Η τυχαία πρόσκρουση ενός τμήματος πυραύλου Falcon 9 της SpaceX στη Σελήνη μετατρέπεται σε μια σπάνια ευκαιρία για τους επιστήμονες, καθώς το συμβάν μπορεί να προσφέρει πολύτιμα δεδομένα για τη γεωλογία και τη συμπεριφορά του σεληνιακού εδάφους.
Το ανώτερο στάδιο του πυραύλου, βάρους τουλάχιστον 4 τόνων και μεγέθους περίπου ενός πενταώροφου κτιρίου, προσέκρουσε κοντά στον κρατήρα Einstein με ταχύτητα περίπου 8.700 χιλιομέτρων την ώρα, δημιουργώντας έναν νέο κρατήρα και μια σύντομη λάμψη.
Ο καθηγητής του ΕΚΠΑ Βάιος Λάππας χαρακτηρίζει το περιστατικό «θείο δώρο» για τους πλανητικούς γεωλόγους. Οι ερευνητές γνωρίζουν το μέγεθος, την ταχύτητα και το σημείο της πρόσκρουσης, γεγονός που τους επιτρέπει να συγκρίνουν τα θεωρητικά μοντέλα τους με πραγματικά δεδομένα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα μελέτης του τρόπου με τον οποίο μια πρόσκρουση δημιουργεί κρατήρα, εκτοξεύει σκόνη και πετρώματα και προκαλεί σεισμικές δονήσεις στο εσωτερικό της Σελήνης. Τα στοιχεία αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν στον σχεδιασμό μελλοντικών σεληνιακών αποστολών και βάσεων.
Το σκάφος Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA αναμένεται να φωτογραφίσει την περιοχή, επιτρέποντας στους επιστήμονες να συγκρίνουν την επιφάνεια πριν και μετά την πρόσκρουση.
Πάνω από 100 ανθρώπινα αντικείμενα στη Σελήνη
Η συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι πρωτοφανής. Από το 1959, περισσότερα από 100 ανθρωπογενή αντικείμενα έχουν προσκρούσει ή προσεληνωθεί στη Σελήνη, είτε εσκεμμένα είτε κατά λάθος.
Σε αυτά περιλαμβάνονται αποστολές των ΗΠΑ, της Σοβιετικής Ένωσης, της Κίνας, της Ινδίας, της Ιαπωνίας και της Ευρώπης, καθώς και οι επανδρωμένες αποστολές Apollo.
Υπολογίζεται ότι στη σεληνιακή επιφάνεια έχουν παραμείνει συνολικά πάνω από 220 τόνοι εξοπλισμού και συντριμμιών. Πρόκειται ουσιαστικά για μια ανθρωπογενή «κληρονομιά» στη Σελήνη, η οποία αναμένεται να αυξηθεί καθώς εντείνονται οι νέες αποστολές.
Η εξέλιξη της τεχνολογίας επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Falcon 9, έχει μειώσει σημαντικά το κόστος των εκτοξεύσεων και έχει επιταχύνει την επιστροφή της ανθρωπότητας στη Σελήνη.
Έτσι, αυτό που αρχικά μοιάζει με διαστημικό ατύχημα μπορεί τελικά να αποδειχθεί ένα πολύτιμο φυσικό εργαστήριο — και να προσφέρει στους επιστήμονες στοιχεία που θα αποδειχθούν κρίσιμα για την επόμενη εποχή της σεληνιακής εξερεύνησης.
