Πολύς θόρυβος υπάρχει το τελευταίο διάστημα γύρω από τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης. Και λογικό, αφού σε κάθε Δημοκρατία αυτό είναι το μείζον. Στο πλαίσιο αυτό ακούμε διαρκώς είτε κατηγορίες από πλευράς αντιπολίτευσης για τη δική μας επιδίωξη που είναι η αυτοδυναμία είτε για την αναγκαιότητα να μην υπάρχει μονοκομματική κυβέρνηση επειδή είναι, λένε, «αλαζονικό» και δεν μπορεί μία πολιτική δύναμη να κυριαρχεί διαρκώς.
Προσπερνώ το γεγονός πως είναι εξόχως ειρωνικό ότι αυτά λέγονται και από το ΠΑΣΟΚ, που το 1996, το 2000 και το 2009 (για να μην θυμίσω και τη δεκαετία του ’80) κυβερνούσε αυτοδύναμα και με ποσοστά πάνω από 40%. Ίσως στο δικό τους μυαλό το γεγονός ότι κυβερνούσε το κόμμα τους να ήταν κάποια «νίκη του λαού», ενώ τώρα είναι κάποιος «κίνδυνος για τους θεσμούς ή και τη Δημοκρατία». Διερωτώμαι ποια «δημοκρατική» αντίληψη λέει πως μόνο όταν επικροτούν οι πολίτες τις προτάσεις μας είναι καλή η ελεύθερη έκφραση της βούλησης των πολιτών και στην αντίθετη περίπτωση είναι «καθεστώς».
Αλλά προσπερνώ αυτή την αντίληψη και έρχομαι στο διά ταύτα. Το ΠΑΣΟΚ υποπίπτει σε μία ακόμα αντίφαση. Ενώ επιδιώκει με κάθε τρόπο να μην πάρει η ΝΔ την αυτοδυναμία, την ίδια ώρα πρώτο πρώτο μας ανακοίνωσε ότι δεν ενδιαφέρεται να μπει σε καμία συγκυβέρνηση και μάλιστα έσπευσε να περάσει και από το συνέδριό του τη θέση αυτή. Γιατί άραγε; Μήπως φοβάται ότι δεν συμφωνούν όλοι; Σε κάθε περίπτωση το ΠΑΣΟΚ μοιάζει όλο και περισσότερο με τον κ. Τσίπρα που ιδρύοντας τον «ΣΥΡΙΖΑ 2» με την ονομασία ΕΛΑΣ παραμένει ένας πολιτικός που κουβαλά τις ίδιες παθογένειες που οδήγησαν τη χώρα στα βράχια.
Συνεπώς, για να έρθω στα του οίκου μας, της Νέας Δημοκρατίας, για εμάς η επιδίωξη της αυτοδυναμίας δεν είναι ούτε γινάτι ούτε επίδειξη εξουσίας. Η αυτοδυναμία, ως βασικός μας στόχος των επόμενων εκλογών, καθίσταται πολιτική αναγκαιότητα, είναι η αναγκαία συνθήκη εξασφάλισης της σταθερότητας και της προόδου της χώρας, καθώς το ίδιο το πολιτικό σκηνικό διαμορφώνεται έτσι.
Εμείς όσο η αντιπολίτευση συνεχίζει να μην καταθέτει προτάσεις, να μην συναινεί ούτε στα αυτονόητα και με κάθε ευκαιρία να αναδεικνύονται οι εσωτερικές της αντιφάσεις, όπως φάνηκε με το άρθρο 16, τόσο θα συνεχίζουμε στον δρόμο της ευθύνης και τόσο περισσότερο θα μιλάμε για την ανάγκη αυτοδύναμης κυβέρνησης. Με το βλέμμα στο 2030 θα μιλήσουμε και για όσα πετύχαμε. Αυξήσαμε πάνω από 40% τον κατώτατο μισθό, ο μέσος μισθός ξεπέρασε τα 1.500 ευρώ, μειώσαμε την ανεργία στο 8% και προχωρήσαμε μεταρρυθμίσεις που για χρόνια έμεναν στα χαρτιά.
Αυτά είναι το διαβατήριο αξιοπιστίας μας για την Ελλάδα της επόμενης δεκαετίας, για την οποία μιλά διαρκώς ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης. Μια Ελλάδα με περισσότερες δουλειές και καλύτερους μισθούς, ισχυρότερη οικονομία, ισχυρότερη διεθνή παρουσία κα τις πιο ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις στην ιστορία μας που θα εξασφαλίζουν τα δίκαιά μας. Γι’ αυτό εμείς θα ζητήσουμε τη θετική ψήφο των πολιτών και θα απευθυνθούμε σε όλους ανεξαιρέτως που αντιλαμβάνονται τη σταθερότητα ως βασικό κριτήριο εθνικής αλλά και ατομικής ευημερίας και καταλαβαίνουν πως η άρνηση δεν είναι πολιτική θέση και δεν δίνει καμία λύση.
Η κυρία Σδούκου είναι εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας
Εφημερίδα Απογευματινή
