Εθισμένοι από τις αποκαλύψεις που κατά καιρούς έχουν γίνει για ορισμένες ΜΚΟ και τον ύποπτο ρόλο τους, κυρίως στο Μεταναστευτικό, αρκετοί μπορεί να μην παραξενεύτηκαν από τη νέα απάτη μιας τέτοιας Οργάνωσης. Όλοι όμως είναι βέβαιο ότι αγανάκτησαν από την εμετική εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου από τη ΜΚΟ εκείνη που μάζευε λεφτά δήθεν για να τα δώσει σε οικογένειες ή μεμονωμένα πρόσωπα που αντιμετώπιζαν ασθένειες, το κόστος της θεραπείας των οποίων δεν ήταν δυνατόν να αντέξουν. Μάζευε λοιπόν τα λεφτά του κόσμου που ήθελε να συμπαρασταθεί οικονομικά στους αναξιοπαθούντες, αλλά σε αυτούς δίνοντας ψίχουλα και τα περισσότερα τα ενθυλάκωνε ο ιδρυτής της ΜΚΟ και προφανώς και κάποιοι παρατρεχάμενοί του. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση που είδε το φως της δημοσιότητας, ενός πατέρα και του άρρωστου παιδιού του, που τελικώς πέθανε, καθώς ο επιτήδειος εκπρόσωπος της ΜΚΟ τού έδωσε πολλαπλασίως μικρότερο ποσό από εκείνο που είχε μαζέψει για τη σχετική θεραπεία, αφού το μεγαλύτερο μέρος του το είχε ενθυλακώσει.
Η εκμετάλλευση αυτή είναι η επιτομή της απάνθρωπης συμπεριφοράς. Αποκρουστική. Δεν γνωρίζω τι προβλέπει ο νόμος για το συγκεκριμένο είδος απάτης. Αλλά ως εκ της φύσης της θα πρέπει να επισύρει όχι απλώς την ανώτερη των ποινών που πιθανώς προβλέπεται σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά την ποινή των ισοβίων. Πρώτον, διότι η οικονομική στενότητα εξαιτίας της απάτης αυτής της ΜΚΟ είναι μεταξύ των αιτίων της αδυναμίας αποτελεσματικής θεραπείας που οδήγησε τελικώς στον θάνατο του παιδιού που προαναφέρθηκε. Αλλά και ποιος ξέρει πόσοι άλλοι θάνατοι μπορεί να οφείλονται σε ελλιπή θεραπεία απλώς και μόνο επειδή δεν επαρκούσαν τα χρήματα, καθώς η ΜΚΟ τα είχε βάλει στη δική της τσέπη αντί να τα δώσει στα πρόσωπα για τα οποία τα είχε μαζέψει.
Κατά δεύτερο λόγο, η ΜΚΟ αυτή της απάτης προκάλεσε άφατο πόνο στις οικογένειες των θυμάτων της -διότι περί θυμάτων τελικώς πρόκειται- με την τακτική της αυτή, δεδομένου ότι τους κορόιδεψε, εκμεταλλεύτηκε την απόγνωσή τους και τελικώς τον πόνο τους, ακυρώνοντας εντέλει τη θεραπεία στην οποία είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους για τη σωτηρία του ανθρώπου τους!
Είναι να απορεί κανείς πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο διεστραμμένα μυαλά, που να εμπνέονται τέτοιου είδους απάτες, οι οποίες δεν έχουν απλώς να κάνουν με την ανθρώπινη εκμετάλλευση, αφού κάθε απάτη κάποιον άλλον άνθρωπο έχει ως θύμα. Αλλά εκμεταλλεύονται την απόγνωση, την απελπισία, τον πόνο και κυρίως την ελπίδα συνανθρώπων τους που δεν θα δίσταζαν να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους προκειμένου να σώσουν κάποιον δικό τους. Μπορεί κανείς να κάνει δική του τη λαχτάρα που δημιουργεί η ελπίδα σωτηρίας σε κάποιον; Και τι είδους συναισθήματα, ποια κατάρρευση ψυχική υφίσταται από έναν αδίστακτο απατεώνα που του παίρνει την ελπίδα της σωτηρίας μέσα από τα χέρια;
Εφημερίδα Απογευματινή
