Σε αυτή την υπόθεση που αφορά τη λειτουργία και μη κρατικών πανεπιστημίων στη χώρα μας, που χρονίζει κυρίως εξαιτίας ενός λαϊκισμού, η πρόθεση της κυβέρνησης να αναθεωρήσει το σχετικό άρθρο του Συντάγματος βρίσκεται αντιμέτωπη με μία αντίληψη από άλλα κόμματα που θυμίζει το «ολίγον έγκυος». Διότι το μεν ΠΑΣΟΚ λόγου χάρη συγκατατίθεται μεν στην αλλαγή του σχετικού άρθρου 16, αλλά όχι στον νόμο για την ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στη χώρα μας! Τι σημαίνει αυτό; Όποιος κατάλαβε κατάλαβε και να κατάλαβε μοριοδοτείται το τέκνον του για την εισαγωγή προνομιακώς σε δημόσιο ΑΕΙ της επιλογής του!
Όσον αφορά τον κ. Τσίπρα, λέει «ναι» στον νόμο για την ίδρυση ξένων πανεπιστημίων αλλά όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Εδώ δεν έχουμε την περίπτωση του «ολίγον έγκυος» αλλά της παρθενογένεσης, με την οποία υπήρξε τόσο εξοικειωμένος ο ΣΥΡΙΖΑ επί των ημερών του σημερινού επικεφαλής της ΕΛΑΣ.
Η αναθεώρηση τελικώς του συγκεκριμένου άρθρου είναι σημαντική εξέλιξη. Διότι, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλά και τις λοιπές προηγμένες της Δύσης, στην Ελλάδα η Παιδεία υπήρξε αντικείμενο απλής διαχείρισης των προβλημάτων της και δεν αντιμετωπίστηκε ως βάση της ανάπτυξης της χώρας.
Κατόπιν τούτου η αντίδραση στην αναθεώρηση του περίφημου άρθρου 16 ώστε να επιτρέπεται η λειτουργία στη χώρα μας και μη κρατικών πανεπιστημίων αποτελεί και πάλι ένα άλλοθι για αυτούς που αρνούνται κατά βάση κάθε μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία στην Παιδεία, αλλά αποφεύγουν για λόγους ευνόητων σκοπιμοτήτων να το ομολογήσουν δημοσίως.
Σαφώς και μία μεταρρύθμιση δεν εξαντλείται στο αν θα παρασχεθεί η δυνατότητα να λειτουργούν στην Ελλάδα και μη κρατικά πανεπιστήμια. Όμως μία τέτοια εξέλιξη, που θα τελεί μάλιστα υπό τον έλεγχο ποιότητος του κράτους, θα δημιουργήσει το πλαίσιο ενός υγιούς ανταγωνισμού που είναι βέβαιο ότι θα ωθήσει σε βελτίωση του επιπέδου της παρεχόμενης ανώτατης μόρφωσης και μάλιστα της εξειδικευμένης. Ασφαλώς δε δεν είναι διόλου τυχαίο το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας διαπιστώνεται μία προτίμηση των επιχειρήσεων προς αποφοίτους αναγνωρισμένων σχολών που λειτουργούν στην Ελλάδα ως παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων, παρά το γεγονός ότι δεν τελούν υπό τον ποιοτικό έλεγχο του υπουργείου Παιδείας!
Από εκεί και πέρα, μία μεταρρύθμιση στην Παιδεία σημαίνει δημιουργία συνθηκών σύνδεσης του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος με την παραγωγή και την ανάπτυξη της χώρας, οικονομική και πνευματική, όπως συμβαίνει σε όλα τα κράτη με ισχυρή Παιδεία και Οικονομία. Η Παιδεία αποτελεί πλέον κεφαλαιακό παράγοντα κάθε ανάπτυξης, συμπληρώνοντας τους τρεις γνωστούς συντελεστές της παραγωγής. Όσοι οχυρωμένοι πίσω από στενόκαρδες κομματικές αντιλήψεις δεν μπορούν να αντιληφθούν τη σημασία αυτή, τάσσονται υπέρ μιας οπισθοδρόμησης που βάζει φρένο σε οποιαδήποτε προοπτική αυτής της χώρας.
Εφημερίδα Απογευματινή
