Συνέντευξη στον ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥΤΣΙΟ
Ο χρόνος είναι μια πολυτέλεια που η Ουάσινγκτον δεν έχει στην περίπτωση του πολέμου με το Ιράν, σύμφωνα με τον Αμερικανολιβανέζο δρα Ουαλίντ Φάρεζ, αναλυτή Εξωτερικής Πολιτικής και σύμβουλο του Ντόναλντ Τραμπ στην πρώτη του προεδρική θητεία. Το Ιράν επωφελείται από την παράταση, ενώ ανασυντάσσει τις δυνάμεις του, υπονομεύοντας ταυτόχρονα τις Συμφωνίες του Αβραάμ.
Υπό το πρίσμα της προσωρινής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αναρωτιέται κανείς ποιο είναι το αποτέλεσμα του πολέμου και γιατί ξεκίνησε εξ αρχής.
Ξεκίνησε λόγω της συνεχούς στάσης του ισλαμικού καθεστώτος στο Ιράν να κάνει πολλά επικίνδυνα πράγματα για την περιοχή, τη διεθνή κοινότητα και τις ΗΠΑ, αρχής γενομένης από τη μαζική δολοφονία του ίδιου του πληθυσμού του. Τον Ιανουάριο, η σφαγή αυτή έφτασε σε επίπεδο γενοκτονίας μετά την 7η Οκτωβρίου. Οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν γιατί το καθεστώς χρηματοδοτεί και δημιουργεί τρομοκρατικές οργανώσεις που σκοπεύουν να πλήξουν αμερικανικούς στόχους σε πολλές ηπείρους. Ανάμεσα στους βασικούς στόχους ήταν και απόπειρα δολοφονίας του πρόεδρου μας. Επιπλέον οι ΗΠΑ είναι εντελώς αντίθετες σε ένα πυρηνικό Ιράν, γεγονός το οποίο δεν αποδέχεται η Τεχεράνη.
Επικρατεί η άποψη διεθνών αναλυτών ότι το μόνο που έχουν πετύχει οι ΗΠΑ είναι να αναβάλουν τις επιχειρήσεις για 60 ημέρες. Συμφωνείτε;
Ναι, γιατί δεν βλέπω το καθεστώς Χομεϊνί στο Ιράν να εγκαταλείπει το οπλοστάσιό του. Εκτιμώ πως σε 60 ημέρες το καθεστώς δεν θα αλλάξει συμπεριφορά. Είθισται σε μια ειρηνευτική διαδικασία να δηλώνουν και οι δύο πλευρές ότι δεν είναι πλέον εχθροί. ∆εν μπορείς να εμπιστεύεσαι ένα καθεστώς που θεωρεί τον εαυτό του εκείνον που θα ρίξει την Αμερική και το Ισραήλ. Ο τρόπος που σχεδιάστηκε η συμφωνία μοιάζει περισσότερο με διαπραγμάτευση με μια πολυεθνική εταιρεία, παρά με ένα ισλαμικό τζιχαντιστικό καθεστώς.
Τι έχει επιτύχει η συμφωνία, προς το παρόν;
Η συμφωνία πέτυχε τον έναν στόχο που έχουν οι ΗΠΑ. Το ισλαμικό καθεστώς κέρδισε χρόνο, κάτι το οποίο είναι μεγάλο πλεονέκτημα για αυτό. Ο παράγοντας χρόνος όμως στην Αμερική έχει συνέπειες στην εσωτερική μας πολιτική. Τους δώσαμε μια χρυσή ευκαιρία επειδή στην Αμερική, σε λίγους μήνες, η κυβέρνηση και το Κογκρέσο θα είναι απασχολημένα με τις ενδιάμεσες εκλογές. Αν η διοίκηση χάσει ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα, πολλά πράγματα δεν θα μπορούν να προχωρήσουν.
Ο πρόεδρος Τραμπ ζητά από τις αραβικές χώρες να υπογράψουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ ως προϋπόθεση για μια συμφωνία ειρήνευσης.
