Λένε μερικοί σε ιδιωτικές συζητήσεις, μάλλον χαλαρής ατμόσφαιρας, για να μην πάει το μυαλό σε «συνωμοσίες», ότι ο πρωθυπουργός δεν πείθεται για τις ακραίες επιπτώσεις της ακρίβειας στην καθημερινότητα των πολιτών. Τουλάχιστον όταν του μεταφέρουν το δραματοποιημένο κλίμα ότι η συντριπτική πλειονότητα των νοικοκυριών στερείται ρευστότητας στις 15 ή 20 του μηνός. Ο κ. Μητσοτάκης φέρεται να αντιμετωπίζει τέτοιου τύπου σχολιασμό ως υπερβολές. Είναι γεγονός ότι χαρακτηρίζεται ως υπεροψία του πρωθυπουργού το ότι δεν του αρέσουν ως βάση συζήτησης οι υπερβολές. Άλλο πιέζεται οικονομικά μια μεγάλη κατηγορία νοικοκυριών, με ανήλικα παιδιά, που διαθέτει περιορισμένα οικογενειακά εισοδήματα της τάξης των 1.800-2.200 ευρώ τον μήνα, χωρίς ιδιόκτητη κατοικία, και άλλο ότι οι Έλληνες διαβιούν σε συνθήκες ανάλογες με την πρώτη φάση των μνημονίων και της χρεοκοπίας περί το 2012. Γιατί τότε θα συνέβαινε και σήμερα στην καθημερινότητα ό,τι και τότε. Ούτε αυτοκίνητα πολλά στους δρόμους, ούτε συχνές αποδράσεις τα Σαββατοκύριακα ή τις αργίες, ούτε κίνηση στα σουπερμάρκετ και στα περίφημα street food. Είναι γνωστό ότι στα δώματα του Μαξίμου ο πανικός δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, ακόμη και όταν το πρωθυπουργικό γραφείο ήταν πολύ καλύτερα στελεχωμένο και όχι εκ των συνθηκών εξαϋλωμένο όπως σήμερα.
Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια τάξη στο θέμα της ακρίβειας που κυριαρχεί, αντικειμενικά, ως μόνιμο πρόβλημα αιχμής στην καθημερινότητα σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Εκλογές θα έχουμε, όπως προδιαθέτει με σταθερότητα ο πρωθυπουργός, την επόμενη άνοιξη. Περίπου Μάρτιο-Απρίλιο. Υφίσταται λοιπόν ένα πολύ παραγωγικό και κρίσιμο χρονικό διάστημα για την κυβέρνηση που ξεκινά από τη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο και κλείνει με τη συζήτηση περί του προϋπολογισμού τον Δεκέμβριο, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα. Μετά η εορταστική περίοδος και ο εκλογικός κύκλος.
Η Νέα Δημοκρατία είναι διακριτό ότι χρειάζεται να έχει καλύψει ένα ποσοστό επιπλέον στην πολιτική επιρροή της τάξης του 7%-10%, μετρήσιμο δημοσκοπικά, μέχρι το τέλος του επόμενου χειμώνα. Αυτό είναι το κυρίαρχο ζητούμενο, προκειμένου να κερδηθεί το «στοίχημα» της αυτοδυναμίας στις εκλογές της άνοιξης.
Στο μέτωπο της ακρίβειας, που καθορίζει την πολιτική πραγματικότητα ως προς την καθημερινότητα, το πρόβλημα ορίζεται σε δύο μεγέθη. Πολλά μπορούν να ειπωθούν και να τεθούν ως μέρος της παραμετροποίησης αλλά, καλοκαιρινές ημέρες που είναι, ας μη γεμίσουν τα γραφεία με χαρτιά και οι οθόνες στα λάπτοπ με νούμερα και διαγράμματα. Ακολουθούμε τα στοιχεία της Eurostat. Πληθωρισμός στην Ελλάδα στην παρούσα περίοδο με τους πολέμους στο Ορμούζ και στην Ουκρανία στο 5%, με τον μέσο όρο στην Ευρωζώνη γύρω στο 3%. Αγοραστική δύναμη στην Ελλάδα, στην προτελευταία θέση του πίνακα για τα κράτη-μέλη της ΕΕ και του ευρώ, με τελευταία τη Βουλγαρία.
Σύμφωνα μάλιστα με τις εκτιμήσεις των ευρωπαϊκών υπηρεσιών, η προοπτική για τους Έλληνες το 2030 θα είναι ο πάτος της Ευρώπης σε αγοραστική δύναμη. Φτωχοί πολίτες δηλαδή σε πλούσιο κράτος. Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά, γιατί με ανάλογες εκτιμήσεις σήμερα θα έπρεπε να παραμένουμε όμηροι του χρέους και όχι εκτός λίστας «μακροπρόθεσμων ανισορροπιών» των κρατών-μελών της Ευρωζώνης.
Ας μείνουμε στο παρόν. Η ανισορροπία μεταξύ αυτών των δύο μεγεθών ορίζει το πρόβλημα της ακρίβειας στην Ελλάδα. Η άσκηση θα πρέπει να λύνεται είτε με άλγεβρα είτε με γεωμετρία. Κάθε άσκηση έχει λύση. Ο πρωθυπουργός αρνείται να «τζογάρει» με μείωση των υπερπλεονασμάτων. Θεωρεί αδιέξοδο λαϊκισμό μείωση του ΦΠΑ, που η αγορά θα την έχει απορροφήσει σε έναν μήνα και οι τιμές θα τραβούν προς τη δόξα ξανά, ενώ ο κρατικός προϋπολογισμός θα έχει απώλειες. Ωραία, ο κ. Μητσοτάκης από τον κύκλο των τραπεζιτών προέρχεται επαγγελματικά και όχι από τους διαχειριστές των risk funds. Υπάρχουν τρεις μήνες για να βρεθεί μια λύση. Καλά τα «pass», αλλά δεν αίρουν τη στρέβλωση. Η ΔΕΘ είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να ανακοινωθεί, μεταξύ άλλων, μια δέσμη μέτρων για τη διόρθωση ανάμεσα στον πληθωρισμό και την αγοραστική δύναμη.
Εφημερίδα Απογευματινή
