Το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης, όσο θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές, διαφαίνεται πως θα διολισθαίνει προς τον βούρκο. Τα σκάνδαλα, τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, η ηθική εξόντωση, η επικέντρωση στη σκανδαλολογία, θα είναι στην ημερήσια διάταξη. Η ιστορία, όμως, θα πρέπει να είναι διδακτική για όλους και ιδιαίτερα τους πρωταγωνιστές. Πως από αυτό το είδος της σύγκρουσης κανένα θεσμικό κόμμα δεν θα βγει κερδισμένο. Από τη λογική του «όλοι ίδιοι είναι» οι μόνοι που εισπράττουν είναι τα κόμματα του περιθωρίου, που επενδύουν στη λουμπενοποίηση της πολιτικής ζωής. Το ζήσαμε στον ύψιστο βαθμό την προηγούμενη δεκαετία με τη συστηματική απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών που καλλιεργούσε μεθοδικά η εγκληματική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Ας μην το ζήσουμε σε επανάληψη με την Καρυστιανού, τον Βελόπουλο, την Κωνσταντοπούλου, τη Λατινοπούλου και τα άλλα παιδιά του μπαξέ.
Γι’ αυτό και θα πρέπει να επέλθει συνολικά η σοβαρότητα στο πολιτικό σύστημα. Άλλωστε, ένα από τα πρώτα μαθήματα που πρέπει πάντα να παίρνει κανείς όταν μπαίνει στην πολιτική είναι πως η σύγκρουση δεν γίνεται ποτέ με προσωπικούς χαρακτηρισμούς, αλλά με όρους ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Απολύτως ενδεικτικός είναι ο τρόπος που πολιτεύεται διαχρονικά το ΚΚΕ. Με πολιτικότητα που μπορεί να είναι στα όρια της εξάντλησης, αλλά ποτέ με προσωποποιημένες λογικές. Εν προκειμένω, το γεγονός ότι ο κ. Γεωργιάδης εμφανίζεται ως ο μπροστάρης της εξόντωσης του κ. Ανδρουλάκη θα πρέπει να προβληματίζει πρωτίστως τους Μαξιμιανούς. Ας θυμούνται στη ΝΔ ότι το ίδιο έκανε από το περιθωριακό κανάλι του Καρατζαφέρη όταν εκτόξευε προσωπικούς μύδρους για τον Κώστα Καραμανλή, τον Κυριάκο Μητσοτάκη κ.ά. Στην περίπτωση του υπουργού Υγείας ισχύει ό,τι και με το τέρας. Είναι βέβαιο πως όσο το ταΐζεις, κάποια στιγμή θα στραφεί εναντίον σου, και αυτό ας το γνωρίζουν καλά όσοι τώρα απολαμβάνουν τη ρητορική του.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, το επίπεδο της αντιπαράθεσης ας το σκεφτούν και στο ΠΑΣΟΚ, τώρα που ο κ. Ανδρουλάκης δέχεται τις ανοίκειες επιθέσεις από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της ΝΔ. Τις υπερβολές που ακούστηκαν, για παράδειγμα, σε σχέση με την εμπλοκή προσώπων στον ΟΠΕΚΕΠΕ τώρα θα πρέπει να τις ξανασκεφτούν, ιδίως όταν κρέμονται άνθρωποι στα μανταλάκια. Ας αφήσουν, λοιπόν, στην άκρη τις φράσεις για μαφία και συμμορία και ας συγκρουστούν με τα πεπραγμένα και τις ελλείψεις της κυβέρνησης. Και το ίδιο πρέπει να κάνουν και στον τρόπο που αντιμετωπίζουν τον κ. Τσίπρα. Είναι άλλο η πολιτική αντιπαράθεση, όπως αυτά που ανέφερε η κυρία Διαμαντοπούλου περί λωτοφάγων αναφορικά με το 2015, και εντελώς άλλο οι προσβλητικές αναφορές περί «χορηγού και πλασιέ των συμφερόντων». Ιδίως για έναν πολιτικό που κυβέρνησε κοντά πέντε χρόνια και ουδείς έχει να του προσάψει το παραμικρό σε επίπεδο ηθικής τάξεως.
Συμπερασματικά, θα είναι χρήσιμο για το πολιτικό μας σύστημα και κατ’ επέκταση για τον τόπο να επιστρέψει η πολιτική.
Εφημερίδα Απογευματινή