Ως σύμβουλος Εξωτερικής Πολιτικής του προέδρου Τραμπ στην πρώτη προεκλογική εκστρατεία, το 2016, είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με πολλούς Αραβες ηγέτες. Ηθελαν διακαώς μια συμφωνία. Ο πρόεδρος Τραμπ τον Μάιο του 2017 πήγε στο Ριάντ, συγκέντρωσε ηγέτες περίπου 51 αραβικών και μουσουλμανικών κρατών και με τη βοήθεια της Σαουδικής Αραβίας, των ΗΑΕ και της Αιγύπτου είπε στους Αραβες ηγέτες: «∆ιώξτε τους τζιχαντιστές». Στη συνέχεια, τους προέτρεψε να συγχωνευθούν, να απομονώσουν και να απομακρύνουν το καθεστώς στο Ιράν. Ακολουθήθηκε μια σαφής πολιτική ΗΠΑ – Τραμπ, η οποία απέδωσε καρπούς με την υπογραφή του προσυμφώνου της
Συμφωνίας του Αβραάμ. Αλλά γνωρίζουμε ότι υπάρχουν δύο δυνάμεις στη Μέση Ανατολή που κάνουν ό,τι μπορούν για να ανατρέψουν αυτή τη Συμφωνία του Αβραάμ: οι τζιχαντιστές και το ισλαμικό καθεστώς του Χομεϊνί στο Ιράν.
Οι ΗΠΑ δέχονται κριτική ότι έχουν συνάψει συμφωνία με το Ιράν, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Το καθεστώς στο Ιράν νομίζει ότι είναι ο νικητής και προσπαθεί να εκπέμψει το μήνυμα αυτό στη Συρία, την Τουρκία, το Πακιστάν. Η Χεζμπολάχ τώρα αισθάνεται άνετη επειδή πιστεύει ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα πιέσει το Ισραήλ να μην προβεί σε καμία ενέργεια εναντίον της. Νιώθουν ότι συνεχίζουν να κερδίζουν χρόνο.
Πράγματι, αν φτάσουμε στην ώρα των ενδιάμεσων εκλογών και δεν έχουμε καταφέρει να αλλάξουμε το καθεστώς, δεν έχουμε αφοπλίσει τη Χεζμπολάχ, τότε θα έχουμε πρόβλημα. Αν η κυβέρνηση Τραμπ και ο ίδιος ο πρόεδρος συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει με τους σχεδιασμούς, θα μπορούσαν μέσα σε 15 ημέρες να αλλάξουν τα πάντα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι τόσο ισχυρές και μαζί με το Ισραήλ θα μπορούσαν να αλλάξουν τα πάντα. Το πρόβλημα είναι να κατανοήσουμε το ισλαμοϊρανικό σχέδιο. Αυτό που θα ήθελε να δει ο αμερικανικός λαός, ώστε να υποστηρίξει τις στρατιωτικές ενέργειες, δεν αφορά τη σκόνη του πυρηνικού υλικού ούτε καν τα Στενά του Ορμούζ, αλλά την ήττα του καθεστώτος. Αν το καθεστώς ηττηθεί, τότε θα ανοίξει το Ορμούζ και θα έρθει μια άλλη κυβέρνηση, που θα σταματήσει οποιαδήποτε απειλή κατά της ∆ύσης.
Εάν η κυβέρνηση επανεξετάσει την τρέχουσα κατάσταση και ο πρόεδρος πειστεί, μπορούμε να το υλοποιήσουμε πριν από τον Αύγουστο.
Η διακοπή των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ κατά της Χεζμπολάχ φαίνεται να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής της συμφωνίας. Ωστόσο, το Ισραήλ φαίνεται να διατηρεί το δικαίωμα να αντιδράσει, εάν δεχθεί επίθεση από τη Χεζμπολάχ.
Το ζήτημα είναι ο αφοπλισμός της Χεζμπολάχ και γι’ αυτό ίσως θα είναι απαραίτητη η συμβολή των ΗΠΑ προκειμένου να ασκήσουν πίεση στην κυβέρνηση του Λιβάνου. Αν η Χεζμπολάχ ενεργήσει εναντίον του Ισραήλ, ο πρόεδρος Τραμπ θα ταχθεί στο πλευρό του Ισραήλ. Αλλά αν μόνο του το Ισραήλ προσπαθήσει να προκαλέσει μια μεγάλη αλλαγή στον Λίβανο χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ και χωρίς αλλαγή συμπεριφοράς της λιβανέζικης κυβέρνησης, τότε αυτό θα είναι δύσκολο.
Ανησυχώ πως αν αργήσουμε πολύ να καταλάβουμε τι προσπαθούν να επινοήσουν το ισλαμικό καθεστώς και η Χεζμπολάχ θα βρεθούμε κάτω από τρομερή πίεση και το τίμημα θα είναι υψηλό.
Κυριακάτικη Απογευματινή
