για τον Κάρολο.
Κι όµως, αυτή τη φορά µε τον Τραµπ το άφησε να περάσει. Πράγµατι, σε κάθε στάδιο, καθώς θαύµαζαν τη χειροποίητη κυψέλη σε σχήµα Λευκού Οίκου, καθώς υποδέχονταν επιλεγµένους καλεσµένους στο πάρτι στον κήπο, καθώς απολάµβαναν έναν «κωµικό» που έκανε µια ελαφρώς αµήχανη µίµηση του µονάρχη, το βασιλικό ζεύγος εκπλήρωσε το καθήκον του.
Ο βασιλιάς κατάφερε µάλιστα να µαλακώσει τα αυστηρά χαρακτηριστικά της πρώτης κυρίας, η οποία γέλασε (µε αρκετά κοκέτικο τρόπο, κατά τη γνώµη µου) µε τα αστεία του.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν ήθελαν να πραγµατοποιηθεί αυτή η επίσκεψη – και καταλαβαίνω γιατί. Ο Τραµπ ήταν απίστευτα αγενής και ανέντιµος
απέναντι στη Βρετανία, και ιδιαίτερα απέναντι στις Ενοπλες ∆υνάµεις µας.
Γιατί να τον «ανταµείψουµε» µε επίσκεψη του βασιλιά µας; Επειδή δεν πρόκειται για ανταµοιβή, αλλά για διπλωµατική αποστολή, και αυτό έχει αξία, ίσως
ακόµη περισσότερο ενόψει µιας τέτοιας πρόκλησης.
Αν η µοναρχία έχει κάποιο πρακτικό ρόλο στον σύγχρονο κόσµο τότε σίγουρα είναι ο ρόλος της διπλωµατίας. Κάποιοι θα πουν ότι είναι υπερβολικά δαπανηρή, ξεπερασµένη και υπερβολικά στιγµατισµένη από σκάνδαλα. Οµως κανείς άλλος δεν µπορεί να κάνει αυτό που κάνει ο βασιλιάς· κι αυτός είναι ο λόγος που, παρά τη βαριά σκιά της πριγκίπισσας Νταϊάνα, παρά την ντροπή του Αντριου Μαουντµπάτεν-Ουίνδσορ και τις αλλοπρόσαλλες κινήσεις του πρίγκιπα Χάρι, ο Κάρολος Γ’ παραµένει σταθερά δηµοφιλής, µε πάνω από το 60% των Βρετανών να πιστεύουν ότι ανταποκρίνεται καλά στον ρόλο του.
Επειτα από αυτή την επίσκεψη, τα πράγµατα µπορούν µόνο να βελτιωθούν.
Της Sarah Vine Αρθρογράφου της Χρονιάς τέσσερις φορές µέσα σε 5 χρόνια
©Associated Newspapers Limited
Κυριακάτικη Απογευματινή
