Ο Γιάννης Δατσέρης, παλαιός συνεργάτης του Ευάγγελου Βενιζέλου και για ένα διάστημα κορυφαίο στέλεχος του τομέα Επικοινωνίας της Χαριλάου Τρικούπη, με άρθρο του στο protagon.gr, ανέδειξε το προβληματικό υπόβαθρο, επάνω στο οποίο οι λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις, από το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έως το εκκολαπτόμενο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, επιχειρούν να οικοδομήσουν την αντιπολιτευτική τους στρατηγική με την ελπίδα ότι αυτή θα εξελιχθεί σε πειστικό εναλλακτικό αφήγημα για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο Γιάννης Δατσέρης (που έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι δεν μασάει τα λόγια του και δεν κάνει εκπτώσεις ή συμβιβασμούς στις απόψεις του για να «ωραιοποιήσει» τα πράγματα) μέσα από το επίμαχο άρθρο του διαπιστώνει ότι απέναντι στη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η απάντηση που δίνουν οι δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης είναι εκτός ρεαλιστικής αναγνώρισης της πραγματικότητας και παραπέμπει σε μια ρηχή και επιφανειακή ανάλυση των εξελίξεων, η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το αντίπαλο δέος του Κ. Μητσοτάκη είναι ένα αβάσταχτο «μετα- κομμουνιστικό σχήμα».
Στην αξιολόγηση που κάνει συμπεριλαμβάνει τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το εκκολαπτόμενο σχήμα του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος μέσω κάποιων στενών του συνεργατών, όπως του κ. Μαρατζίδη, προσπαθεί να «κακοποιήσει» την έννοια της σοσιαλδημοκρατίας, υποβιβάζοντας το μέγεθος της αξίας της με φτηνές συγκρίσεις και ευτελή παραδείγματα.
Για το ΠΑΣΟΚ αναφέρει: Ο κ. Ανδρουλάκης ξεκινά την επικοινωνία της πρότασής του για την τετραήμερη απασχόληση με το «σαιξπηρικό» ερώτημα «Δουλεύουμε για να ζούμε ή ζούμε για να δουλεύουμε;». Το πόσο λάθος είναι φαίνεται με την πρώτη ματιά. Γιατί αν κληθεί να απαντήσει ο ίδιος, αν δουλεύει για να ζει τότε δεν πρέπει να του διαφεύγει ότι εργοδότης του είναι ο ελληνικός λαός. Η αποστολή του πολιτικού και μάλιστα πρωθυπουργήσιμου, δεν εκπληρώνεται με ωράρια. Άρα, αν θέλει τη δουλειά του, ζει για να δουλεύει. Δεν μπορεί να προτάσσεις λιγότερη απασχόληση σε μια χώρα που έχασε το 25% του ΑΕΠ της και 15 χρόνια μετά δεν μπορεί να το ανακτήσει. Δεν μπορεί να το εκφέρεις όταν συνειρμικά παραπέμπει σε ήσσονα προσπάθεια. Δεν μπορεί να το επιλέγεις, όταν πρέπει να δώσεις αγώνα για να απεξαρτηθεί ο μέσος Έλληνας από το βόλεμα του επιδόματος που συνδυάζεται περιστασιακά με «δουλειές του ποδαριού». Είναι υπεκφυγή όταν δεν προσδιορίζεις αν η πρόταση αφορά και τον δημόσιο τομέα και, αν τον αφορά, είναι έσχατος λαϊκισμός. Αν, δε, αφορά μόνον εργαζόμενους εντάσεως διανοίας, τότε είναι επιλεκτικός πελατειασμός προς μια ελίτ που έχει ατομικό εισόδημα άνω των 60.000. Η πρόταση καταλήγει: «Λένε ότι δεν γίνεται. Και όμως γίνεται». Δηλαδή, με συνώνυμο του «λεφτά υπάρχουν». Έλεος! Συνοπτικά και καταλήγοντας. Το «κόμμα Τσίπρα» άρχισε να πιέζει το ΠΑΣΟΚ έλκοντάς το σε μια οξεία αντιδεξιά ρητορική και βάζοντάς του «αριστερόμετρο». Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι επιρρεπής να πέσει στην παγίδα.
Άλλο «ΜΑΝΙ» και άλλο «ΜΑ.ΡΝΙ»
Ο λογιστής του Νίκου Ανδρουλάκη, που σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τον κατέχοντα την ίδια επαγγελματική ιδιότητα προφυλακισμένο κουμπάρο του για την εμπλοκή του στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, φέρεται να έχει υποπέσει και σε άλλη γκάφα, σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις «Πόθεν Έσχες» που έκανε για λογαριασμό του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο Ν. Ανδρουλάκης, με βάση τα στοιχεία από την τελευταία δήλωση «Πόθεν Έσχες», που βρίσκονται αναρτημένα στην ιστοσελίδα της Βουλής, δηλώνει ότι είναι μέτοχος σε μία εταιρεία με την επωνυμία «ΜΑΝΙ». Ωστόσο αυτή η ονομαστική εγγραφή στο «Πόθεν Έσχες» του δεν ανταποκρίνεται σε κάποια υπαρκτή εταιρεία, γεγονός που εγείρει νέα σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία της συγκεκριμένης δήλωσης περιουσιακής κατάστασης. Ερευνώντας το θέμα, διαπιστώσαμε πως η επωνυμία της εταιρείας που ο Ν. Ανδρουλάκης φέρεται να είναι μέτοχος δεν λέγεται «ΜΑΝΙ» αλλά «ΜΑΡΝΙ ΑΕΒΕ». Τουτέστιν άλλο «Μάνη» και άλλο «Μάρνη», εκτός και αν συνδέεται η Κρήτη με τη Μάνη, με παραπλανητικό φιρμάνι. Σε κάθε περίπτωση ο λογιστής του Νίκου Ανδρουλάκη αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά αμελής και απρόσεκτος.
Επενδύουν στην «ηθική απαξίωση» του Ν. Ανδρουλάκη
Κάποιοι χαίρονται στα κρυφά και στα μουλωχτά επειδή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκης, βγαίνει στη σέντρα της δημοσιότητας με τις καταγγελίες που γίνονται σε βάρος του αναφορικά με το «ηθικό σκέλος» των οικονομικών του πάρε-δώσε με το ελληνικό Δημόσιο. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους εσωκομματικούς του αντιπάλους, αλλά και τον Αλ. Τσίπρα, ο οποίος, για να καβατζάρει τον ρόλο του αξιόπιστου αντιπάλου του Κ. Μητσοτάκη ενόψει των εθνικών εκλογών και να εμφανιστεί ο ίδιος ως αντίπαλο δέος, επενδύει στην «ηθική απαξίωση» του Ν. Ανδρουλάκη. Τι δείχνει αυτό; Πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με την ευγενική χορηγία της κυβέρνησης αλλά και της ανταγωνιστικής προς τον ίδιο αντιπολίτευσης, βρίσκεται στις συμπληγάδες μιας διμέτωπης απειλής ενόψει των εθνικών εκλογών. Η μεν ΝΔ επιδιώκει την «ηθική του εξόντωση» για να προσποριστεί τους κεντρώους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, ενώ με τη σειρά του ο Αλ. Τσίπρας για να προσεταιριστεί την αριστερή πτέρυγα της κοινωνικής του βάσης. Και κάπως έτσι να στηθεί ένα δίπολο ανάμεσα σε Κ. Μητσοτάκη και Αλ. Τσίπρα, με έναν Ν. Ανδρουλάκη ηθικά απαξιωμένο και ασήμαντο, που να μην μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις.
Εφημερίδα Απογευματινή
